Ui: geconcentreerde kruiding

Uien behoren tot de meest geconsumeerde groenten in Zwitserland.

De jaarlijkse consumptie per hoofd bedraagt over alle uiensoorten samen meer dan 5 kilo. Anders dan veel groentesoorten zijn uien het hele jaar door uit binnenlandse teelt te koop. De gele keukenuine is naar teeltoppervlakte de tweede belangrijkste openluchtteelt na wortels. De afgelopen jaren is de rode ui steeds populairder geworden.

Traangevaar – maar nu zijn er traanloze uien

Kenmerkend voor uien zijn de zwavelhoudende stoffen die ze bevatten. Wie ooit een ui heeft gesneden, weet wat deze veroorzaken: ze laten de tranen vloeien. Daarnaast bevatten deze planten, die tot de lelieachtigen behoren, veel belangrijke vitaminen en mineralen. Sindskort is er echter ook een traanloze ui te koop op de Zwitserse markt.

De ui wordt als zeer gezond beschouwd. De etherische oliën stimuleren onder meer de spijsverdering en zouden een desinfecterende werking hebben op de darmflora. Van Paracelsus stamt de uitspraak: "De ui is zoveel waard als een hele apotheek."

Oeroude alleskunner

De keukenuine dient rauw en gekookt als universeel kruidmiddel. Keuken-, bos- en groente-uien verschillen qua uiterlijk in grootte of kleur. Ook qua smaak zijn er verschillen: rode uien smaken zoetig.

Uien zijn een oeroude cultuurplant. In China zouden ze al meer dan 5’000 jaar geleden zijn verbouwd. De Egyptenaren beschouwden ze, vanwege de concentrische ringen, als symbool van het eeuwige leven. En in het antieke Griekenland dienden uien als geneeskrachtige plant.