Wolvenaantallen bevestigen stabilisatie: jachtlobby draait in kringetjes

Toch blijven sommige partijen pleiten voor reguliere bejaging, ondanks het ontbreken van een vakinhoudelijke onderbouwing.

De Duitse dierenbeschermingsbond (Deutscher Tierschutzbund) spreekt in zijn persbericht duidelijk van een politiek gemotiveerde eis die de soortenbescherming en het draagvlak daarvoor in gevaar brengt.

De dierenbeschermingsorganisatie schrijft: “De nieuwe cijfers weerleggen opnieuw het angstbeeld van een ‘exploderende wolvenpopulatie’. De wolf heeft in Duitsland zijn plaats gevonden, en dat is een succes voor de soortenbescherming.”

Daarmee wordt een wijdverbreide mythe ontkracht, namelijk dat wolven ongecontroleerd zouden woekeren. Integendeel, er blijkt sprake van een evenwicht — een evenwicht dat in principe positief moet worden beoordeeld.

De volgende punten verdienen daarbij aandacht:

• Wanneer een dierenpopulatie zich stabiliseert, betekent dat niet automatisch dat er behoefte is aan ingrijpen in de vorm van afschot — integendeel: een stabiele populatie geldt in de natuurbescherming vaak juist als doelstelling.
• De stabilisatie veronderstelt dat beschermingsmaatregelen effect hebben, bijvoorbeeld via monitoring, beschermde status, kuddebeschermingsmaatregelen enzovoort.
• Zo'n gegevensbasis ontkracht het argument dat er nu dringend regulerend moet worden ingegrepen om een vermeende “exponentiële ontwikkeling” in de kiem te smoren.

Waarom er toch geroepen wordt om afschot

Ondanks deze gegevens blijven delen van de jacht- en landbouwsector pleiten voor het opnemen van de wolf in de jachtwet, of op zijn minst voor het toestaan van afschot. De dierenbeschermingsbond noemt dergelijke voorstellen “zuiver politiek gemotiveerd” en waarschuwt voor de gevolgen voor de soortenbescherming.

Daarbij spelen de volgende factoren een rol:

• Economische belangen: Schaapherders, boswachters en andere betrokken groepen zien de wolf vaak als concurrent of risico voor vee en wildbestand. Met de roep om afschot worden economische risico's aangepakt, maar dat is niet noodzakelijk wetenschappelijk onderbouwd.
• Angstnarratieven: Media en lobbygroepen wakkeren met termen als “plaagwolf”, “roofdier” of “gevaar voor mens en dier” een sfeer aan die onafhankelijk van de feiten functioneert.
• Politieke symboolpolitiek: Roep om afschot lijkt oplossingsgericht, maar is niet noodzakelijk effectief. Er ontstaat de indruk dat men handelt, maar of het daadwerkelijk effect heeft, blijft onduidelijk.

Waarom een reguliere bejaging geen vakinhoudelijke grondslag heeft

De kernargumenten tegen een reguliere bejaging kunnen als volgt worden samengevat:

1. Geen overpopulatie: Zoals aan het begin al is aangetoond, zijn er geen gegevens die een ongecontroleerde vermeerdering aantonen.
2. Succes op het gebied van soortenbescherming: De wolf is decennialang beschermd; zijn voorkomen toont dat beschermingsmaatregelen werken, hij past niet in de maatregel “afschot” als standaardinstrument.
3. Ecologische rol: Wolven vervullen belangrijke functies in het ecosysteem, bijvoorbeeld als roofdieren en daarmee bij de regulering van wildbestanden, ziekteverspreiders enzovoort. Een ongepland afschot kan complexe averechtse effecten hebben.
4. Er zijn alternatieve maatregelen beschikbaar: In plaats van in te zetten op afschot, zijn kuddebescherming, voorlichting, preventie en monitoring effectievere aanpakken. De dierenbeschermingsbond adviseert precies deze weg.

Aanknopingspunten voorbij afschotplannen

Als afschot geen zinvolle standaardmaatregel is, welke alternatieven zijn er dan beschikbaar?

• Kuddebescherming uitbreiden: Elektrische afrasteringen, waakhonden, elektrische beschermingsomheiningen, aanpassing van het gedrag in de veehouderij.
• Voorlichting en acceptatiebevordering: Veel conflicten ontstaan door angst of desinformatie. Meer kennis schept begrip en vermindert confrontatie.
• Monitoring & transparantie: Als gegevens beschikbaar, openbaar en navolgbaar zijn, ontstaat er meer draagvlak onder de bevolking.
• Nauwkeurige risicoanalyse in plaats van generiek afschot: In plaats van algemene roep om afschot zou per situatie moeten worden besloten, bij duidelijk gevaar of zeer hoge conflictwaarden.
• Langetermijnstrategie in plaats van snelschot-politiek: Een natuurgerecht wolvenbeleid heeft tijd, respect en strategie nodig, niet alleen kortstondige, eenmalige acties.

Einde aan de jachtretoriek

De actuele DBBW-cijfers en het standpunt van de Tierschutzbund tonen duidelijk aan: de wolf bevindt zich niet op een gevaarlijk groeipad, maar heeft zich in Duitsland gevestigd. Daarvoor is geen reguliere bejaging nodig, integendeel: die zou de soortenbescherming ondermijnen, conflicten verscherpen en een verkeerd signaal afgeven.

Wie in plaats daarvan inzet op preventie, voorlichting en beschermingsmaatregelen, biedt een oplossingsgericht alternatief voor de oude jachtlogica. Als we de natuur serieus nemen, betekent dat: niet reflexmatig schieten, maar duurzaam handelen.