Karakter: recreatieve jacht moet gereguleerd worden

Wanneer een dier zich in het verkeer niet correct gedraagt, wordt het daarvoor niet gestraft. Ook niet wanneer het zonder paspoort de landsgrens overschrijdt. Geweldloosheid is een spil en kenmerk van een beschaafde samenleving. Zij brengt de verheffing en het goede karakter van een samenleving en cultuurlandschap tot uitdrukking.

Men gaat ervan uit dat de zielen in menselijke lichamen en in dieren wat hun wezen betreft niet verschillen. Daarom beschermt geweldloosheid als bindende gedragsregel in principe zowel dieren als mensen.

Geweldloosheid onderscheidt de mens van de roofdieren in de dierenwereld. De meeste wilde dieren leven veganistisch. Recreatieve jacht en slachting gaan gepaard met geweld.

Ware vrede wordt gekenmerkt door de afwezigheid van geweld. Geweldloosheid bevordert de levenskwaliteit van alle betrokkenen. Dat geldt niet alleen voor medemensen, maar voor elke vorm van leven. Leven van producten, zoals vruchten, noten enzovoort, waarvan de winning mogelijk is zonder de plant te vernietigen, is ook geweldloosheid. Geweldloosheid is de verheven uitdrukking van de hogere menselijke natuur. De neiging van de lagere menselijke natuur om egoïsme door te zetten, leidt tot uitbuiting, verharding, harteloosheid, beledigingen, mishandelingen, gevechten en ruzies. Zij zijn de uitdrukking van een verkeerde instelling. Recreatieve jagers gaan letterlijk over lijken.

Recreatieve jagers, schijn en karakter

Recreatieve jagers tonen een extreem vertekend begrip van wat wij feiten noemen, bijvoorbeeld bij de vossenjacht. Normale mensen hebben hier werkelijk moeite mee, omdat feiten voor ons een fundamenteel onderdeel van ons leven zijn. Wij leven ernaar, baseren onze oordelen en beslissingen erop. Wij stellen feiten vast, testen dingen vervolgens en stellen weer nieuwe feiten vast. Wanneer wij een discussie voeren, beginnen wij met feiten en laten wij zien hoe wij onze conclusies uit deze feiten afleiden. Wanneer wij dat doen, gaan wij ervan uit dat deze feiten waar zijn, dat wil zeggen dat ze overeenkomen met de werkelijkheid.

Recreatieve jagers doen dit meestal niet. Omdat het hun aan de diepte van echte emoties zoals devotie ontbreekt, hebben zij nagenoeg geen binding met het begrip waarheid en rechtschapenheid in hun karakter. De Psychologie van recreatieve jacht onthult een verontrustend patroon.

De recreatieve jager is zo volledig op zichzelf gericht dat hij denkt dat anderen hem moeten geloven, alleen maar omdat hij het zegt. Zelfs wanneer hij zou merken dat hij liegt, zal zijn behoefte om gelijk te hebben, in combinatie met zijn onvermogen tot enige zelfkritische gedachte, hem overtuigen dat hij gelijk heeft, ook zonder de anderen. Hij spreekt «gewoon» de waarheid. Hoe durven die mensen zijn goede naam ter discussie te stellen? Bovendien is hij de slimste kerel die hij kent – waarom zou hij dan ongelijk hebben?

Een recreatieve jager zal zich ontwikkelen tot een expert in het verzinnen van «feiten» die normale mensen ertoe aanzetten iets te geloven wat de recreatieve jager goed uitkomt. Hij probeert een werkelijkheid te scheppen die eigenlijk helemaal niet zou moeten bestaan.

Wanneer een normaal mens eist dat de verklaringen van een recreatieve jager worden gecontroleerd, zal de recreatieve jager op zijn beurt verklaren dat degene die zo'n eis stelt, geen integriteit heeft.

