Od rośliny leczniczej do warzywa kuchennego: Seler naciowy

Seler naciowy jest odmianą uprawną selera.

Seler zwyczajny należy do rodziny selerowatych (baldaszkowatych), a dziko rosnąca roślina była znana jako roślina lecznicza już starożytnym Egipcjanom i Grekom. Uprawa selera rozpoczęła się zatem prawdopodobnie w rejonie Morza Śródziemnego.

Już od późnego średniowiecza warzywo to uprawia się także na północ od Alp, a dziś występuje na całym świecie. Trzy odmiany uprawne selera zwyczajnego – seler naciowy, seler liściowy i seler korzeniowy – powstały od XVII wieku.

Seler naciowy ma stosunkowo grube, długie łodygi, na których końcach wyrastają liście. Ma typowy "selerowy" aromat, ale smakuje nieco łagodniej niż seler korzeniowy.

75 hektarów szwajcarskiego selera naciowego

Seler naciowy można spożywać na surowo – np. do dipów lub w sałatce – ale także gotowany. Zapiekany z serem w piekarniku czy drobno posiekany w sosie pomidorowym – możliwości są wszechstronne. Więcej o roślinnych odżywianiem dowiedzą się Państwo tutaj.

Zielone warzywo ma w Szwajcarii sezon od maja do grudnia. Powierzchnia uprawy wynosi około 75 hektarów, z czego 30 hektarów w rolnictwie ekologicznym. Jako niewielka nisza producenci warzyw uprawiają również blanszowany seler naciowy. W 2023 roku zbiory wyniosły 2’580 ton. Wraz z importem w wysokości 2’750 ton daje to roczne spożycie na osobę w wysokości 600 gramów. Więcej ciekawych artykułów znajdą Państwo w naszej kategorii Edukacja.