Alexander Schwab: myśliwy rekreacyjny przeciwko prawom zwierząt

W internecie pojawił się wywiad ze szwajcarskim myśliwym rekreacyjnym i wędkarzem Alexandrem Schwabem.

Tytuł: „Ochrona gatunków i prawa zwierząt są nie do pogodzenia”. Wywiad przeprowadził i opracował Niemiecki Związek Łowiecki.

Już na pierwszy rzut oka sam tytuł jest absurdalnym nonsensem. Czy istnieje naukowy lub empiryczny dowód na tę tezę? Nie, nie istnieje. Sugeruje się tu jedynie, że ochrona gatunków jest sprawą myśliwych.

Z historycznego punktu widzenia trafniejszy byłby na przykład tytuł: „Myśliwi i ochrona gatunków są nie do pogodzenia”. Zawsze byli i są wśród nich również myśliwi, którzy, jak udowodniono, aktywnie przyczyniali się do wytępienia gatunków zwierząt. To jeden z powodów, dla których w 1974 roku w kantonie Genewa wprowadzono zakaz polowań na pseudomyśliwych lub istnieją przepisy prawa łowieckiego.

Impulsywny, kierujący się instynktem myśliwy Alexander Schwab projektuje bezradność swoich pobratymców na innych. Można odnieść wrażenie, że żałosnych myśliwych rekreacyjnych dręczą nie tylko zaawansowane urojenia prześladowcze i manie (wymuszone ogólnoświatowe wprowadzenie weganizmu), ale cierpią oni również na schizofreniczne i ciężkie psychopatyczne zaburzenia.

Myśliwi w swojej megalomanii sami nazywają się również obrońcami zwierząt i wyruszają z tym w roli misjonarzy, choć sądy już dawno orzekły: Myśliwi nie są obrońcami zwierząt.

Ostatecznie autorzy wywiadu to jedynie mniejszość anachronicznych i wojowniczych myśliwych rekreacyjnych oraz wędkarzy.

Odpowiedzialni, etyczni ludzie z zasadami moralnymi, którzy żyją w teraźniejszości, noszą ponadto ubrania i są tym samym wzorem do naśladowania. Futro należy do zwierząt.

WYWIAD DJV Z ALEXANDREM SCHWABEM: „OCHRONA GATUNKÓW I PRAWA ZWIERZĄT SĄ NIEPOGODZENIA”

O filozoficznych podejściach do relacji człowieka ze zwierzęciem oraz ich wpływie na łowiectwo i ochronę gatunków DJV rozmawiało ze szwajcarskim publicystą Alexandrem Schwabem. Wywiad daje wgląd w dziwaczny świat myśli ruchu na rzecz praw zwierząt.

Wyzwolenie zwierząt, prawa zwierząt i ochrona zwierząt: w międzyczasie powstało wiele teorii zajmujących się tym, jak ludzie mogliby zapewnić zwierzętom na tej planecie lepsze lub sprawiedliwsze życie. Siłą napędową są przede wszystkim filozofowie, którzy od końca lat 70. ideowo wspierają sprawę zwierząt. Ruch na rzecz praw zwierząt jest zbiornikiem najróżniejszych nurtów światopoglądowych, jednak zasadnicze praktyczne postulaty pozostają te same: zwierzęta mają prawo do życia, wolności i dążenia do szczęścia. Konsekwencją jest dążenie do zniesienia wszelkiego użytkowania zwierząt, ponieważ zawsze narusza ono i godzi w ich domniemane prawa. Niezależnie od tego dążeń do szczęścia wilka i sarny trudno pogodzić. Istnieje jednak idea „Paradise Engineering”, czyli genetycznej manipulacji drapieżnikami mięsożernymi. Jak daleko rozpowszechniły się już myśli ruchu na rzecz praw zwierząt, wyjaśnia szwajcarski publicysta Alexander Schwab w wywiadzie dla DJV.

DJV: Zakaz zwierząt cyrkowych, włamania do obór czy demonstracje przeciwko łowiectwu: jakie właściwe cele realizuje ruch na rzecz praw zwierząt?

