Hessische jachtverordening: conflicten met dierenwelzijn

De geplande verlenging van jachttijden, het schrappen van rustperiodes tijdens de opgroeitijd van wilde dieren en de opname van streng beschermde diersoorten in het jachtrecht leidt tot aanzienlijke conflicten met dierenwelzijn, natuurbescherming en soortenbescherming, zonder dat er daadwerkelijk problemen worden opgelost.

Een openbare evaluatie van de maatregelen heeft niet plaatsgevonden; bij een raadpleging van organisaties werden voornamelijk jachtgezinde organisaties en individuen bevraagd. De herinvoering en aanzienlijke uitbreiding van jachttijden gebeurt aantoonbaar willekeurig.

Kritiek komt van de dieren- en natuurbeschermingsorganisatie Wildtierschutz Deutschland: inhoudelijk noodzakelijke, met name wetenschappelijk onderbouwde argumenten werden bij de aanzienlijke uitbreiding van het gebruiksrecht van de jagerij niet onderzocht en ook niet aangevoerd tijdens de raadpleging van organisaties.

Geplande wijzigingen in de jachtverordening, die stuk voor stuk ecologisch twijfelachtige tot volledig onnodige uitbreidingen van het huidige gebruiksrecht van de jagerij vormen met een negatieve invloed op het milieu, passen in het beeld van een ministerie dat pas kort geleden een initiatief in de Bondsraad lanceerde voor de uitbreiding van nachtzichttechnologie en dat de openlijke veronachtzaming van de bescherming van moederdieren in het kader van een preventieve bestrijding van Afrikaanse varkenspest in de Rheingau aanjaagt.

Zo staat het opheffen van de rustperiode voor volwassen vossen van 1 maart tot 15 augustus, en daarmee het terugbrengen van de verordening naar het niveau van 1952, gelijk aan pure cynisme. Door het opheffen van de rustperiodes tijdens de opgroeitijd van wilde dieren zullen onvermijdelijk strafbare handelingen plaatsvinden in het kader van de in de Bondsjachtwet vastgelegde bescherming van oudertdieren. Oudertdieren (waaronder bijvoorbeeld ook mannelijke vossen) kunnen doorgaans immers niet worden onderscheiden van volwassen dieren zonder jongen.

Van dassen gaat hoogstens een onbeduidend conflictpotentieel voor de landbouw uit. Dassenburchten liggen meestal in het bos, afgelegen van landbouwgrond, zodat individuele conflictgevallen ook zonder algemene jachttijd opgelost zouden kunnen worden. De verlenging van reeds bestaande, discutabele jachttijden gebeurt volledig willekeurig, omdat ze op het verlanglijstje van een gebruikersvereniging van de jagers staat en de zwart-rode coalitie in Hessen een knuffelkoers met de landelijke vereniging voor recreatieve jacht vaart.

Hoe volstrekt planloos de intrekking is van de door zwart-groen in de voorlaatste legislatuurperiode ingevoerde jaarrondbescherming voor boommarter, bunzing, hermelijn en wezel, wordt duidelijk uit deze cijfers: laatstelijk werden in het jachtjaar 2015/2016 op een in Hessen bejaagbaar gebied van ca. 1,8 miljoen hectare (1 ha = 10.000 m²) slechts 78 boommarters, 101 bunzings, 149 hermelijnen en 119 wezels door jachtactiviteiten gedood.

Wilde dieren geen beschermtijd toekennen, zelfs niet tijdens de worp- en opgroeiperiode van hun jongen, zonder dat daar dwingende redenen voor bestaan, is noch weidelijk noch verenigbaar met de maatschappelijke waarden van dierenbescherming en natuurbehoud.

De staat is verplicht om de staatsdoelen dierenwelzijn en natuurbescherming na te leven, niet om de belangen van een gebruikersclientèle te dienen. De regionale overheid moet de basis leggen voor een diervriendelijke wetgeving en rechtspraak. Dat is in het kader van de aanstaande wijziging van de Hessische jachtverordening kennelijk niet de bedoeling.