Weterynarze mają móc natychmiast leczyć dzikie zwierzęta w potrzebie

Ranne dzikie zwierzęta powinny móc być szybko leczone, bez konieczności uzyskiwania najpierw czasochłonnego zezwolenia urzędowego.

Tego domaga się Towarzystwo Szwajcarskich Lekarzy Weterynarii (GST) w swoim stanowisku dotyczącym rewizji rozporządzenia o łowiectwie.

Co zrobić z chorym jeżem albo rannym ptakiem w ogrodzie? Osoby prywatne, które znajdą osłabione lub ranne dzikie zwierzę, często zanoszą je do gabinetu weterynaryjnego. Według obecnie obowiązującego prawa weterynarze muszą najpierw uzyskać zezwolenie, zanim będą mogli zająć się takim zwierzęciem. W nagłych przypadkach ranne dzikie zwierzę potrzebuje jednak natychmiastowej pomocy.

Dzięki zmianie rozporządzenia o łowiectwie sytuacja prawna w tej sprawie miała zostać wreszcie wyjaśniona w ubiegłym roku. Ponieważ jednak prawo łowieckie zostało odrzucone, planowana rewizja rozporządzenia o łowiectwie przepadła. Teraz parlament zlecił Radzie Federalnej uregulowanie najpilniejszych środków wynikających z prawa łowieckiego w drodze rozporządzenia. GST domaga się, aby znalazł się w nim zapis dotyczący udzielania pierwszej pomocy rannym dzikim zwierzętom. Obecna sytuacja, w której brakuje jednolitej podstawy prawnej obowiązującej w całej Szwajcarii, jest z punktu widzenia ochrony zwierząt nie do utrzymania i wymaga pilnej zmiany.

Wymagania dla ośrodków opieki nad dzikimi zwierzętami

Sekcja Specjalistyczna GST ds. Medycyny Dzikich Zwierząt, Zwierząt Zoo i Zwierząt Domowych (SVWZH) określiła wymagania dla stacji opieki nad dzikimi zwierzętami oraz dla krótkoterminowego umieszczania i opieki medycznej nad dzikimi zwierzętami.

Więcej informacji na ten temat znajduje się w stanowisku Szwajcarskiego Towarzystwa Medycyny Dzikich Zwierząt, Zwierząt Zoo i Zwierząt Domowych (SVWZH) dotyczącym opieki nad dzikimi zwierzętami.