Alexander Schwab: Celem ruchu na rzecz praw zwierząt jest zniesienie wszelkiego użytkowania zwierząt. Należą do tego oczywiście także łowiectwo, rolnictwo zwierzęce czy ogrody zoologiczne – oraz wymuszone, ogólnoświatowe wprowadzenie weganizmu. Konsekwentne egzekwowanie praw zwierząt oznaczałoby również, że na przykład szkolenie psów przewodników dla niewidomych nie byłoby już możliwe, ponieważ żaden pies nie zostaje psem przewodnikiem z własnej woli. I tak filozof praw zwierząt Klaus Petrus konsekwentnie oświadczył, że szkolenie psa przewodnika jest równoznaczne z zniewoleniem człowieka. To samo dotyczy oczywiście psów lawinowych, policyjnych i myśliwskich.

Uwaga Wild beim Wild: Chodzi raczej o nieuzasadnione wykorzystywanie. Ludzie mogą wybierać i ponoszą etyczną i moralną odpowiedzialność wobec istot potrzebujących ochrony.

Jak szeroko rozpowszechniona jest już filozofia ruchu na rzecz praw zwierząt?

Nie istnieje jedna filozofia praw zwierząt, istnieje natomiast ruch na rzecz praw zwierząt, wspierany głównie przez filozofów, teologów, socjologów, psychologów i prawników.  Na przestrzeni lat wyszedł on z uniwersytetów i znalazł drogę do politycznych gremiów doradczych i komisji etycznych. Wywiera tam, co jest udokumentowane, duży wpływ, widoczny nie tylko w kształtowaniu przepisów prawa łowieckiego, ale także w konstytucji UE, gdzie prawa zwierząt są zapisane w zasadzie poprzez traktat lizboński.

Uwaga Wild beim Wild: Wspaniałe i nowoczesne osiągnięcie. Myśliwi nie mają pozytywnej kreatywności ani wizji, które miałyby jakiekolwiek znaczenie.

A jak wygląda sytuacja w Szwajcarii?

W Szwajcarii „godność zwierzęcia” jest zapisana w konstytucji, co również jest wielkim sukcesem ruchu na rzecz praw zwierząt. Zgodnie z wolą niektórych członków odpowiedniej komisji etycznej, ta koncepcja godności miałaby zostać rozszerzona także na rośliny, co uczyniłoby spaghetti z pomidorami problemem moralnym. Motywowana prawami zwierząt jest także obecna inicjatywa w kantonie Zurych, której celem jest zniesienie łowiectwa obywatelskiego (łowiectwa ludowego, łowiectwa milicyjnego) – inicjatorzy zebrali potrzebne 6000 podpisów w mgnieniu oka. Równie bezproblemowo przebiegło zbieranie podpisów pod inicjatywą „Prawa podstawowe dla małp człekokształtnych” w kantonie Bazylea-Miasto.

Uwaga Wild beim Wild: Brawo! Inicjatorom należą się szczere podziękowania.

Zdaniem obrońców praw zwierząt zwierzęta mają prawo do życia, wolności i dążenia do szczęścia. W rzeczywistości jednak wilk zjada sarnę, a szop pracz zagraża puchaczowi. Jak ma się to do praw zwierząt?

To forma intelektualnego zaniedbania wynikającego z dobrobytu, gdy stawia się ideologię ponad rzeczywistością. Procesy zachodzące w przyrodzie kręcą się w istocie wokół jedzenia i bycia zjadanym oraz rozmnażania. „Wyobrażenia o szczęściu” zwierząt i tak nie dają się ze sobą pogodzić. Wynikający z ewolucji dylemat wilk–sarna nie daje się „naturalnie” rozwiązać. Ruch na rzecz praw zwierząt ma ogromny problem z braniem przyrody takiej, jaką jest. A więc także z zaakceptowaniem, że człowiek w swoich podstawach życiowych musi działać, aby przetrwać.

Uwaga Wild beim Wild: Argumentacja najniższych lotów. Myśliwi rekreacyjni, samozwańcze drapieżniki, żyją kulturą bezsensownej przemocy. Wypieranie rzeczywistości przez myśliwych rekreacyjnych i ich związki, wraz z lobby im służącym, jest głęboko wrogie wobec stworzeń, zwierząt i życia jako takiego. Do tego pozbawione empatii, moralności i jakiejkolwiek etyki. To nie tylko opinia obrońców praw zwierząt, że zwierzęta mają prawo do życia, wolności i dążenia do szczęścia. Tę wiedzę ma intuicyjnie każde dziecko. Myśliwi nieustannie zakłócają przyrodę, manipulują nią, znęcają się nad nią itd., ponieważ nie potrafią jej właściwie pojąć ani intelektualnie, ani duchowo. I owszem, świadomy człowiek musi działać: etycznie, bez przemocy i odpowiedzialnie. Nieużywanie przemocy odróżnia człowieka ucywilizowanego od drapieżnika w świecie zwierząt. Większość zwierząt odżywia się wegańsko i jest pokojowo usposobiona.

