Gevonden! Hoe kater Nino laat zien wat medeleven kan bewerkstelligen en wat egels en vogels nu nodig hebben

Op zaterdag 8 augustus 2026 botste bij Mezzovico-Vira op de A2 een auto met de camper van een Spaanse familie.

Zeven personen raakten gewond, een van de automobilisten verkeerde in levensgevaar. Bij de botsing werd kater Nino uit de camper geslingerd en verdween spoorloos in de omgeving, terwijl zijn familie in het ziekenhuis werd behandeld.

Wat daarna gebeurde, is het waard om verteld te worden. Buurtbewoners die Nino en zijn familie niet kenden, gingen meteen op zoek. Via de Facebookpagina «Animali Trovati e Smarriti in Ticino-Svizzera» organiseerden vrijwilligers een zoekactie die tot diep in de nacht duurde. Er kwamen honderden meldingen binnen, ontelbare telefoontjes, mensen die urenlang door de weilanden bij Camignolo zwierven zonder de kleine kater uit het oog te verliezen. Zelfs toen midden in deze gespannen situatie enkele bellers een slechte grap uithaalden, tastte dat de werkelijke solidariteit niet aan.

Op maandag 10 augustus kwam dan het verlossende bericht: Nino werd gevonden niet ver van het station Mezzovico-Vira, in de buurt van een rivier. Afgezien van een klein letsel aan een poot maakt hij het goed. Na de dierenartsencontrole kon hij al snel weer terug naar zijn familie.

Wat dit verhaal over ons allemaal zegt

Wat deze reddingsactie zo bijzonder maakt, is niet alleen het gelukkige einde. Het is het feit dat wildvreemde mensen hun eigen tijd, hun nachten en hun energie hebben geïnvesteerd om een dier te helpen dat ze nog nooit hadden gezien. Precies dit medeleven, deze bereidheid om actief te worden voor een levend wezen in nood, is iets dat ook op onze inheemse wilde dieren kan worden overgedragen. Je hoeft niet urenlang door de weilanden te zwerven om een verschil te maken. Soms is een schaaltje water in je eigen tuin al genoeg.

Hitte en droogte teisteren wilde dieren

Zwitserland maakt deze zomer opnieuw periodes van uitgesproken droogte en hittegolven mee. Wat voor ons onaangenaam is, wordt voor veel wilde dieren al snel een ernstig probleem. Beken drogen op, plassen verdwijnen, natuurlijke waterbronnen worden schaarser. Vooral dieren die afhankelijk zijn van kleine, gemakkelijk bereikbare waterplekjes en zelf geen grote afstanden kunnen afleggen, worden hierdoor getroffen.

Egels bijvoorbeeld verliezen bij aanhoudende hitte snel vocht en kunnen bij extreme droogte zelfs sterven van dorst als ze geen waterbron vinden. Ook vogels lijden eronder: zij hebben water niet alleen nodig om te drinken, maar ook om in te baden, wat essentieel is voor de verzorging van hun verenkleed en daarmee voor hun vermogen om te vliegen en zich tegen roofdieren te beschermen. Bij grote hitte stijgt bovendien de vochtbehoefte aanzienlijk, terwijl het natuurlijke aanbod tegelijkertijd afneemt.

Zo eenvoudig kan hulp eruitzien

Een ondiepe schaal met water in de tuin, op het balkon of in de binnenplaats kan in deze periode van levensbelang zijn voor wilde dieren. Enkele punten die ervoor zorgen dat de waterplek écht nuttig is en niemand schaadt:

• Gebruik ondiepe bakken. Dieren zoals egels kunnen niet zwemmen en moeten er zonder problemen weer uit kunnen klimmen. Een schoteltje, een ondiep bord of een vogelbadje met een zacht oplopende rand zijn hiervoor geschikt.
• Voorzie een uitklimhulp. Bij diepere bakken helpt een steen, een stuk boomschors of een klein plankje dat uit het water uitsteekt, zodat ook insecten of kleinere dieren niet verdrinken.
• Dagelijks vers water. Vooral bij hitte verdampt water snel en kunnen zich kiemen ophopen. Dagelijks verversen houdt de plek schoon en hygiënisch.
• Kies een schaduwrijke plek. Een plek in de halfschaduw zorgt ervoor dat het water niet te warm wordt en langer fris blijft.
• Geef de voorkeur aan een rustige plek. Een wat verscholen, rustige plek, bijvoorbeeld onder struiken of in een hoekje van de tuin, geeft schuwe dieren zoals de egel de nodige veiligheid om de waterplek überhaupt te durven gebruiken.
• Regelmatig reinigen. Een grondige reiniging van de bak voorkomt de vorming van algen en kiemen, die vooral schadelijk kunnen zijn voor vogels.

Wie daarnaast nog wat schaduwrijke beplanting of een kleine schuilplek zoals een takkenhoop in de tuin biedt, creëert voor wilde dieren tijdens de hete maanden een echte toevluchtsoord.

Klein gebaar, groot effect

Het verhaal van Nino laat treffend zien hoeveel betrokkenheid en praktisch handelen teweeg kunnen brengen. Voor onze wilde dieren is vaak niet eens een nachtelijke zoekactie nodig, maar slechts een klein, alledaags gebaar: een bakje water, op een schaduwrijke plek geplaatst en regelmatig ververst. Juist in tijden van hitte en droogte is dit een eenvoudige manier waarop iedereen een bijdrage kan leveren aan de bescherming van de inheemse wilde dieren.