Ghee: De gouden boter van de ayurveda

Ghee zelf maken is niet moeilijk of ingewikkeld, maar het kost wel tijd.

Om het zoete, nootachtige aroma van de gesmolten boter vrij te laten komen, is een lang, geleidelijk kookproces nodig. Wanneer al het water volledig is verdampt en de vaste bestanddelen zich hebben losgemaakt zodat ze aan het oppervlak drijven, blijft uiteindelijk de heldere, amberkleurige ghee over.

1 – 5 kg ongezouten biologische boter

Breng de boter eerst in een grote, zware kookpan op middelhoog vuur aan de kook. Zodra het oppervlak van de boter bedekt is met witte schuim, zet u het vuur laag en laat u de boter zonder deksel sudderen, waarbij u af en toe de vaste bestanddelen van het oppervlak afschept. De ghee mag in geen geval aanbranden. Als hij oververhit raakt of te lang sudderen wordt, krijgt hij een donkere kleur en een scherpe geur. Ten slotte wordt de ghee gefilterd door een kaasdoek, een katoenen luier of een koffiefilterzakje.

De bereidingstijd van ghee hangt af van de hoeveelheid. De afgewerkte ghee moet goudkleurig en helder zijn, zodat u de bodem van de pan duidelijk kunt zien. Giet de ghee voorzichtig in een kan of pot en laat hem onbedekt afkoelen tot kamertemperatuur. De van het oppervlak afgeschepte melkbestanddelen en de vaste stoffen die op de bodem van de pan achterblijven, kunnen worden gemengd met groentegerechten, soepen en granen.

Ghee die volgens de voorschriften is bereid en in een gesloten bak op een koele, droge plaats wordt bewaard, is maandenlang houdbaar. Zuivere ghee bevat geen eiwitten en afvalstoffen.

Ghee is niet weg te denken uit de traditionele Indiase ayurvedische geneeskunde vanwege zijn reinigende geneeskracht. Zo kan het bijvoorbeeld vetoplosbare milieugifstoffen in het lichaam binden voor uitscheiding.

Tijdens hindoeïstische rituelen ter ere van God wordt ghee veelvuldig gebruikt.

Ghee bevordert het spijsverteringsvuur (Agni) en de vitaliteit! Qua kwaliteit staat ghee het dichtst bij moedermelk. De moleculaire structuur lijkt op die van onze hersenmassa.

Zowel in moderne leerboeken als in de oude Veda's wordt biologische melk geprezen als wondervoedsel, omdat het alle voedingsstoffen bevat die nodig zijn voor de gezondheid. De Vedische geschriften voegen daaraan toe dat biologische melk de vorming bevordert van de fijne hersencellen die nodig zijn om het godsbewustzijn te begrijpen. In de Vedische tijd leefden veel yogi's uitsluitend van biologische melk, die in zulke overvloed voorhanden was dat huishoudens ze gratis uitdeelden. Omdat biologische melk de mens zowel fysiek als spiritueel voedt, gold ze in de Vedische cultuur als het belangrijkste voedingsmiddel, onmisbaar voor een beschaafde samenleving.

Het belang van biologische melk wijst erop hoe belangrijk het is om koeien te beschermen. Net als de mens is ook de koe gelukkig wanneer ze zich veilig voelt. Een koe die haar kalf kan zogen zonder te hoeven vrezen dat ze gedood wordt zodra ze geen melk meer geeft, is gelukkig en geeft heel natuurlijk meer en kwalitatief betere melk. Zulke koeien geven ook meer melk dan hun kalveren nodig hebben.

Omdat mensen koemelk drinken, beschouwen de Veda's de koe als een van de moeders van de menselijke samenleving. De os, die helpt bij het bewerken van de velden en dus bij de graanproductie, wordt beschouwd als de vader van de menselijke samenleving.

Helaas hechten de mensen van onze “vooruitstrevende” beschaving geen waarde aan spirituele kennis en bevorderen ze in plaats daarvan het grootschalige slachten van koeien. Hieruit kan men afleiden dat de menselijke samenleving zich in een verkeerde richting ontwikkelt.

Wat de bescherming van koeien betreft, zullen sommige vleeseters hiertegen protesteren. Daarop antwoorden wij dat God de bescherming van dieren uitdrukkelijk benadrukt en dat degenen die, ondanks alle redelijke tegenargumenten, toch geneigd zijn vlees te eten, het vlees zouden moeten eten van minder belangrijke dieren zoals varkens, gevogelte of vissen; in geen geval zouden ze koeien mogen doden. In de Veda's staat dat ieder die betrokken is bij het doden van een koe, evenveel keer in de materiële wereld herboren moet worden als die koe haren op haar rug heeft. En de Veda's zijn niet de enige geschriften die het doden van koeien verbieden. In de Bijbel staat bijvoorbeeld: “Wie een os slacht, is als iemand die een mens doodslaat” (Jes. 66,3).