A jak ruch na rzecz praw zwierząt zamierza rozwiązać ten dylemat?

Z filozoficznego punktu widzenia nie może go rozwiązać, ponieważ ewolucji nie da się obalić życzeniowym myśleniem i dzieleniem włosa na czworo w skali nano.

Uwaga Wild beim Wild: Zbędna polemika. Czy ruch na rzecz praw zwierząt w ogóle chce i musi rozwiązać ten dylemat?

Przecież istnieje także koncepcja „Paradise Engineering” …

Dokładnie. Brytyjski filozof David Pearce jest przekonany, że moglibyśmy całkowicie wyeliminować cierpienie na świecie, przeprogramowując genetycznie drapieżniki na roślinożerców i tworząc w ten sposób rajskie warunki: wilk pasie się spokojnie obok sarny. Zdaniem Pearce'a techniczne warunki ku temu są już spełnione. To niebezpieczne fantazje o wszechmocy. Z takiego materiału powstają koszmary.

Uwaga Wild beim Wild: Każdy bąk zostaje włączony do wywiadu.

Rząd federalny zobowiązał się w międzynarodowych umowach do zachowania różnorodności biologicznej. Jak, w oczach ruchu na rzecz praw zwierząt, powinna wyglądać ochrona gatunkowa?

Nie mam pojęcia, musiałby Pan/Pani zapytać o to filozofa praw zwierząt. Dla czołowych postaci ruchu na rzecz praw zwierząt prawo pojedynczego zwierzęcia do życia stoi ponad wszelkimi interesami ekonomicznymi czy ekologicznymi. Oznacza to w istocie koniec wszelkiej ingerencji łowieckiej w krajobrazie kulturowym. W tym romantyzmie samoregulacji czyni się, jako ustępstwo wobec rzeczywistości, kilka wyjątków, na przykład obronę konieczną albo uchronienie gatunku przed całkowitym wytępieniem. Ingerencje są więc uprawnione dopiero wtedy, gdy dom już płonie jasnym płomieniem. Gdyby las chroniący przed lawinami był zagrożony przez jelenie, które ogryzają drzewa, prawo pojedynczych zwierząt do życia stałoby ponad celem zachowania lasu ochronnego, bo jeleniom nie grozi wytępienie. Odrzucanie rzeczywistości przez ruch na rzecz praw zwierząt jest głęboko wrogie ludziom. Co więcej, wspomniane i inne wyjątki, przy dokładnym spojrzeniu, stoją w sprzeczności z podstawowym prawem pojedynczego zwierzęcia do życia. Ochrona gatunkowa i prawa zwierząt są nie do pogodzenia.

Uwaga Wild beim Wild: Całkowicie zafałszowane poszukiwanie przyczyn. Myśliwi od dziesięcioleci trzymają i dokarmiają jelenie w lesie. Las jest dla gatunku pasącego się raczej nietypowym siedliskiem. Gdy tylko ryś i wilk pomagają regulować liczebność, zdemaskowani myśliwi są pierwszymi, którzy podburzają przeciwko nim, bo nie mogą już zabijać. Drapieżniki są zwalczane przez myśliwych aż po kłusownictwo (co irytuje nie tylko fachowców z leśnictwa), a nie przez ruch na rzecz praw zwierząt. Myśliwi to totalna porażka, nie tylko w zarządzaniu dzikimi zwierzętami. Poza prymitywnym wymierzaniem ciosów myśliwi, w przeciwieństwie do zwykłej ludności, nie znają rozwiązywania konfliktów.

Filozofowie ruchu na rzecz praw zwierząt mają oczywiście różne podejścia. Jakie są ich źródła i co się właściwie za nimi kryje?

