Superfetatie verhoogt de voortplantingssnelheid bij hazen

Nu, kort voor Pasen, bereikt de paartijd van de Hazen (Lepus europaeus) een eerste hoogtepunt. Met een beetje geluk en mooi weer kun je zien hoe meerdere hazinnen en rammelaars elkaar op akkers ontmoeten voor de hazenbruiloft en elkaar achternazitten.

Ruwe versierpogingen en wilde achtervolgingen

Zachtjes gaat het er bij de hazenhuwelijksperiode niet aan toe. «Het bijzondere is dat de rammelaars de haas in een directe confrontatie hun kracht en sterkte moeten bewijzen», legt dr. Andreas Kinser uit, bos- en jachtexpert van de Deutsche Wildtier Stiftung. Na het ruwe vrijen van de rammelaar met opdringerige toenaderingspogingen volgt een wilde achtervolging, die steeds weer wordt onderbroken door korte bokspartijen. De hazinnen kiezen vervolgens de fitste rammelaars uit om zich met hen te paren.

Superfoetatie: een trucje van Moeder Natuur

«Het blijft echter niet bij één paring», legt Kinser uit. Binnen korte tijd paart de haas zich meerdere keren, zodat de jonge hazen van één worp verschillende vaders kunnen hebben. Bovendien heeft mevrouw Haas nog een «verrassingsei» in haar lijf, want in de loop van de evolutie is er een bijzonderheid ontstaan om de populatie van veldhazen te vergroten. Hazinnen kunnen tijdens de draagtijd van ongeveer 40 dagen opnieuw bevrucht worden. Dat betekent: embryo's in verschillende ontwikkelingsstadia bevinden zich tegelijkertijd in de baarmoeder. «Dit trucje van Moeder Natuur heet superfoetatie», legt veldhazenexpert Kinser uit. Hierdoor kan de voortplantingssnelheid toenemen, omdat worpen elkaar sneller kunnen opvolgen. Meer over fascinerende wilde dieren.