Trujący koktajl: badanie wykrywa niemal 200 pestycydów w gospodarstwach domowych

W badania, w którym zbadano kurz w europejskich gospodarstwach domowych, znaleziono niemal 200 pestycydów.

Naukowcy twierdzą, że organy regulacyjne muszą brać pod uwagę „toksyczne koktajle” chemikaliów, gdy zakazują lub ograniczają stosowanie pestycydów.

Naukowcy twierdzą, że ich badania wspierają koncepcję, zgodnie z którą organy regulacyjne powinny oceniać ryzyko związane z pestycydami zarówno w reakcji z innymi chemikaliami, jak i przy stosowaniu pojedynczo. Powinno to dotyczyć zarówno substancji już stosowanych, jak i tych, które dopiero mają zostać dopuszczone.

We wstępnych wynikach największego badania tego typu naukowcy, którzy w 2021 roku zbadali kurz domowy z gospodarstw domowych w 10 krajach europejskich, wykryli łącznie 197 pestycydów.

Ponad 40% pestycydów znalezionych w kurzu wiązano z wysoce toksycznym działaniem, w tym z rakiem i zaburzeniami układu hormonalnego u ludzi.

Liczba pestycydów w poszczególnych mieszkaniach wahała się od 25 do 121, przy czym w mieszkaniach rolników poziom pestycydów był zazwyczaj wyższy.

Prof. Paul Scheepers z Instytutu Biologii i Nauk o Środowisku Radboud powiedział: „Mamy wiele badań epidemiologicznych, które pokazują, że choroby są powiązane z mieszankami pestycydów”.

Powiedział, że pestycydy trafiają do kurzu w mieszkaniach ludzi za pośrednictwem butów oraz kotów i psów. „Jeśli nie zdejmujemy butów przy progu, wnosimy ze sobą mnóstwo brudu z zewnątrz. Również zwierzęta domowe są źródłem”, powiedział Scheepers.

„Istnieje wiele badań wskazujących, że zwierzęta przynoszą z zewnątrz określone zanieczyszczenia, w tym pestycydy. Kolejną grupą są produkty konsumenckie, które wnosimy do naszych domów… wszystkie pestycydy, które kupujemy w sklepie z różnych powodów, a ważnym źródłem są środki przeciw pchłom i kleszczom dla zwierząt domowych”.

Choć stężenia poszczególnych pestycydów w kurzu były niskie, mieszanki dziesiątków chemikaliów mogą wpływać na zdrowie i zwiększać narażenie na pestycydy, zwłaszcza że są one często obecne w wyższych stężeniach na owocach, warzywach i kwiatach.

Badanie wykazało, że DDT utrzymuje się w środowisku, mimo że pestycyd ten został zakazany w niektórych krajach już w 1972 roku.

Scheepers powiedział, że osoby zatwierdzające stosowanie produktów powinny brać pod uwagę trwałość środowiskową, a produkty takie jak PFAS, nawet gdyby zostały teraz zakazane, prawdopodobnie i tak pozostaną w środowisku.

PFAS są znane jako „wieczne chemikalia”, ponieważ nie ulegają rozkładowi w środowisku. Są stosowane w wielu produktach konsumenckich i procesach przemysłowych, a niektóre z nich są powiązane z poważnymi chorobami u ludzi i zwierząt, w tym z rakiem.

Scheepers powiedział: „Produkty takie jak DDT, które są zakazane od dawna, są tak trwałe, że gromadzą się w środowisku, więc wciąż krążą w obiegu… teraz mamy też problem z PFAS, który jest dokładnie powtórką tej sytuacji.

„Może organy regulacyjne powinny brać pod uwagę trwałość chemikaliów – powiedzmy, że stabilność chemiczna oznacza trwałość w środowisku, a także bioakumulację w łańcuchu pokarmowym, wtedy w przyszłości prawdopodobnie odkryjemy podobne problemy z innymi trwałymi chemikaliami”.

Badacze wyjaśnili, że ich badanie dostarcza informacji o tym, jakie mieszanki pestycydów znaleziono w środowisku, dzięki czemu organy regulacyjne mogą je zbadać, podobnie jak kombinacje wyprodukowane do zastosowań komercyjnych, które już przetestowano.

Odkrycie DDT oznacza również, że przy ocenach ryzyka dla nowszych pestycydów należy uwzględniać interakcje ze starszymi pestycydami, twierdzą badacze.