Alexander Schwab: Ważne jest, aby wiedzieć, że ruch na rzecz praw zwierząt składa się z dwóch różnych modeli filozoficznych: wyzwolenia zwierząt i praw zwierząt. Między zwolennikami praw zwierząt a zwolennikami ich wyzwolenia istnieje nieskończenie głęboka przepaść filozoficzna. Jest ona jednak na tyle wąska, że bez problemu mogą wspólnie ciągnąć w jedną stronę i tworzyć ruch na rzecz praw zwierząt, który sprzeciwia się jakiemukolwiek wykorzystywaniu zwierząt.

Uwaga Wild beim Wild: Myśliwi zawsze niechętnie reagują na inicjatywy oparte na zdrowym rozsądku. To obrońcy zwierząt i gatunków doprowadzili do tego, że w łowiectwie pojawiła się większa ochrona dzikich zwierząt. Zniesienie wnyków żelaznych czy zakaz polowania na ptaki za pomocą lepu itd. Zdrowy rozsądek był i jest siłą napędową ograniczania okresów polowań i zmniejszania liczby gatunków objętych łowiectwem. Aby zapobiec wytępieniu gatunków zwierząt, obrońcy zwierząt nałożyli na myśliwych moralny obowiązek opieki i ochrony. Etyka myśliwych (o ile w ogóle coś takiego istnieje) tradycyjnie zawsze biegnie za duchem czasu.

Obecnie na szczeblu federalnym i kantonalnym trwają rewizje prawa łowieckiego. Znów widać bardzo wyraźnie, kto angażuje się na rzecz ochrony zwierząt i gatunków, aby np. zakazać okrutnych dla zwierząt metod polowania, takich jak polowanie pędzone, nagonka czy polowanie w norach. Faktem jest, że bez obrońców praw zwierząt i obrońców zwierząt nie byłoby żadnej granicy dla myśliwskich wybryków i wyzysku świata zwierząt. Myśliwych trzeba trzymać krótko na smyczy.

Co kryje się za wyzwoleniem zwierząt?

Peter Singer opublikował w 1975 roku książkę „Animal Liberation” (Wyzwolenie zwierząt) i w ten sposób z dnia na dzień narodził się ruch na rzecz praw zwierząt. Jego filozofię można streścić następująco: wszystkie istoty zdolne do odczuwania cierpienia mają interesy. Należy je uwzględniać, niezależnie od tego, czy chodzi o człowieka, czy o zwierzę. Kluczowe dla zrozumienia jest to, że liczy się wyłącznie zdolność do cierpienia: to, co nie cierpi, nie ma interesów i nie musi być moralnie brane pod uwagę. Filozofia Petera Singera opiera się nie na prawach, lecz na rozważaniu interesów w związku ze zdolnością do cierpienia. Mimo to Singer mówi o „prawach”, ponieważ, jak twierdzi, „prawa” są przydatne propagandowo.

Wartość moralna dla człowieka, zwierzęcia i środowiska. Co to oznacza?

Kamień nie jest zdolny do cierpienia, więc jest moralnie całkowicie bezwartościowy, a zatem również nasze środowisko jest bezwartościowe, ponieważ nie jest zdolne do cierpienia. Zwłoki nie są zdolne do cierpienia, więc seks ze zwłokami nie jest dla Petera Singera zasadniczo problemem moralnym. Motyla, o którym zakłada się, że nie cierpi, wolno nam łapać i dowolnie dręczyć – to, co nie cierpi, jest moralnie bezwartościowe.

Uwaga Wild beim Wild: Argumentacja najniższych lotów. Wypowiedzi Petera Singera są jego osobistą opinią, o ile w ogóle miał to na myśli i o ile pan Alexander Schwab znowu nie przeinacza faktów i opinii. Filozofii nie da się zdefiniować w sposób powszechnie obowiązujący, ponieważ każdy, kto filozofuje, wypracowuje własny sposób widzenia rzeczy. Dlatego istnieje niemal tyle możliwych odpowiedzi na postawione pytania, ilu jest filozofów. A odpowiednio jeszcze więcej głupich odpowiedzi ze strony pseudomyśliwych.

Czy zatem nie ma żadnych różnic między ludźmi a zwierzętami?

