23.09.2026, 00:10

Zoeken

Milieu & natuurbescherming

Amerikaanse voedingsrichtlijnen negeren de klimaatcrisis

De voedingsrichtlijnen van de Amerikaanse regering negeren de klimaatcrisis. Ondanks wetenschappelijk bewijs ontbreken aanbevelingen voor een plantaardig voedingspatroon.

Redactie Wild beim Wild — 27 augustus 2022

De Amerikaanse voedingsrichtlijnen voor 2020-2025 leggen sterk de nadruk op vlees en zuivel. Deskundigen zeggen dat dit niet duurzaam is

Om het klimaat leefbaar te houden, zijn de meeste wetenschappers het erover eens dat de overstap naar hernieuwbare energie alleen niet voldoende is – de Amerikanen moeten ook hun eetgewoonten veranderen. Milieu- en gezondheidsorganisaties zetten zich in voor een nieuwe strategie om dit doel te bereiken: het opnemen van klimaataspecten in de officiële Amerikaanse voedingsrichtlijnen, die bepalen wat er elk jaar in miljarden maaltijden door het hele land wordt gegeten.

Om de vijf jaar publiceren het ministerie van Landbouw en het ministerie van Volksgezondheid samen een nieuwe versie van de richtlijnen. Deze vormen de basis voor de openbare voedingsgids MyPlate, voorheen MyPyramid, evenals voor veel door de overheid gesteunde voedingsprogramma's, zoals het National School Lunch. In het verleden richtten deze richtlijnen zich uitsluitend op de menselijke voeding, maar sommigen eisen nu dat ze ook worden uitgebreid met klimataspecten.

In de huidige, 150 pagina's tellende editie voor 2020-2025 wordt de rol van voeding in de klimaatcrisis helemaal niet vermeld. Klimaatgroepen beschouwen dit als een verwaarlozing van verantwoordelijkheid, nu de Amerikanen de gevolgen van de opwarming van de aarde meer dan ooit voelen. De onlangs aangenomen Inflation Reduction Act, de belangrijkste klimaatwetgeving in de geschiedenis van de VS, besteedt slechts weinig aandacht aan het voedselsysteem.

De klimaatverandering vormt een groot aantal bedreigingen voor de menselijke gezondheid en de voedselzekerheid. We kunnen deze zaken niet van elkaar scheiden.

Jessi Silverman, senior beleidsmedewerker bij het Center for Science in the Public Interest

Uw groep en 39 andere organisaties, waaronder de Union of Concerned Scientists en de American Academy of Pediatrics, hebben in mei een brief geschreven waarin ze de regering oproepen om duurzaamheid op te nemen in de voedingsrichtlijnen voor 2025-2030, die momenteel worden opgesteld.

Een duurzaamheidscomponent zou Amerikanen aanmoedigen om minder vlees en zuivelproducten te eten, die een aanzienlijk hogere klimaatbelasting hebben dan vergelijkbare plantaardige levensmiddelen. «Het zou vrijwel onmogelijk zijn om de grens van twee graden voor de wereldwijde temperatuurstijging aan te houden zonder de consumptie van rundvlees aanzienlijk te verminderen», zei Mark Rifkin, senior specialist voedsel- en landbouwbeleid bij het Center for Biological Diversity, een andere ondertekenaar van de brief.

De huidige richtlijnen raden Amerikanen aan om veel meer dierlijke producten te eten dan duurzaam is, aldus Walter Willett, hoogleraar aan de Harvard School of Public Health. De belangrijkste voedingstabel beveelt 26 ounce eiwit uit vlees, gevogelte en eieren per week aan, tegenover slechts 5 ounce uit plantaardige levensmiddelen, hoewel er alternatieve tabellen bestaan die laten zien hoe vegetariërs dezelfde voedingsstoffen zonder vlees kunnen binnenkrijgen. Bovendien «bevelen ze in feite nog steeds drie porties zuivelproducten per dag aan, wat eigenlijk heel radicaal is, aangezien onze huidige consumptie op 1,6 porties per dag ligt», zei hij. Slechts drie porties zuivel aanbevelen en niets zeggen over de gevolgen voor het milieu als mensen dat daadwerkelijk doen, is gewoonweg volstrekt onverantwoord.

