25.09.2026, 20:35

Zoeken

Criminaliteit & Jacht

Vossen verkeren vanwege de jacht in permanente doodsangst

Op 24 april heeft PETA aangifte gedaan bij de veterinaire dienst van het district Unstrut-Hainich en geëist dat de vossenbouwinrichting in Bad Langensalza wordt gesloten.

Redactie Wild beim Wild · 29 april 2025

Een klokkenluider had de dierenrechtenorganisatie beeldmateriaal en informatie over de inrichting doen toekomen.

Het terrein bestaat uit een klein vossenverblijf en ondergrondse gangen, waarin honden worden getraind voor de jacht op vossen- en dassenholen. Vos en hond zijn daarbij slechts door een schuif van elkaar gescheiden. De vos weet niet dat de hond hem niet kan bereiken – bij elke “trainingssessie” lijdt hij onder enorme doodsangst. Een verblijf voor een dergelijke vossenhuisvesting moet volgens de richtlijnen van het Duitse ministerie van Landbouw minimaal 80 vierkante meter groot zijn. Vanwege de omvang van het verblijf en de kwellende “training” beoordeelt PETA de huisvestingsomstandigheden voor de vos in Bad Langensalza als ontoereikend.

Vossenbouwinrichtingen zijn qua gruwelijkheid nauwelijks te overtreffen, het zijn niets minder dan martelinrichtingen voor vossen. Het is typerend voor jagers en hun bloeddorstige 'hobby' om dieren zonder enig medeleven aan onvoorstelbare doodsangst bloot te stellen, aldus Peter Höffken, vakreferent bij PETA. Met deze aangifte willen we de gruwelijkheden, die anders in het verborgene plaatsvinden, aan het licht brengen en de verantwoordelijken ter verantwoording roepen.

Zo gruwelijk zijn vossenbouwinrichtingen

In Duitsland bestaan er nog steeds ongeveer 100 tot 150 van dergelijke inrichtingen, waarvan enkele in Thüringen. Eind augustus 2024 richtte PETA zich tot de toenmalige minister van Infrastructuur en Landbouw, Susanna Karawanskij, en eiste de sluiting van alle inrichtingen in de deelstaat. Aanleiding was een door de dierenrechtenorganisatie gepubliceerd video uit een sliepenanlage in Lemgo. Het laat zien hoe een daarin opgesloten vos steeds weer paniekerig en doodsbang ineenkrimpt. Doorgaans worden de "jachthonden" meerdere keren per week de kunstmatige tunnels ingestuurd en op de daarin opgesloten vos gehitst.

Een door bomen omringd terrein met een houten schuilhut en hekwerk. Op de achtergrond is een structuur zichtbaar, mogelijk een inrichting voor dieren.
De installatie bestaat uit een vossenverblijf en kunstmatige ondergrondse vossengangen. / © PETA Deutschland e.V.

Kritiek op sliepenanlagen groeit

Door tientallen strafaanklachten van PETA controleerden veterinaire autoriteiten de afgelopen drie jaar voor het eerst veel van deze installaties. De aangetroffen omstandigheden waren soms zo slecht dat vossen werden gered, installaties werden gesloten of er op zijn minst voorwaarden werden opgelegd. Daarop stelde het Beierse Landesamt für Gesundheit und Lebensmittelsicherheit in 2022 voor de Beierse veterinaire diensten "minimale dierenwelzijnseisen voor het exploiteren van sliepenanlagen" op.

Auteurs van bovengenoemde minimumeisen spraken zich in een vakartikel in het tijdschrift van de Tierärztliche Vereinigung für Tierschutz e.V. uit voor een einde aan sliepenanlagen en de vossenbejaging in het hol. In de gerenommeerde juridische vakpublicatie "Agrar- und Umweltrecht" verscheen in 2023 een bijdrage waarin de auteur de strafbaarheid van de exploitanten uiteenzet.

Dossiers: De vos in Zwitserland: het meest bejaagde roofdier zonder lobby | Vossenjacht zonder feiten: Hoe JagdSchweiz problemen verzint

Volgens IG Wild beim Wild zijn er voor hobby jagers jaarlijkse medisch-psychologische geschiktheidskeuringen naar Nederlands voorbeeld nodig, alsook een bindende leeftijdsgrens. De grootste leeftijdsgroep onder recreatieve jagers is tegenwoordig 65+. In deze groep nemen leeftijdsgebonden beperkingen zoals afnemend gezichtsvermogen, vertraagde reactietijden, concentratiezwakte en cognitieve tekorten statistisch duidelijk toe. Tegelijkertijd tonen ongevalanalyses aan dat het aantal ernstige jachtongevallen met gewonden en doden vanaf de middelbare leeftijd significant stijgt.

De regelmatige berichten over jachtongevallen, dodelijke fouten en misbruik van jachtwapens tonen een structureel probleem aan. Het privébezit en gebruik van dodelijke vuurwapens voor vrijetijdsdoeleinden onttrekt zich grotendeels aan continue controle. Vanuit het perspectief van IG Wild beim Wild is dit niet langer verantwoord. Een praktijk die berust op vrijwillig doden en tegelijk aanzienlijke risico's voor mens en dier met zich meebrengt, verliest haar maatschappelijke legitimiteit.

Hobby Jacht berust bovendien op speciesisme. Speciesisme beschrijft de systematische minachting van niet-menselijke dieren enkel op basis van hun soort. Het is vergelijkbaar met racisme of seksisme en is noch cultureel noch ethisch te rechtvaardigen. Traditie vervangt geen morele toetsing.

Juist op het gebied van recreatieve jacht is kritische toetsing onmisbaar. Nauwelijks een ander terrein wordt zo sterk gekenmerkt door verhullende verhalen, halve waarheden en gerichte desinformatie. Waar geweld genormaliseerd wordt, dienen narratieven vaak ter rechtvaardiging. Transparantie, controleerbare feiten en een open maatschappelijk debat zijn daarom onmisbaar.

Meer over recreatieve jacht: In het dossier Stroperij en jachtcriminaliteit in Zwitserland documenteren wij gevallen, juridische vraagstukken en terugkerende patronen. Wat het onderzoek daarover zegt, toont Jacht in de feitencheck: de stand van het onderzoek.

Het standpunt van IG Wild beim Wild: IG Wild beim Wild wijst de recreatieve jacht af. Ons voorbeeld is kanton Genève, dat sinds 1974 zonder recreatieve jacht functioneert: zonder jachttijden, zonder jachthonden, zonder drijfjachten, zonder hoogzitten, zonder de dierenmishandeling en de criminaliteit die elders bij het jachtseizoen horen. Wat daar al meer dan vijftig jaar werkt, weerlegt elk positiepaper van JagdSchweiz. Een organisatie die haar beleid baseert op beweringen die zij in haar eigen documenten zelf weerlegt, is geen vakorganisatie, maar een fabriek voor desinformatie.

Alle bijdragen worden geschreven door IG Wild beim Wild en door externe co-auteurs. Onderzoek, structurering en redactionele processen kunnen daarbij worden ondersteund door AI-gestuurde hulpmiddelen.

Ondersteun ons werk

Met jouw donatie help je dieren te beschermen en hun stem te laten horen.

Nu doneren →