23.09.2026, 08:10

Zoeken

Dierenwereld

Bedreigde vogels overtreffen Abba in de hitlijsten

Een album met roepen van bedreigde Australische vogels weet zich in de muziekhitlijsten te plaatsen en verslaat zelfs Abba. Er zijn 53 vogelsoorten opgenomen.

Redactie Wild beim Wild — 10 december 2021

De roepen van 53 inheemse vogels, opgenomen over een periode van meer dan vier decennia, zijn gebundeld op een album.

Daarmee wil men doneren stimuleren en het bewustzijn voor met uitsterven bedreigde diersoorten vergroten.

Vogelgezang op plek 5 van de hitlijsten

Een album dat uitsluitend uit vogelgezang bestaat, heeft de top van de Australische Aria-hitlijsten bereikt en Mariah Carey, Michael Bublé en Abba achter zich gelaten, om een week na de release op plek 5 te belanden.

Songs of Disappearance, een samenwerking tussen het multimediaduo Bowerbird Collective en David Stewart, die al meer dan vier decennia de geluiden van Australische vogels opneemt, bevat de roepen en gezangen van 53 bedreigde soorten.

Het album, waarvan de opbrengsten volledig aan BirdLife Australia worden geschonken, is tot nu toe iets meer dan 2.000 keer verkocht, waarvan ongeveer 1.500 keer in de voorverkoop.

Het project ontstond uit een gesprek tussen Anthony Albrecht van het Bowerbird Collective, een promovendus aan de Charles Darwin University, en zijn promotor Stephen Garnett, de opsteller van het recent geactualiseerde actieplan voor Australische vogels, waaruit blijkt dat één op de zes Australische vogels met uitsterven wordt bedreigd.

«Hij vroeg of het Bowerbird Collective iets kon bijdragen aan de promotie van het actieplan, en het was mij meteen duidelijk wat we moesten doen», zei Albrecht. «Ik ben er zeer in geïnteresseerd om te begrijpen of milieukunst zoals dit project invloed kan hebben op houding en gedrag.»

Klikken, ratelen, gilgeluiden en diepe bastonen

Albrechts collega en medeoprichter van het Bowerbird Collective, violiste Simone Slattery, arrangeerde een muzikale collage van de 53 soorten voor het openingsnummer van Songs of Disappearance. De overige tracks van het album bestaan uit Stewarts geïsoleerde opnamen.

«Ik heb naar de vogels geluisterd zoals Stewart ze na elkaar had opgenomen, en vond dat ongelooflijk ontroerend», aldus Slattery. «Ik heb net zolang geluisterd tot ik voelde dat er een structuur ontstond, als een eigenzinnig refrein bij zonsopgang.»

«Sommige van deze klanken zullen de luisteraars schokkeren, want ze zijn extreem percussief en helemaal niet melodieus. Het zijn klikjes, ratelgeluiden, gilkreten en diepe bastonen.»

De collage eindigt met de morsecode-achtige zang van de nachtpapegaai, een raadselachtige soort waarvan de roep tot Australië tot 2013 volledig onbekend was voor de wetenschap.

Een ander lied is dat van de koningshoningeter, die inmiddels zo zeldzaam is dat hij door de eenzaamheid letterlijk zijn eigen stem verliest.

Verlies van de biodiversiteit hoorbaar maken

«Het idee dat deze vogels zouden kunnen uitsterven, wordt op deze manier veel intenser verwerkt», zei Sean Dooley, de nationale manager voor publieke zaken van BirdLife Australia.

Garnett zei: «Er is een gevoel van rouw dat we iets diep waardevols verliezen, en vogelgeluiden zijn zo indrukwekkend.»

«De bescherming van bedreigde diersoorten is een emotionele daad. Het gaat over veel meer dan biologie. Het gaat om een veel diepere verbondenheid met onze omgeving, en dat kan bereikt worden op een manier waarop woorden op papier dat niet kunnen.»

Het actieplan van Garnett heeft de toenemende gevolgen van brand en opwarming van de aarde voor de Australische vogels gedocumenteerd. Stewart wees op nog een probleem: de catastrofale afname van insecten, die wordt bevestigd door de indeling van de vroeger wijdverspreide Bogong-nachtvlinder als bedreigd.

«Al onze insecteneters zijn in aantal afgenomen», zei hij. «Daarin schuilt een groot deel van ons probleem. Daar komen de klimaatverandering en de insecticiden bij, die overal worden verspoten.»

Meer over recreatieve jacht: In onze dossiers over recreatieve jacht bundelen we feitenchecks, analyses en achtergrondverhalen. Het wetenschappelijk bewijs staat in het overzicht Studies over de gevolgen van de recreatieve jacht.

Het standpunt van IG Wild beim Wild: IG Wild beim Wild wijst de recreatieve jacht af. Ons voorbeeld is kanton Genève, dat sinds 1974 zonder recreatieve jacht functioneert: zonder jachttijden, zonder jachthonden, zonder drijfjachten, zonder hoogzitten, zonder de dierenmishandeling en de criminaliteit die elders bij het jachtseizoen horen. Wat daar al meer dan vijftig jaar werkt, weerlegt elk positiepaper van JagdSchweiz. Een organisatie die haar beleid baseert op beweringen die zij in haar eigen documenten zelf weerlegt, is geen vakorganisatie, maar een fabriek voor desinformatie.

Alle bijdragen worden geschreven door IG Wild beim Wild en door externe co-auteurs. Onderzoek, structurering en redactionele processen kunnen daarbij worden ondersteund door AI-gestuurde hulpmiddelen.

Ondersteun ons werk

Met jouw donatie help je dieren te beschermen en hun stem te laten horen.

Nu doneren →