Schadelijk handelen is schandelijk handelen

Wilde dieren behoren niet toe aan de recreatieve jagers (res nullius), maar net zo goed aan de niet-jagende bevolking, die in de meerderheid is.

De verhouding is daarbij 4 (recreatieve jagers) tegen 96 (niet-jagers). Daarom zou het ons niet onverschillig mogen laten wanneer een minderheid het gemeengoed in onze omgeving kwelt. Recreatieve jaagsters en recreatieve jagers gaan zelfs zo ver dat ze denken zich voor hun dierenmishandeling niet te hoeven rechtvaardigen.

Belangrijke hoekstenen worden in de jacht niet zelden buiten beschouwing gelaten. Er is noch een goede preventie zodat geen levende wezens hoeven te worden doodgeschoten, noch bijvoorbeeld geboortebeperking om populaties wilde dieren te stabiliseren. Wetenschappelijke instrumenten hiervoor bestaan al lang, zoals immunocontraceptie.recreatieve jacht betekent niet minder wild, maar meer geboortes en chaos in de natuurlijke orde.

Wat is de achtergrond van de term jachtdrift?

Heel eenvoudig, juridisch gezien zou het bedrieglijke misleiding kunnen zijn. Het begrip ‘jachtdrift’ verhult de term ‘doddrift’. In Duitsland bijvoorbeeld meer dan 500.000 gezonde vossen per jachtseizoen, wat volgens wetenschappelijke studies pure onzin is. In Zwitserland gaat het om meer dan 20.000 vossen.

Een geestesziekte kun je niet genezen door haar vrij spel te geven. Historisch gezien is recreatieve jacht ter bestandsregulering ook geen jacht, maar terroristische zoöcide.

Jachtkritiek is de ongehoorde stem van de dieren

Jachtcritici proberen wilde dieren neer te zetten als meer dan alleen iets wat voortdurend militant moet worden geëlimineerd. Ze diagnosticeren misstanden en bieden hulp om eigentijdse en morele wegen in te slaan.

De recreatieve jacht gebeurt tegenwoordig niet alleen duurzaam. De recreatieve jacht kwelt zinloos talloze dieren – de jachtstatistieken bewijzen dit ondubbelzinnig. De recreatieve jagers reguleren niet, ze decimeren alleen maar, en dat zowel ethisch als duurzaam zonder succes.

Kapotgeschoten populaties wilde dieren produceren meer nakomelingen dan in onbejaagde gebieden. De recreatieve jagers zijn dus verantwoordelijk voor de schade, met name voor de vele wildongevallen. Als er meer predator waren, zoals lynxen en wolven, zou de populatie hoefdieren kleiner zijn, wat dienovereenkomstig ook zou leiden tot minder ongevallen, doden en gewonden.

Recreatieve jacht doet zich voor als iets wat het helemaal niet is

De koepelorganisatie van de Zwitserse recreatieve jagers schrijft op 29-8-2011: «JagdSchweiz weet dat wildpopulaties zich in principe – ook in ons cultuurlandschap – vanzelf zouden reguleren.»

Toch toont de recreatieve jagerij meestal geen interesse in belangrijke wildbiologische inzichten, ecologie, dierenwelzijn en ethiek. Vrijwel alles wat in strijd is met dierenwelzijn, geldt als weidelijk.

Ethisch verder ontwikkelde natuurliefhebbers beleven mooie momenten in de natuur, zonder wilde dieren te executeren. Er zijn talloze lofwaardige mensen die de natuur ook gebruiken, koesteren en verzorgen. Niemand van hen zou het in zijn hoofd halen om daarvoor een offer te eisen in de vorm van een levend wezen, zoals de recreatieve jagerij dat doet.

Geen enkele recreatieve jager zou iets doen voor soorten- of natuurbescherming als hij niet mag doden. Dit heeft de stemming «Wildbeheerder in plaats van jager» in kanton Zürich, zoals voorzien, duidelijk aangetoond.