Nie, ta granica została zniesiona. Człowiek i zwierzę są rozpatrywani wyłącznie pod kątem zdolności do cierpienia i w ten sposób „oceniani” moralnie. Rozważania Singera dotyczące wyważania interesów nie przedkładają z góry człowieka i są trudne do zrozumienia. Według Singera chory człowiek, na przykład pacjent z chorobą Alzheimera, może zostać poddany eutanazji, natomiast zdrowa kura ma prawo do naturalnej śmierci.

A co mają do powiedzenia obrońcy praw zwierząt?

Obrońcy praw zwierząt powołują się natomiast na Toma Regana i jego książkę „The Case for Animal Rights” (Argumenty za prawami zwierząt, 1983): każda istota żywa, która posiada pewną formę świadomości, jest „podmiotem życia”. Z tego fundamentalnego stanowiska Tom Regan wyprowadza prawa zwierząt. Prawa zwierząt są prawami indywidualnymi – na przykład ławica śledzi nie może być nosicielem praw, ponieważ nie jest „podmiotem życia”. To samo dotyczy środowiska i różnorodności gatunkowej. Oznacza to, że również w przypadku filozofii praw zwierząt nie mamy żadnego moralnego zobowiązania wobec naszych podstaw życiowych! Jest w tym coś samozniszczającego. Dla Toma Regana i jego zwolenników cierpienie zwierząt nie odgrywa roli. Chodzi wyłącznie o prawa zwierząt.

Uwaga Wild beim Wild: Podstawą praw zwierząt są często etyczne koncepcje, które wychodzą z założenia, że zwierzęta są zdolne do cierpienia i odczuwania bólu.

A jaki jest stosunek klasycznej ochrony zwierząt do idei ruchu na rzecz praw zwierząt?

Podstawę dzisiejszej ochrony zwierząt tworzy zbiór różnorodnych idei z przeszłości i teraźniejszości. Tradycyjna ochrona zwierząt nie jest radykalną ideologią naprawiania świata, jak filozofia wyzwolenia zwierząt i praw zwierząt, i można ją streścić w jednym zdaniu: „Nigdy nie dręcz zwierzęcia dla żartu, bo czuje ból tak jak ty”. Na pierwszym planie stoi tu bierna idea ochrony oraz unikanie cierpienia.

Ochrona zwierząt a wykorzystywanie zwierząt: czy to się łączy?

Tradycyjna ochrona zwierząt akceptuje wykorzystywanie zwierząt przez człowieka, a także ich spożywanie, jednak z uwzględnieniem pewnych standardów i wymogów. Na przykład zwierzęta gospodarskie i domowe muszą być utrzymywane w sposób odpowiedni dla gatunku. Pies przewodnik osoby niewidomej nie stanowi dla tradycyjnej ochrony zwierząt zasadniczego problemu. W kwestii ochrony gatunkowej postępuje się pragmatycznie, choć również ochrona zwierząt odnosi się co do zasady do pojedynczych osobników.

Czy zatem istnieje ścisły podział między ochroną zwierząt a ruchem na rzecz praw zwierząt?

Być może jeszcze 20 lat temu. Ochrona zwierząt coraz częściej przejmuje język i treści ruchu na rzecz praw zwierząt i coraz bardziej zwraca się ku zasadzie aktywnej: dobrostanowi zwierząt. Duże organizacje zajmujące się ochroną zwierząt zmierzają dziś wyraźnie w kierunku praw zwierząt lub już tam są, a z drugiej strony działacze na rzecz praw zwierząt często chowają się za argumentami z zakresu ochrony zwierząt. W ten sposób powstają stanowiska hybrydowe o dużym znaczeniu praktycznym, takie jak właśnie godność zwierzęcia w szwajcarskiej konstytucji federalnej oraz artykuł 13 w konstytucji europejskiej, gdzie zasadniczo zapisano „dobrostan zwierząt”.

Uwaga Wild beim Wild: Miejmy nadzieję, że ochrona zwierząt, prawa zwierząt, etyka i moralność nie są panu Alexandrowi Schwabowi całkowicie obce. Psychopatia oznacza ciężkie zaburzenie osobowości, które u osób nim dotkniętych wiąże się z niemal całkowitym lub całkowitym brakiem empatii i sumienia. Psychopaci na pierwszy rzut oka wydają się czarujący i potrafią nawiązywać powierzchowne relacje. Bywają przy tym bardzo manipulacyjni, by osiągnąć swoje cele. Psychopatom często brakuje długoterminowych celów, są impulsywni i nieodpowiedzialni.