Anglia: amunicja myśliwska zabija rocznie ponad 100’000 ptaków

Eksperci szacują, że w Anglii co roku umiera nawet 100’000 ptaków wodnych, ponieważ połknęły kulki śrutu.

Ponadpartyjny sojusz posłów i lordów utworzył grupę parlamentarną, która teraz opowiada się za szybkim wprowadzeniem zakazu stosowania śrutu ołowianego.

Grupa połączyła siły z największymi organizacjami ochrony przyrody w Wielkiej Brytanii, aby przeciwdziałać toksycznej amunicji, która jest często używana do zabijania dzikich zwierząt, takich jak bażanty, kuropatwy, króliki, pardwy, zające, a nawet gołębie grzywacze.

Członkowie argumentują, że ludzie również cierpią z powodu skutków skażenia ołowiem – zarówno poprzez spożywanie mięsa zwierzyny łownej, jak i przez kontakt ze skażonymi dzikimi zwierzętami, roślinami, glebą i zwierzętami domowymi.

Kolejne nawet 400’000 ptaków przeżywa, ale cierpi z powodu skutków zatrucia ołowiem, jest bardziej podatnych na choroby i ma mniejsze zdolności rozrodcze, twierdzą eksperci. Ptaki takie jak orzeł przedni i kania ruda, które żywią się małymi ssakami, są szczególnie wrażliwe.

Parlamentarzystów wspierają Wildfowl & Wetlands Trust (WWT) oraz Wildlife and Countryside Link, największa koalicja organizacji przyrodniczych i ochrony dzikich zwierząt w Anglii, reprezentująca 65 organizacji, w tym Greenpeace, National Trust i WWF.

Rocznie do środowiska uwalnianych jest szacunkowo 6’000 ton ołowiu pochodzącego z amunicji do strzelb i karabinów, z czego co najmniej 2’000 ton ołowiu wykorzystywanego do polowań na zwierzynę łowną i szkodniki pozostaje na wolnym powietrzu. Eksperci ds. dzikich zwierząt wskazują, że odpowiada to wadze 3’000 krów lub 19 płetwali błękitnych.

Także bażanty sprzedawane w supermarketach i sklepach mięsnych są, według organizacji Chrisa Packhama «Wild Justice», skażone potencjalnie niebezpiecznym ołowiem.

Nadszedł czas na skuteczną zmianę polityki, która położy kres temu trwającemu skandalowi.

Lord Browne of Ladyton, były minister obrony z ramienia Partii Pracy i współprzewodniczący grupy, powiedział: «Nie istnieją bezpieczne stężenia ołowiu.«

Ostatnim w dużej mierze nieuregulowanym źródłem uwalniania ołowiu do środowiska jest amunicja ołowiana.

Amunicja bezołowiowa jest powszechnie dostępna, skuteczna i porównywalnie tania.