Beschermen boeren reekalfjes tijdens het hooien?

Volgens de jachtstatistieken sterven er jaarlijks 1700 reekalfjes door maaimachines.

Het werkelijke aantal ligt aanzienlijk hoger. Preventieve maatregelen alleen volstaan niet om ongelukken met zekerheid te voorkomen. De Zwitserse dierenbescherming STS roept boeren op om hun weiden vlak vóór het maaien op reekalfjes te controleren. Alleen zo kan dit bloedige bloedbad worden verminderd.

Na de geboorte zoeken de kalfjes onafhankelijk van elkaar een rustplaats in het hoge gras, waar ze – goed gecamoufleerd door hun gevlekte vacht – roerloos blijven liggen. Worden ze toch ontdekt, dan verstarren ze; pas vanaf de derde week proberen ze door te vluchten in veiligheid te komen. Dit gedrag maakt het voor roofdieren enorm lastig om jonge reeën op te sporen. Wat nuttig is om zich voor de vos te verbergen, helpt echter niets tegen maaimachines.

Bedreigde gebieden tijdig herkennen

In het cultuurlandschap liggen de meeste reekalfjes in landbouwgronden. Wanneer een maaimachine nadert, die tot wel 5 meter per seconde aflegt, hebben zowel wegduikende als vluchtende reekalfjes geen enkele kans. Ze komen onder het maaiwerk terecht en worden verminkt of ernstig gewond in het gras achtergelaten. Voor alle betrokkenen – reegeit, kalf, boeren, wildbeheerders – zijn zulke ongelukken vreselijk. In hoeverre reeën ervan weerhouden kunnen worden zich in maaiweiden te verstoppen, is onder deskundigen omstreden. Vaak worden er de dag vóór het maaien wapperende aluminium- en plastic linten aan palen in de weide geplaatst, of worden de dieren op afstand gehouden met geurstoffen, zoals de geur van roofdieren. Een grondige kennis van de probleemgevoelige weiden en van het gedrag van reeën, evenals een nauwe samenwerking tussen boeren, jagers en vrijwillige dieren- en natuurbeschermers, is nodig om bedreigde gebieden tijdig te herkennen en dienovereenkomstig te handelen.

Reekalfjes niet met blote handen aanraken

Boeren die zeker willen zijn, laten hun weilanden vlak voor het maaien controleren op reekalfjes: met mensenkettingen en honden, de ISA-wildredder (een lange telescoopstang van aluminium met infraroddetectoren) of met een op afstand bestuurde drone. Ontdekte reekalfjes mogen niet met blote handen worden aangeraakt, want de moeder zou zich kunnen storen aan de mensengeur, en voor roofdieren zouden de kalfjes dan niet meer geurloos zijn. Er zijn twee manieren om met het kalfje om te gaan:

• De vindplaats markeren en het kalfje onder een houten kist laten liggen. De kist verplaatsen naar het reeds gemaaide zwad en verder maaien (kan bij grote hitte en door het lawaai van de machine problematisch zijn).
• Het kalfje in een houten kist naar de rand van het weiland of het bos dragen en onder de beschutting van wat struiken neerzetten. Na het maaien weer vrijlaten.

Meer informatie –>