Liczby wilków potwierdzają stabilizację: lobby myśliwskie kręci się w kółko

Mimo to niektóre strony nadal domagają się regularnego odstrzału, pomimo braku merytorycznych podstaw.

Niemiecki Zwiazek Ochrony Zwierzat w swoim komunikacie prasowym jednoznacznie o motywowanym politycznie żądaniu, które zagraża ochronie gatunkowej i jej akceptacji społecznej.

Organizacja zajmująca się ochroną zwierząt pisze: „Nowe dane po raz kolejny obalają straszący obraz »eksplodującej populacji wilków«. Wilk znalazł swoje miejsce w Niemczech, a to sukces ochrony gatunkowej.”

Tym samym obalony zostaje rozpowszechniony mit, jakoby wilki namnażały się w sposób niekontrolowany. Widać raczej równowagę – równowagę, którą zasadniczo należy ocenić pozytywnie.

Nalezy przy tym podkreslic nastepujace punkty:

• Jeśli populacja zwierząt się stabilizuje, nie oznacza to automatycznie potrzeby działania w postaci odstrzału – wręcz przeciwnie: stabilna populacja jest często uważana za cel ochrony przyrody.
• Stabilizacja zakłada, że skuteczne są środki ochronne, na przykład monitoring, status ochronny, środki ochrony stad itd.
• Taki stan danych obala argument, jakoby konieczna była pilna interwencja regulacyjna, by zdusić w zarodku rzekomy „rozwój wykładniczy”.

Dlaczego mimo to slychac zadania odstrzalu

Mimo tych danych część przedstawicieli środowisk łowieckich i rolniczych nadal domaga się włączenia wilka do prawa łowieckiego lub przynajmniej dopuszczenia odstrzału. Związek Ochrony Zwierząt określa takie propozycje jako „czysto polityczne” i ostrzega przed skutkami dla ochrony gatunkowej.

Role odgrywaja przy tym nastepujace czynniki:

• Interesy gospodarcze: pasterze, leśnicy i inne zainteresowane grupy często postrzegają wilka jako konkurenta lub zagrożenie dla zwierząt gospodarskich i dziczyzny. Żądaniem odstrzału adresuje się ryzyka gospodarcze, jednak niekoniecznie ma to naukowe uzasadnienie.
• Narracje strachu: Media i grupy lobbingowe podsycają nastroje za pomocą określeń takich jak „wilk-utrapienie”, „drapieżnik” czy „zagrożenie dla ludzi i zwierząt”, niezależnie od faktycznego stanu rzeczy.
• Polityczna polityka symboliczna: Żądania odstrzału wydają się zorientowane na rozwiązanie problemu, ale niekoniecznie są skuteczne. Powstaje wrażenie, że się działa, jednak czy przynosi to rzeczywisty efekt, pozostaje niejasne.

Dlaczego regularne polowanie nie ma podstaw merytorycznych

Kluczowe argumenty przeciwko regularnemu polowaniu można podsumować następująco:

1. Brak nadmiernej populacji: Jak pokazano na wstępie, nie ma danych potwierdzających niekontrolowany wzrost populacji.
2. Sukces ochrony gatunkowej: Wilk był chroniony przez dziesięciolecia; jego obecność pokazuje, że środki ochronne działają, nie powinien więc być objęty odstrzałem jako standardowym środkiem regulacyjnym.
3. Rola ekologiczna: Wilki pełnią ważne funkcje w ekosystemie, np. jako drapieżniki regulujące populacje dzikich zwierząt, ograniczające rozprzestrzenianie się chorób itd. Odstrzał bez planowania może wywołać złożone, niepożądane skutki.
4. Dostepne alternatywne srodki: Zamiast stawiać na odstrzał, skuteczniejszymi rozwiązaniami są ochrona stad, edukacja, profilaktyka i monitoring. Właśnie taką drogę zaleca niemiecki związek ochrony zwierząt (Tierschutzbund).

Punkty wyjscia poza planami odstrzalu

Jeśli odstrzał nie jest sensownym środkiem standardowym, jakie są dostępne alternatywy?

• Rozbudowa ochrony stad: Elektryczne ogrodzenia, psy pasterskie, ogrodzenia z prądem, zmiana sposobu hodowli zwierząt gospodarskich.
• Edukacja i budowanie akceptacji: Wiele konfliktów wynika ze strachu lub błędnych informacji. Więcej wiedzy buduje zrozumienie i zmniejsza konfrontację.
• Monitoring i przejrzystosc: Gdy dane są dostępne, publiczne i zrozumiałe, rośnie poparcie społeczne.
• Dokladna analiza ryzyka zamiast odstrzalu ryczaltowego: Zamiast uogólnionych żądań odstrzału, decyzje powinny być podejmowane sytuacyjnie, w przypadku jednoznacznego zagrożenia lub bardzo wysokiego poziomu konfliktu.
• Strategia długoterminowa zamiast polityki pochopnych decyzji: Polityka wobec wilka zgodna z zasadami przyrody wymaga czasu, rozwagi i strategii, a nie tylko krótkoterminowych, punktowych działań.

Koniec z retoryka łowiecka

Aktualne dane DBBW oraz stanowisko niemieckiego związku ochrony zwierząt (Tierschutzbund) jasno pokazują: wilk nie znajduje się na niebezpiecznej ścieżce wzrostu populacji, lecz zadomowił się w Niemczech. Nie jest mu potrzebne regularne polowanie – wręcz przeciwnie: podważyłoby ono ochronę gatunkową, zaostrzyło konflikty i wysłało błędny sygnał.

Kto zamiast tego stawia na profilaktykę, edukację i środki ochronne, oferuje alternatywę zorientowaną na rozwiązanie problemu wobec dobrze znanej logiki myśliwskiej. Jeśli poważnie traktujemy przyrodę, oznacza to: nie strzelać odruchowo, lecz działać w sposób zrównoważony.