Gevonden! Hoe de kater Nino laat zien wat mededogen teweeg kan brengen en wat egels en vogels nu nodig hebben

Op zaterdag 8 augustus 2026 botste op de A2 bij Mezzovico-Vira een auto tegen de camper van een Spaanse familie.

Zeven personen raakten gewond, een automobilist verkeerde in levensgevaar. Bij de botsing werd de kater Nino uit de camper geslingerd en verdween spoorloos in de omgeving, terwijl zijn familie in het ziekenhuis werd verzorgd.

Wat daarna gebeurde, is het waard om verteld te worden. Buurtbewoners die Nino en zijn familie niet kenden, gingen meteen op zoek. Via de Facebook-pagina «Animali Trovati e Smarriti in Ticino-Svizzera» organiseerden vrijwilligers een zoekactie die tot diep in de nacht duurde. Er waren honderden meldingen, ontelbare telefoontjes, mensen die urenlang door de weilanden bij Camignolo zwierven zonder de kleine kater uit het oog te verliezen. Zelfs toen zich midden in deze gespannen situatie enkele bellers een misplaatste grap veroorloofden, liet de werkelijke solidariteit zich daardoor niet verkleinen.

Op maandag 10 augustus dan het verlossende nieuws: Nino werd niet ver van het treinstation Mezzovico-Vira, in de buurt van een rivier, gevonden. Afgezien van een kleine verwonding aan een poot maakt hij het goed. Na de controle door de dierenarts kon hij al snel weer terug naar zijn familie.

Wat dit verhaal over ons allemaal zegt

Wat deze reddingsactie zo opmerkelijk maakt, is niet alleen het gelukkige einde. Het is het feit dat wildvreemde mensen hun eigen tijd, hun nachten en hun energie hebben geïnvesteerd om een dier te helpen dat ze nog nooit hadden gezien. Precies dit medeleven, deze bereidheid om voor een levend wezen in nood in actie te komen, is iets wat zich ook laat overdragen op onze inheemse wilde dieren. Men hoeft niet urenlang door de weiden te zwerven om een verschil te maken. Soms volstaat een schaaltje water in de eigen tuin.

Hitte en droogte treffen wilde dieren

Zwitserland beleeft deze zomer opnieuw periodes van uitgesproken droogte en hittegolven. Wat voor ons onaangenaam is, wordt voor veel wilde dieren snel een ernstig probleem. Beken drogen op, plassen verdwijnen, natuurlijke waterbronnen worden schaarser. Vooral getroffen zijn dieren die afhankelijk zijn van kleine, gemakkelijk toegankelijke waterplaatsen en zelf geen grotere afstanden kunnen afleggen.

Egels bijvoorbeeld verliezen bij aanhoudende hitte snel vocht en kunnen bij extreme droogte zelfs van dorst omkomen als ze geen waterbron vinden. Ook vogels lijden: ze hebben water niet alleen nodig om te drinken, maar ook om te baden, wat onmisbaar is voor de verenverzorging en daarmee voor hun vermogen om te vliegen en zich tegen roofdieren te beschermen. Bij grote hitte stijgt bovendien de vochtbehoefte aanzienlijk, terwijl tegelijkertijd het natuurlijke aanbod daalt.

Zo eenvoudig kan hulp eruitzien

Een ondiepe schaal met water in de tuin, op het balkon of in de binnenplaats kan voor wilde dieren in deze periode van levensbelang zijn. Een paar punten die helpen zorgen dat de waterplaats echt nut heeft en niemand schaadt:

• Gebruik ondiepe schalen. Dieren zoals egels kunnen niet zwemmen en moeten er zonder problemen weer uit kunnen klimmen. Een schoteltje, een plat bord of een vogeldrinkbak met een zacht oplopende rand is geschikt.
• Bouw een uitstaphulp in. Bij diepere schalen helpt een steen, een stuk schors of een klein plankje dat uit het water steekt, zodat ook insecten of kleinere dieren niet verdrinken.
• Dagelijks vers water. Juist bij hitte verdampt water snel en kan het zich met ziektekiemen verrijken. Een dagelijkse verversing houdt de plaats schoon en hygiënisch.
• Kies een schaduwrijke plek. Een plek in de halfschaduw zorgt ervoor dat het water niet te sterk opwarmt en langer vers blijft.
• Rustige ligging verkiezen. Een wat verscholen, rustige plek, bijvoorbeeld onder struiken of in een hoekje van de tuin, geeft schuwe dieren zoals de egel de nodige veiligheid om het drinkpunt überhaupt te aanvaarden.
• Regelmatig reinigen. Een grondige reiniging van het bakje voorkomt de vorming van algen en ziektekiemen, die vooral vogels kunnen schaden.

Wie daarnaast nog wat schaduwrijke beplanting of een klein schuilelement zoals een takkenhoop in de tuin aanbiedt, creëert voor wilde dieren tijdens de warme maanden een echte toevluchtsoord.

Klein gebaar, groot effect

Het verhaal van Nino toont indrukwekkend aan hoeveel medeleven en praktisch handelen teweeg kunnen brengen. Voor onze wilde dieren is vaak niet eens een nachtelijke zoekactie nodig, maar slechts een klein, alledaags gebaar: een schaaltje water, op een schaduwrijke plek geplaatst en regelmatig ververst. Juist in tijden van hitte en droogte is dat een eenvoudige manier waarop iedereen afzonderlijk een bijdrage kan leveren aan de bescherming van de inheemse wilde dieren.