Czy rolnicy chronią młode sarny podczas koszenia siana?

Według statystyk łowieckich rocznie ginie 1700 młodych saren pod nożami kosiarek.

Liczba nieujawnionych przypadków jest znacznie wyższa. Same środki zapobiegawcze nie wystarczają, aby skutecznie uniknąć wypadków. Szwajcarska organizacja ochrony zwierząt STS wzywa rolników do przeszukiwania swoich łąk pod kątem obecności młodych saren bezpośrednio przed rozpoczęciem koszenia. Tylko w ten sposób można ograniczyć tę krwawą rzeź.

Po urodzeniu młode niezależnie od siebie szukają miejsca do leżenia w wysokiej trawie, gdzie – dobrze zamaskowane dzięki cętkowanej sierści – pozostają nieruchome. Jeśli mimo to zostaną odkryte, wpadają w rodzaj bezruchu; dopiero od trzeciego tygodnia próbują ratować się ucieczką. Takie zachowanie niezwykle utrudnia drapieżnikom wyśledzenie młodych saren. To, co ma sens w ukrywaniu się przed lisem, nie pomaga jednak w przypadku kosiarek.

Wczesne rozpoznawanie zagrożonych obszarów

W krajobrazie kulturowym większość młodych saren przebywa na łąkach użytkowanych rolniczo. Gdy zbliża się kosiarka poruszająca się z prędkością do 5 metrów na sekundę, ani przyczajone, ani uciekające młode sarny nie mają szans. Trafiają pod noże kosiarki i zostają rozczłonkowane lub pozostawione w trawie ciężko ranne. Dla wszystkich zaangażowanych – kozy sarny, młodej sarny, rolników, strażników przyrody – takie wypadki są przerażające. Kwestia, w jakim stopniu można powstrzymać sarny przed ukrywaniem się na koszonych łąkach, jest sporna wśród ekspertów. Często dzień przed koszeniem na słupkach w łące umieszcza się powiewające wstążki z aluminium i plastiku, albo próbuje się odstraszać zwierzęta za pomocą substancji zapachowych, takich jak zapach drapieżnika. Dokładna znajomość problematycznych łąk i zachowania saren, a także ścisła współpraca rolników, myśliwych oraz ochotniczek zajmujących się ochroną zwierząt i przyrody, są niezbędne, aby na czas rozpoznać zagrożone obszary i odpowiednio zareagować.

Nie dotykaj młodych saren gołymi rękami

Rolnicy, którzy chcą mieć pewność, przeszukują swoje łąki bezpośrednio przed rozpoczęciem koszenia w poszukiwaniu koźlątek sarny: za pomocą łańcucha ludzi i psów, urządzenia ISA-Wildretter (długiego teleskopowego drążka aluminiowego z detektorami infrared) lub za pomocą zdalnie kierowanego drona. Znalezionych koźlątek nie należy dotykać gołymi rękami, ponieważ matka mogłaby zostać zaniepokojona zapachem człowieka, a dla drapieżników koźlątka nie byłyby już bezzapachowe. Istnieją dwie możliwości postępowania z koźlątkiem:

• Oznaczyć miejsce znalezienia i pozostawić koźlątko pod drewnianą skrzynką. Skrzynkę przenieść na już skoszony pas i kosić dalej (przy dużym upale i hałasie maszyny może to być problematyczne).
• Przenieść koźlątko w drewnianej skrzynce na skraj łąki lub lasu i ustawić w osłonie kilku krzewów. Po zakończeniu koszenia wypuścić je na wolność.

Więcej informacji –>