Pompeï: drachtige schildpad ontdekt bij opgraving

Archeologen ontdekten de botten van een drachtige schildpad, die zich in de puinresten van een door een aardbeving in 62 na Christus verwoest huis in veiligheid had gebracht, om vervolgens bij de uitbarsting van de Vesuvius verpletterd te worden door vulkanische as en gesteente.

Zoals de autoriteiten op 24 juni 2022 meldden, werden de Hermanns landschildpad en haar ei ontdekt bij opgravingen in een deel van de historische stad dat door de aardbeving met de grond gelijk was gemaakt en dat herbouwd zou worden voor de aanleg van openbare baden. Na de vulkaanuitbarsting in het jaar 79 na Christus werd Pompeï verwoest.

Archeologen denken dat de schildpad, die van oorsprong uit Zuid-Europa komt, haar toevlucht zocht in de puinresten van een huis dat door de aardbeving te zwaar beschadigd was om herbouwd te worden.

Ze zocht geen onderkomen

Het feit dat de schildpad haar ei nog steeds bij zich droeg, toont aan dat ze omkwam voordat ze een veilige, geschikte plek had gevonden om het af te leggen, aldus Gabriel Zuchtriegel, directeur van het archeologisch park van Pompeï.

«Dit stelt ons in staat om na te denken over Pompeï na de aardbeving, maar vóór de uitbarsting, toen veel huizen werden herbouwd; de hele stad was één grote bouwplaats, en blijkbaar werden bepaalde plekken zo weinig gebruikt dat wilde dieren er konden rondzwerven, binnendringen en proberen hun eieren te leggen«, verklaarde hij.

Het is niet de eerste schildpad die in Pompeï is ontdekt, en Zuchtriegel verklaarde dat organische en landbouwkundige vondsten buiten het stadscentrum van Pompeï een wezenlijk onderdeel vormen van de lopende opgravingen en studies.

De vondst van de schildpad past «in dit weefsel van relaties tussen cultuur en natuur, gemeenschap en omgeving, dat de geschiedenis van het antieke Pompeï symboliseert«, aldus de onderzoeker.

Naast de archeologische vindplaats van Pompeï voeren ook de Freie Universität Berlin, de Universiteit van Napels L’Orientale en de Universiteit van Oxford opgravingen uit in het gebied van de Stabiaanse Thermen van Pompeï.

De Vesuvius, een Italiaanse vulkaan in de Golf van Napels, is meer dan 50 keer uitgebarsten. De beroemdste uitbarsting van de vulkaan vond plaats in het jaar 79 na Christus, toen deze de antieke Romeinse stad Pompeï bedolf onder een dikke laag vulkanische as. Volgens een ooggetuige stroomde het stof als een rivier over de grond en hulde het de stad in een duisternis zoals de zwartheid van gesloten en onverlichte ruimtes.

Tweeduizend mensen kwamen om het leven, en de stad werd meer dan twee jaar lang verlaten. Toen een groep onderzoekers Pompeï in 1748 opnieuw bezocht, stelden zij tot hun verbazing vast dat de stad achter een dikke laag stof en puin grotendeels intact was. De structuren, artefacten en skeletten van de bedolven stad hebben ons veel geleerd over het dagelijks leven in de antieke wereld.

De Vesuvius

De vulkaan Vesuvius is natuurlijk niet van de ene op de andere dag ontstaan. De Vesuvius maakt deel uit van de Campaanse vulkaanboog, die op het Italiaanse schiereiland loopt op de naad tussen de Afrikaanse en Euraziatische tektonische platen, en barst al duizenden jaren uit.

Een bijzonder hevige uitbarsting (die tegenwoordig de «Avellino-uitbarsting» wordt genoemd) slingerde bijvoorbeeld rond 1780 v.Chr. miljoenen tonnen oververhitte lava, as en puin ongeveer 22 mijl de lucht in. Bijna alle dorpen, huizen en boerderijen binnen een straal van 15 mijl rond de berg werden bij deze prehistorische catastrofe verwoest.