Cebula: skoncentrowany smak

Cebula należy do najczęściej spożywanych warzyw w Szwajcarii.

Roczne spożycie na osobę, uwzględniając wszystkie odmiany cebuli, wynosi ponad 5 kilogramów. W przeciwieństwie do wielu innych warzyw, cebulę z krajowej uprawy można kupić przez cały rok. Żółta cebula jadalna jest pod względem powierzchni uprawy drugą najważniejszą uprawą polową po marchwi. W ostatnich latach coraz większą popularnością cieszy się cebula czerwona.

Niebezpieczeństwo łez – ale teraz są już cebule bez łez

Charakterystyczne dla cebuli są zawarte w niej związki siarki. Kto choć raz kroił cebulę, wie, jak działają – wywołują łzy. Poza tym rośliny te, należące do liliowatych, zawierają wiele ważnych witamin i minerałów. Ostatnio na szwajcarskim rynku pojawiła się jednak także cebula niepowodująca łzawienia.

Cebula uchodzi za bardzo zdrową. Między innymi olejki eteryczne pobudzają trawienie i mają działać dezynfekująco na florę jelitową. Paracelsusowi przypisuje się powiedzenie: «Cebula jest warta tyle, co cała apteka».

Prastary wielotalent

Cebula jadalna, zarówno na surowo, jak i po ugotowaniu, służy jako uniwersalna przyprawa. Cebula jadalna, dymka i cebula warzywna różnią się wyglądem – wielkością lub kolorem. Różnice są też smakowe: czerwona cebula ma słodkawy smak.

Cebula jest bardzo starą rośliną uprawną. W Chinach miano ją uprawiać już ponad 5’000 lat temu. Dla Egipcjan była symbolem wiecznego życia – ze względu na koncentryczne pierścienie. W starożytnej Grecji cebula służyła zaś jako roślina lecznicza.