Pokojowe współistnienie z dzikami
Afrykański pomór świń budzi niepewność – choroba jest niegroźna dla ludzi
Spotkania z dzikami w miastach lub w lasach w pobliżu miast zdarzają się coraz częściej.
Zwierzęta te pierwotnie zamieszkują lasy, jednak w wyniku zabudowy w całym kraju ich siedlisko wyraźnie się kurczy, a monokultury kukurydzy w pobliżu osiedli i miejskie pojemniki na śmieci dodatkowo przyciągają rodziny dzików. Obecnie niepewność budzą także doniesienia o afrykańskim pomorze świń (ASF). Wirus atakuje wyłącznie świnie domowe i dziki, dla ludzi jest niegroźny. Jesienią dziki są szczególnie aktywne, ponieważ przed nadchodzącymi miesiącami zimowymi muszą zgromadzić warstwę tłuszczu i częściej poszukują pożywienia.
Człowiek zabiera dzikim zwierzętom coraz więcej przestrzeni życiowej. Kto spotka dziki, powinien traktować je z szacunkiem. Jeśli zastosujemy kilka prostych wskazówek, nie ma powodu, by obawiać się tych fascynujących zwierząt.
Nadja Michler, referentka ds. dzikich zwierząt w PETA Niemcy
Afrykański pomór świń: fakty zamiast siania paniki
Po tym, jak afrykański pomór świń wielokrotnie występował już w Polsce, patogen został po raz pierwszy wykryty 10 września u martwego dzika znalezionego w powiecie Spree-Neisse w Brandenburgii. Wirus powoduje u zwierząt gorączkę, problemy z oddychaniem oraz osłabienie i zazwyczaj prowadzi do śmierci w ciągu siedmiu do dziesięciu dni. Do tej pory dotyczy to wyłącznie dzików.
Wskazówki na wypadek spotkania z dzikami
- Spacery po lesie są możliwe bez zagrożenia: Może się jednak zdarzyć, że w ściśle ograniczonych obszarach dotkniętych pomorem właściwy organ wprowadzi zakaz wstępu.
- Trzymaj się ścieżek: Zasadniczo w lesie warto poruszać się po wyznaczonych ścieżkach. Służy to własnemu bezpieczeństwu i chroni naturalne siedlisko zwierząt zamieszkujących las.
- Zachowaj odpowiednią odległość: Niektóre dziki w pobliżu miast przywykły do ludzi i nie uciekają od razu. Kto spotka dziki, zwłaszcza gdy wędrują z warchlakami, powinien zachować odpowiednią odległość i nie naciskać na zwierzęta.
- Nie karm zwierząt: Karmienie dzików jest zabronione. Te parzystokopytne żywią się między innymi żołędziami, korzeniami, grzybami, ślimakami i padliną, a w przyrodzie znajdują wystarczająco dużo pożywienia.
- Trzymaj psy na smyczy: Kto spaceruje z psami, powinien trzymać je na smyczy w lesie, a w razie potrzeby także w parkach. Zdarza się, że psy gonią dziki i w ten sposób prowokują zwierzęta do reakcji.
- Rozpoznawaj sygnały ostrzegawcze: Gdy dziki parskają, unoszą ogon, a nawet szczękają zębami, należy zachować ostrożność. Najpóźniej wtedy trzeba spokojnie i powoli się wycofać.
- Chroń ogrody: Aby trzymać dziki z dala, nadają się solidne ogrodzenia o wysokości co najmniej 1,5 metra, które muszą być zakotwiczone w ziemi.
- Zgłaszaj martwe dziki: Osoby spacerujące po lesie, które znajdą martwego dzika, mogą zgłosić znalezisko wraz ze współrzędnymi geograficznymi w aplikacji «Tierfund-App». Można również poinformować lokalny urząd weterynaryjny.
Dziki jako «ogrodnicy lasu»
Dziki są bardzo inteligentnymi zwierzętami i niezbędnymi dla zdrowia lasu. Ryjąc w ściółce leśnej, mieszają wierzchnią, bogatą w składniki odżywcze warstwę próchnicy z głębszymi warstwami gleby, co jest niezbędne dla siewek. Jako «ogrodnicy lasu» dziki wnoszą więc istotny wkład, przyczyniając się do odnowienia drzewostanu. Uwalniają też las od «szkodników», regulując populację chrabąszczy. Mimo to zwierzęta te są masowo odstrzeliwane. W sezonie łowieckim 2018/19, wskutek celowego siania paniki przez związek rolników w związku z afrykańskim pomorem świń, w całym kraju zabito około 500’000 dzików.
PETA zasadniczo sprzeciwia się łowiectwu rekreacyjnemu. Pod płaszczykiem więzi z naturą myśliwi rekreacyjni i myśliwe rekreacyjne powodują niewyobrażalne cierpienie. Według Towarzystwa Lekarzy Weterynarii na rzecz Ochrony Zwierząt podczas polowań pędzonych aż do dwóch trzecich dzikich zwierząt nie ginie od razu. Ze zmiażdżonymi kośćmi i wypadającymi wnętrznościami dzikie zwierzęta uciekają, często przez wiele dni cierpią z powodu ran i umierają w męczarniach, jeśli nie zostaną odnalezione podczas poszukiwań postrzałków. Więcej na ten temat w dossier o Problem ochrony zwierząt: łowiectwo rekreacyjne.
Więcej na temat łowiectwa rekreacyjnego: W dossier Rola i krytyka myśliwych rekreacyjnych przyglądamy się wykształceniu, władzy i samoocenie myśliwych rekreacyjnych. Co na ten temat mówią badania, pokazuje Łowiectwo w faktach: stan badań.
Stanowisko IG Wild beim Wild: IG Wild beim Wild odrzuca łowiectwo rekreacyjne. Naszym wzorem jest kanton Genewa, który od 1974 roku obywa się bez łowiectwa rekreacyjnego: bez sezonów polowań, bez psów myśliwskich, bez polowań nagonkowych, bez ambon myśliwskich, bez okrucieństwa wobec zwierząt i przestępczości, które gdzie indziej towarzyszą sezonowi polowań. To, co działa tam od ponad pięćdziesięciu lat, obala każdy stanowisko JagdSchweiz. Związek, który opiera swoją politykę na twierdzeniach obalanych we własnych dokumentach, nie jest organizacją branżową, lecz fabryką dezinformacji.
Dzikie zwierzęta potrzebują głosu
Raz w tygodniu: analizy, petycje i tło dotyczące łowiectwa rekreacyjnego. Bezpłatnie i z możliwością rezygnacji w każdej chwili.
Wesprzyj naszą pracę
Dzięki Twojej darowiźnie pomagasz chronić zwierzęta i sprawić, by ich głos został usłyszany.
Przekaż darowiznę teraz →