Dania buduje na granicy ogrodzenie przeciwko dzikom
Według dostępnych informacji ogrodzenie ma zostać ukończone najpóźniej w listopadzie. Wówczas zabezpieczona byłaby cała granica między Danią a Niemcami o długości około 70 kilometrów.
Ogrodzenie graniczne Dania dziki
W poniedziałek Dania rozpoczęła budowę kontrowersyjnego ogrodzenia przeciwko dzikom na granicy z Niemcami. Pod okiem licznych mediów robotnicy wbili w ziemię pierwsze słupy w pobliżu Padborga.
Do słupów przymocowano wytrzymałe elementy ogrodzenia z mat stalowych o wysokości 1,50 metra. Ponieważ dziki doskonale potrafią ryć, ogrodzenie dodatkowo sięga pół metra w głąb ziemi, powiedział na placu budowy szef duńskiej administracji przyrodniczej Bent Rasmussen. Wysokość 1,50 metra została uznana przez ekspertów za wystarczającą, aby dziki z reguły nie przeskakiwały ogrodzenia.
Rasmussen zapewniał, że ogrodzenie nie ograniczy ruchu turystów pieszych ani innych osób przekraczających granicę. Poza 20 stałymi oficjalnymi przejściami granicznymi strefy Schengen na drogach, torach i szlakach wodnych przewidziano dodatkowo bramy oraz specjalne przejścia na mniejszych drogach i ścieżkach. Co najmniej co kilometr będzie można przejść przez ogrodzenie, które nie jest pod napięciem.
Z powodu pomoru świń
Duńczycy chcą za pomocą ogrodzenia zapobiec przedostawaniu się niemieckich dzików do Danii, a tym samym ewentualnemu rozprzestrzenieniu się w ich kraju afrykańskiego pomoru świń (ASF). Dotychczas w Niemczech nie wykryto tego patogenu. Duński rząd chce tą inwestycją chronić przede wszystkim hodowlę świń, która ma dla kraju ogromne znaczenie.
Podczas gdy duńscy politycy z zadowoleniem przyjęli rozpoczęcie budowy ogrodzenia jako ważny element walki z epizootią, w Szlezwiku-Holsztynie ponownie pojawiła się krytyka: ogrodzenie nie jest odpowiednim środkiem przeciwko afrykańskiemu pomorowi świń, ale stanowi druzgocący sygnał dla europejskiego procesu integracji.
Pułapki śmierci dla dzikich zwierząt
Najbardziej bezpośrednim skutkiem takich ogrodzeń dla dzikich zwierząt jest to, że mogą się w nich zaplątać i zginąć. W dłuższej perspektywie problemem jest jednak fragmentacja siedlisk, ponieważ populacje dzikich zwierząt nie mogą się już mieszać, przez co maleje różnorodność genetyczna. Ograniczenie swobody poruszania się zagraża nie tylko pojedynczym osobnikom, lecz także gatunkom zagrożonym.
Masz wskazówkę, źródło lub poprawkę do tego artykułu? Napisz do nas.
Więcej na temat łowiectwa rekreacyjnego: W naszych dossier na temat łowiectwo rekreacyjne gromadzimy sprawdzone fakty, analizy i raporty tła. Dowody naukowe są przedstawione w przeglądzie Badania dotyczące skutków łowiectwa rekreacyjnego.
Stanowisko IG Wild beim Wild: IG Wild beim Wild odrzuca łowiectwo rekreacyjne. Naszym wzorem jest kanton Genewa, który od 1974 roku obywa się bez łowiectwa rekreacyjnego: bez sezonów polowań, bez psów myśliwskich, bez polowań nagonkowych, bez ambon myśliwskich, bez okrucieństwa wobec zwierząt i przestępczości, które gdzie indziej towarzyszą sezonowi polowań. To, co działa tam od ponad pięćdziesięciu lat, obala każdy stanowisko JagdSchweiz. Związek, który opiera swoją politykę na twierdzeniach obalanych we własnych dokumentach, nie jest organizacją branżową, lecz fabryką dezinformacji.
Dzikie zwierzęta potrzebują głosu
Raz w tygodniu: analizy, petycje i tło dotyczące łowiectwa rekreacyjnego. Bezpłatnie i z możliwością rezygnacji w każdej chwili.
Wesprzyj naszą pracę
Dzięki Twojej darowiźnie pomagasz chronić zwierzęta i sprawić, by ich głos został usłyszany.
Przekaż darowiznę teraz →