Vreedzaam samenleven met wilde zwijnen

Ontmoetingen met wilde zwijnen in steden of in bossen vlak bij steden komen steeds vaker voor.

De dieren zijn oorspronkelijk bosbewoners, maar door de landelijke bebouwing krimpt hun leefgebied zienderogen. Maismonoculturen in de buurt van woonwijken en afvalcontainers in de stad trekken bovendien families everzwijnen aan. Op dit moment zorgen ook berichten over Afrikaanse varkenspest (ASP) voor onzekerheid. Het virus besmet uitsluitend huisvarkens en everzwijnen en is voor mensen ongevaarlijk. In de herfst zijn everzwijnen bijzonder actief, want ze moeten een vetlaag opbouwen voor de naderende wintermaanden en zijn vaker op zoek naar voedsel.

De mens ontneemt wilde dieren steeds meer leefgebied. Wie everzwijnen tegenkomt, moet hen met respect tegemoet treden. Als een paar eenvoudige tips worden opgevolgd, is er geen reden om bang te zijn voor deze fascinerende dieren.

Nadja Michler, referent wilde dieren bij PETA Duitsland

Afrikaanse varkenspest: feiten in plaats van paniekzaaierij

Nadat de Afrikaanse varkenspest al meerdere keren in Polen was opgetreden, werd de ziekteverwekker op 10 september voor het eerst aangetroffen bij een dood everzwijn in de Brandenburgse Landkreis Spree-Neisse. Het virus veroorzaakt bij de dieren koorts, ademhalingsproblemen en zwakte en leidt in de regel binnen zeven tot tien dagen tot de dood. Tot nu toe zijn uitsluitend everzwijnen getroffen.

Tips voor een ontmoeting met everzwijnen

• Boswandelingen zijn zonder gevaar mogelijk: Het kan echter zijn dat de bevoegde instantie in door varkenspest getroffen, strikt afgebakende gebieden een betredingsverbod instelt.
• Op de paden blijven: In principe is het raadzaam om in het bos op aangelegde paden te blijven. Dat dient de eigen veiligheid en beschermt het natuurlijke leefgebied van de dieren die in het bos wonen.
• Voldoende afstand houden: Sommige everzwijnen in de buurt van steden zijn aan mensen gewend en slaan niet meteen op de vlucht. Wie everzwijnen tegenkomt, vooral als ze met frislingen onderweg zijn, moet voldoende afstand houden en de dieren niet bedreigen.
• Dieren niet voeren: Het is verboden om everzwijnen te voeren. De evenhoevigen eten onder meer eikels, wortels, paddenstoelen, slakken en kadavers en vinden in de natuur genoeg voedsel.
• Honden aan de lijn houden: Wie met honden gaat wandelen, moet hen in het bos of eventueel in parken aanlijnen. Het kan voorkomen dat honden everzwijnen achternazitten en de dieren zo tot een reactie uitlokken.
• Waarschuwingssignalen herkennen: Snuiven wilde zwijnen, zetten ze hun staart op of klapperen ze zelfs met hun tanden, dan is voorzichtigheid geboden. Uiterlijk dan moet men rustig en langzaam de aftocht blazen.
• Tuinen beschermen: Om wilde zwijnen op afstand te houden, zijn stevige hekken van minimaal 1,5 meter hoog geschikt, die in de grond verankerd moeten zijn.
• Dode wilde zwijnen melden: Boswandelaars die een dood wild zwijn vinden, kunnen de vondst onder vermelding van de geocoördinaten melden in de “Tierfund-App”. Daarnaast kan de plaatselijke veterinaire dienst worden geïnformeerd.

Wilde zwijnen als “tuinlieden van het bos”

Wilde zwijnen zijn zeer intelligente dieren en onmisbaar voor de gezondheid van het bos. Doordat ze in de bosbodem wroeten, wordt de bovenste, voedselrijke humuslaag vermengd met diepere bodemlagen, wat voor kiemplanten van levensbelang is. Als “tuinlieden van het bos” leveren wilde zwijnen zo een essentiële bijdrage, doordat ze bijdragen aan de verjonging van het bestand. Bovendien bevrijden ze het bos van “plaagdieren” door de populatie van de bladsprietkevers te reguleren. Toch worden de dieren massaal bejaagd. In het jachtjaar 2018/19 werden door gerichte paniekzaaierij van de boerenbond vanwege de Afrikaanse varkenspest landelijk ongeveer 500.000 wilde zwijnen gedood.

PETA is in principe tegen de recreatieve jacht. Onder het mom van verbondenheid met de natuur veroorzaken recreatieve jagers en jaagsters onvoorstelbaar leed. Volgens de Tierärztliche Vereinigung für Tierschutz sterft bij drukjachten tot twee derde van de wilde dieren niet onmiddellijk. Met verbrijzelde botten en uitpuilende ingewanden vluchten de wilde dieren, lijden ze vaak dagenlang onder hun verwondingen en sterven ze een pijnlijke dood als ze bij het nazoeken niet worden gevonden. Meer hierover in het dossier over het Dierenwelzijnsprobleem recreatieve jacht.