Aangezien de meeste Amerikanen een tekort hebben aan vezels, fruit en groenten, en niet aan dierlijke producten, zou een op het klimaat gerichte aanbeveling aansluiten bij de voedingsbehoeften van de bevolking, aldus Rifkin, een voedingsdeskundige. Ze zouden ook helpen om andere problemen aan te pakken die voortvloeien uit het vleesgerichte Amerikaanse voedselsysteem, zoals het risico op toekomstige pandemieën, voedselveiligheid en de milieuvervuiling door de intensieve veehouderij, waar gekleurde bevolkingsgroepen onevenredig zwaar door worden getroffen, aldus Rifkin.

Een in april gepubliceerde vragenlijst voor het wetenschappelijke panel dat de richtlijnen adviseert, bevatte geen vragen over duurzaamheid. Dat baart voorstanders zorgen, maar volgens hen is het nog te vroeg. Janet de Jesus, de medewerker van het ministerie van Volksgezondheid die verantwoordelijk is voor de richtlijnen, zei dat het onderwerp duurzaamheid alsnog kan worden opgenomen.

Volgens een rapport van de Voedsel- en Landbouworganisatie van de Verenigde Naties hebben landen als Duitsland, Brazilië, Zweden en Qatar duurzaamheid in hun voedingsrichtlijnen opgenomen. De Canadese voedingswijzer raadt aan om vaker voor plantaardige voeding te kiezen omwille van de milieubescherming. Duitsland heeft zijn vleesconsumptie per hoofd van de bevolking sinds 2011 met 12% teruggedrongen, zoals Vox vorige maand berichtte, en de Duitse minister van Voeding en Landbouw heeft onlangs een omschakeling naar een plantaardige voeding centraal gesteld.

De landbouwindustrie heeft al lange tijd invloed op de voedingsrichtlijnen, en dat zal ook deze keer ongetwijfeld een factor zijn. De vlees- en zuivelindustrie gaf in 2020 49,5 miljoen dollar uit aan politieke donaties en nog eens 15,9 miljoen dollar aan lobbywerk bij de federale overheid.

Ook al hebben de milieuactivisten het zwaar te verduren, er is veel veranderd sinds de mislukte poging in 2015 om het onderwerp duurzaamheid mee te nemen, aldus Jessi Silverman van het Center for Science in the Public Interest. «Ik denk dat de maatschappelijke druk om concrete maatregelen tegen de klimaatverandering te nemen de afgelopen jaren sterk is toegenomen.

Meer over recreatieve jacht: Het wetenschappelijk bewijs staat in het overzicht Studies over de gevolgen van de recreatieve jacht.

Het standpunt van IG Wild beim Wild: IG Wild beim Wild wijst de recreatieve jacht af. Ons voorbeeld is kanton Genève, dat sinds 1974 zonder recreatieve jacht functioneert: zonder jachttijden, zonder jachthonden, zonder drijfjachten, zonder hoogzitten, zonder de dierenmishandeling en de criminaliteit die elders bij het jachtseizoen horen. Wat daar al meer dan vijftig jaar werkt, weerlegt elk positiepaper van JagdSchweiz. Een organisatie die haar beleid baseert op beweringen die zij in haar eigen documenten zelf weerlegt, is geen vakorganisatie, maar een fabriek voor desinformatie.

Alle bijdragen worden geschreven door IG Wild beim Wild en door externe co-auteurs. Onderzoek, structurering en redactionele processen kunnen daarbij worden ondersteund door AI-gestuurde hulpmiddelen.

Ondersteun ons werk

Met jouw donatie help je dieren te beschermen en hun stem te laten horen.

Nu doneren →