Wanneer recreatieve jacht een gevaar wordt voor huisdieren
In de Franse regio Nièvre staat een schokkend geval van een jachttragedie voor de rechter: een 14-jarige wedstrijdmerrie, Altesse de la Serre, werd dood aangetroffen in een weide, het gevolg van een jachtkogel die eerst een wild zwijn raakte en vervolgens door de schouder van de merrie ging en haar dodelijk verwondde.
Vijf recreatieve jagers staan nu terecht en moeten zich onder meer verantwoorden voor “jacht op andermans privéterrein zonder toestemming van de eigenaar” en “jacht in strijd met het wettelijke jachtplan”.
De schutter zelf wordt bovendien aangeklaagd wegens “ontvrijwillige verwonding van het leven of de lichamelijke integriteit van een huisdier”.
Het feit dat een projectiel uit een jachtgeweer over een wild zwijn heen een gerichte veehouderij raakte, toont het ernstige risico dat uitgaat van de ongecontroleerde recreatieve jacht. Voor de eigenares was het een nachtmerriescenario: de merrie, een landelijk succesvol wedstrijdpaard ter waarde van ongeveer 30.000 €, lag plotseling dood op haar terrein.
De recreatieve jacht wordt vaak verkocht als vrijetijdsvermaak of traditie, maar dit geval sluit aan bij een reeks situaties waarin de bescherming van wilde dieren, vee en mensen duidelijk ondergeschikt is aan de belangen van de jachtgezelschappen. Een jachtvrijgave, vrijwel overal toegestaan, creëert onverantwoorde gevaren.
Het feit dat vijf recreatieve jagers überhaupt worden aangeklaagd, toont aan dat hier een gecontroleerd ingrijpen nodig was. Het incident maakt duidelijk: wettelijke regelingen zijn niet voldoende als ze niet gepaard gaan met effectief toezicht en gevolgen.
Wat dit geval betekent voor het debat over jacht en dierenwelzijn
Voor de dierenbeschermingsbeweging, en met name voor kritische stemmen tegenover de jachtindustrie zoals die van IG Wild beim Wild, is deze gebeurtenis een waarschuwing: als zelfs vee niet veilig is, hoe staat het dan met wilde dieren, die zich in een veel minder beschermde positie bevinden?
Wilde dieren worden doelgericht bejaagd, maar de “bijvangst”, dat wil zeggen de onbedoelde impact op huisdieren, landbouwdieren en mensen, is een wijdverspreid gevolg. Deze tragedie maakt duidelijk hoe ver de uitholling van veiligheidsgrenzen door de recreatieve jacht al is gevorderd.
Eisen – en dat moeten we luid en duidelijk zeggen
- Onmiddellijke aanscherping van de veiligheidsregels: Recreatieve jagers mogen niet in de buurt van woningen of landbouwdieren op dezelfde manier opereren als in diepe bossen. Minimumafstanden, strengere licentiecontroles en een duidelijke aansprakelijkheidsplicht moeten gelden.
- Onafhankelijk toezicht: Het is niet voldoende dat individuele recreatieve jagers of verenigingen controles uitvoeren. Een onafhankelijke overheidsinstantie moet regelmatig jachtpraktijken, ongevalsstatistieken en schade openbaar maken.
- Schadevergoeding en aansprakelijkheid voor getroffenen: Landbouwdieren waarvan het leven of de gezondheid door jachtprojectielen wordt aangetast, moeten recht hebben op vergoeding en compensatie. Een toernooipaard van 30’000 € laat de omvang zien.
- Minder jachtgebieden – meer beschermde gebieden voor wilde dieren: Vrijheid voor recreatieve jagers mag niet automatisch beperking betekenen voor de leefgebieden van wilde dieren en voor landbouwbedrijven. Er moeten gebieden zijn waar niet wordt gejaagd, om veiligheid en natuurbehoud te waarborgen.
Het geval van Altesse de la Serre is geen tragisch incident, het is symptomatisch voor een systeem dat de recreatieve jacht definieert als recht en vrijetijdsbesteding, in plaats van als geprivilegieerde uitzondering in het kader van een duurzaam wildbeheer en echt dierenwelzijn. Als zelfs het waardevolle huis- en landbouwdier niet veilig is, hoeveel bescherming blijft er dan over voor wilde dieren, wier belangen in veel regio’s toch al worden gemarginaliseerd?
Dit geval maakt de problemen duidelijk van het samenleven tussen recreatieve jagers en de rest van de samenleving, die volledig worden genegeerd. Een recreatieve jager is iemand die een wapen draagt en per definitie een gevaar vormt. Toch zien we elk jaar een zeer hoog aantal jachtongevallen met slachtoffers, waaronder honderden mensen.
Voor IG Wild beim Wild is het duidelijk: de focus moet verschuiven, weg van de jacht-vrijetijdsindustrie en naar een consequente verantwoordelijkheid tegenover dieren van alle categorieën. Ook dit geval moet aanleiding zijn om eindelijk concreet te handelen.
Meer over recreatieve jacht: In het dossier Rol en kritiek op recreatieve jagers belichten we de opleiding, macht en het zelfbeeld van de recreatieve jagers. Wat het onderzoek daarover zegt, toont Jacht in de feitencheck: de stand van het onderzoek.
Het standpunt van IG Wild beim Wild: IG Wild beim Wild wijst de recreatieve jacht af. Ons voorbeeld is kanton Genève, dat sinds 1974 zonder recreatieve jacht functioneert: zonder jachttijden, zonder jachthonden, zonder drijfjachten, zonder hoogzitten, zonder de dierenmishandeling en de criminaliteit die elders bij het jachtseizoen horen. Wat daar al meer dan vijftig jaar werkt, weerlegt elk positiepaper van JagdSchweiz. Een organisatie die haar beleid baseert op beweringen die zij in haar eigen documenten zelf weerlegt, is geen vakorganisatie, maar een fabriek voor desinformatie.
Ondersteun ons werk
Met jouw donatie help je dieren te beschermen en hun stem te laten horen.
Nu doneren →