Dierenbeschermers als drijvende kracht

De ervaring heeft geleerd dat wat wij zeggen en waarop wij wijzen, ongeacht de bergen aan aangedragen feiten, voor recreatieve jagers gewoon niet telt. Zij hebben maar één doel: ons doen geloven dat zij normale mensen zijn, zodat zij kunnen doorgaan ons te misleiden, te controleren en te gebruiken ten behoeve van hun eigen macht en glorie. Want dat is wat hen een goed gevoel geeft.

Recreatieve jagers zijn niet in staat om iets echts, iets creatiefs te doen. Ze zijn afhankelijk van mensen met een geweten en een ontwikkeld karakter om iets creatiefs tot stand te brengen. Het is dan ook niet verwonderlijk dat het in het verleden steeds weer dierenbeschermers waren die de stoot gaven tot verbeteringen in de bescherming van wilde dieren. De recreatieve jagers reageerden altijd tegendraads op initiatieven tot vooruitgang. Het gezonde verstand zorgde binnen de jacht voor meer bescherming van wilde dieren. Bijvoorbeeld door de afschaffing van de klemval of de vogeljacht met lijmstokken. Dierenbeschermers waren de drijvende kracht achter de beperking van de jachttijden en de vermindering van het aantal bejaagbare soorten. Om het uitsterven van soorten te voorkomen, hebben dierenbeschermers de recreatieve jagers de morele verplichting tot zorg opgelegd. Of dat de hele munitiekwestie ter tafel kwam. De ethiek van de recreatieve jagers loopt van oudsher altijd achter de tijdgeest aan.

Het Genève-model als voorbeeld

Wie met recreatieve jagers te maken heeft, heeft te maken met een soort criminele geest, en wanneer zulke geesten zich in posities van absolute macht bevinden – zoals nu het geval is –, is er bijna niets wat hen tegenhoudt – en niets lijkt hen in hun rijk in te tomen, behalve de dierenbeschermers.

Wanneer een recreatieve jager gefrustreerd is, lijkt hij te voelen dat de hele wereld tegen hem is en dat hijzelf goed is en zwaar lijdt, en dat hij eigenlijk alleen maar streeft naar het ideaal van liefde, vrede, veiligheid, schoonheid, warmte en comfort. Dat betekent dat wanneer een recreatieve jager wordt geconfronteerd met iets onaangenaams of bedreigends, het betreffende object (persoon, dier, idee, groep, wat dan ook) in de categorie ‘absoluut kwaad’ wordt geplaatst, want als de recreatieve jager het niet kan uitstaan, dan kan het gewoonweg niet goed zijn!

De hele valse jachtideologie en ethiek zijn onbelangrijk. Ze dienen slechts als vermomming en als verzamelbekken voor een klein percentage van de bevolking. Recreatieve jacht is altijd ook een vorm van oorlog. De recreatieve jager met een labiel karakter gelooft de heilloze slogans van zijn gelijken en is niet in staat om achter het masker te kijken. Recreatieve jacht en oorlog brengen altijd ook het slechte in de mens naar boven.

Het systemische kwaad komt van een kleine groep mensen die blijkbaar geen geweten hebben: ofwel omdat ze zo geboren zijn, dat wil zeggen dat ze een genetische en familiaire handicap hebben, ofwel omdat hun geweten door verwondingen in hun jeugd of door hun opvoeding is gestorven of verdord.

Zelfs de zelfbenoemde schutspatroon van de recreatieve jagers, Hubertus, spreekt zich uit tegen de recreatieve jacht. Recreatieve jagers moeten aan een limiet gebonden worden.

Daarom prijzen wij kanton Genève met een professioneel wildbeheer zonder recreatieve jagers, maar met integere wildbeheerders. Ook in Genève worden geen vossen, marters, dassen enzovoort geregeld, alleen omdat het jachtseizoen is en misleide personen een hobby willen uitoefenen. Dit blijkt ook uit de federale jachtstatistiek. Typisch Zwitserse waarden, zoals veiligheid, dierenwelzijn en ethiek, zijn het devies in Genève.