Wschodnia Szwajcaria: wilk był chory

Zdjęcia z fotopułapek pokazały brak sierści w tylnej części ciała zwierzęcia – poinformował 18 lutego urząd ds. łowiectwa i rybołówstwa kantonu Turgowia. Dlatego od początku przypuszczano, że wilk na wschodzie Szwajcarii cierpi na jakąś chorobę.

Wilk, który w ostatnich tygodniach w pogranicznym rejonie kantonów Turgowia i Sankt Gallen na wschodzie Szwajcarii zabił podczas kilku ataków wiele owiec – ostatnio 17 lutego w regionie Bischofszell, gdzie rozszarpał kolejną owcę w otwartej oborze wolnostanowiskowej – był chory. Podejrzenie pojawiło się od samego początku ze względu na brak sierści w tylnej części ciała, co pokazały zdjęcia z fotopułapek wykazały. Wilk już w zeszłym tygodniu kilkakrotnie wracał do gospodarstwa w kantonie St. Gallen, gdzie zagryzł kilka owiec. Udało się tam zrobić liczne zdjęcia i dokonać bezpośrednich obserwacji, które dowodzą, że stan jego zdrowia w ostatnich tygodniach drastycznie się pogorszył. Ponadto coraz mniejszy promień jego aktywności również wskazywał na nietypowe zachowanie.

Gdy chory wilk ubiegłej nocy ponownie wrócił do swojej ofiary w okolicach Bischofszell, został uwolniony od cierpienia przez zarząd łowiectwa i rybołówstwa kantonu Turgowia we współpracy ze strażnikami przyrody z St. Gallen. Decyzja o odstrzale została wcześniej uzgodniona z organem łowieckim kantonu St. Gallen. Wilk zostanie teraz poddany badaniom weterynaryjnym i identyfikacji genetycznej.

Skąd pochodzi wilk we wschodniej Szwajcarii?

Decyzja o odstrzale została wcześniej uzgodniona z organem łowieckim kantonu St. Gallen. Jedynym powodem była choroba, mówi Kistler. Liczba zabitych zwierząt gospodarskich nie miała wpływu na decyzję. Kierownik urzędu łowiectwa i rybołówstwa kantonu Turgowia jest przekonany, że wilk prędzej czy później i tak zmarłby z powodu choroby.

Czy Wilk cierpiał na świerzb, chorobę skóry, która obecnie jest szeroko rozpowszechniona wśród lisów w kantonie Turgowia, na razie nie potrafi powiedzieć, wyjaśnia Kistler. Istnieją jednak pewne podobieństwa. Martwe zwierzę zostanie teraz zbadane i zidentyfikowane genetycznie. W ten sposób ma zostać dokładnie określona choroba, a także wyjaśnione pochodzenie wilka.