Van geneeskrachtige plant tot keukengroente: De bleekselderij

Stengelselderij is een cultuurvorm van selderij.

De echte selderij behoort tot de schermbloemenfamilie en de wildgroeiende plant was al bij de oude Egyptenaren en Grieken bekend als genees- en heelkruid. De teelt van selderij begon dan ook waarschijnlijk in het Middellandse Zeegebied.

Al sinds de late middeleeuwen wordt de groente ook ten noorden van de Alpen verbouwd, en tegenwoordig komt ze wereldwijd voor. De drie cultuurvormen van de echte selderij – stengelselderij, snijselderij en knolselderij – ontstonden vanaf de 17e eeuw.

Stengelselderij heeft relatief dikke, lange stengels, aan het einde waarvan de bladeren groeien. Stengelselderij heeft de typische «selderijsmaak», maar smaakt iets milder dan knolselderij.

75 hectare Zwitserse stengelselderij

Stengelselderij kan rauw worden gegeten – bijvoorbeeld voor dips of in salades – maar ook gekookt. Of met kaas gegratineerd in de oven of fijngehakt in tomatensaus, de mogelijkheden zijn talrijk. Meer over plantaardige voeding leest u hier.

De groene groente heeft in Zwitserland seizoen van mei tot december. Het areaal bedraagt ongeveer 75 hectare, waarvan 30 hectare biologische landbouw. Als kleine niche verbouwen de groentetelers ook gebleekte stengelselderij. In 2023 bedroeg de oogst 2’580 ton. Samen met de import van 2’750 ton komt dit neer op een consumptie per hoofd van de bevolking van 600 gram per jaar. Meer boeiende artikelen vindt u in onze categorie Educatie.