Meloen: Dorstlessende groente

In tegenstelling tot wat sommigen verwachten, is de meloen geen fruit, maar een groente.

Ze behoort tot de plantenfamilie van de komkommerachtigen en dus tot het geslacht van de schilbessen. Onder de meloenen kan onderscheid gemaakt worden tussen twee soorten: de suikermeloen (Cucumis melo) en de watermeloen (Citrullus lanatus).

Hoewel het beide meloenen zijn, hebben ze nauwelijks iets gemeen. De suikermeloenen zijn meestal kleiner en bevatten door hun hogere fructosegehalte meer calorieën. Zoals de naam “Cucumis melo” al verraadt, behoort de suikermeloen tot het geslacht Cucumis, dat van de komkommers. Uiterlijk heeft de suikermeloen weliswaar niet veel gemeen met een komkommer, toch is ze er nauwer mee verwant dan met een watermeloen. Beide meloensoorten hebben echter hun oorsprong in Afrika. 

Zowel van watermeloenen als van suikermeloenen bestaan er talloze soorten en variëteiten; aan de smaakvariatie zijn nauwelijks grenzen gesteld.

Nauwelijks geteeld in Zwitserland

De meloen is vooral in de zomer geliefd, omdat ze door haar hoge waterpercentage van meer dan 90 procent op warme dagen als dorstlesser dient. In 2023 werden in Zwitserland 27.360 ton suikermeloenen verkocht, waarvan slechts 17 ton in Zwitserland zelf werd geoogst. De jaarlijkse consumptie per hoofd lag op ruim 3 kilogram.

De watermeloen was aanzienlijk populairder. In totaal werd in 2023 in Zwitserland 39.620 ton verkocht. Bijna de volledige hoeveelheid kwam echter uit het buitenland. Met een jaarlijkse consumptie per hoofd van ongeveer 4,5 kilogram is de watermeloen de op drie na populairste groente van de Zwitsers. 

De meloen wordt in Zwitserland dus slechts zelden geteeld en is een nicheproduct. Hoewel het Zwitserse klimaat niet optimaal is voor deze zuiderling, worden er enkele soorten in Zwitserland geteeld. Daartoe behoort de variëteit Swiss Melody, die speciaal is gekweekt voor noordelijkere gebieden.