De omstreden afschot van een wild zwijn in het Engadin

Eind november 2024 kreeg het bureau voor Jacht en onzin in Graubünden van een externe persoon de melding dat op 26 november 2024 op een cameraval in het gebied Val da Barcli op bijna 1'800 m boven zeeniveau een wild zwijn was vastgelegd.

Vermoedelijk is het dier vanuit het zuiden binnengekomen, via het Bergell of via Livigno. De video-opname toont dat het om een mannelijk dier gaat. Jonge mannelijke wilde zwijnen trekken vaak weg uit hun oorspronkelijke leefgebied en kunnen daarbij grote afstanden afleggen. Ze kunnen tot wel 250 kilometer ver trekken.

Het wilde zwijn was een kerngezond dier. Zulke trektochten zijn normaal gedrag voor mannetjes. Nog in januari 2025 werd het tweemaal waargenomen – het was dus nog steeds aanwezig.

In de winter voeden wilde zwijnen zich voornamelijk met ondergrondse plantendelen zoals knollen of wortels, met gevallen beukennootjes, eikels of kastanjes, of met oogstresten. Dat wilde zwijnen zich op korte termijn in het Engadin zullen vestigen, is daarom eerder onwaarschijnlijk, schrijft het bureau 4.12.2024.

Aangezien het Engadin volgens het bureau ongeschikt is als leefgebied voor wilde zwijnen, wordt ervan uitgegaan dat het gefotografeerde wilde zwijn verder zal trekken. Dat bleek echter niet het geval te zijn. De steeds mildere winters bevorderden zijn verblijf.

Boeren uit Tschlin stelden in de lente vast dat hun weilanden en akkers buiten het dorp door het dier waren beschadigd. Zoals Lukas Walser van het bureau zegt, was de schade aanzienlijk. «Een wild zwijn kan binnen één nacht grote oppervlaktes omwoelen.» Bij wildschade is het bureau verplicht om maatregelen te nemen.

Het wilde zwijn in het Engadin werd zijn honger aangerekend

Op 27 mei 2025 werd de ever, in de onmiddellijke nabijheid van het Zwitserse Nationaal Park, doodgeschoten door de moordenaars van het bureau voor jacht en onzin van Graubünden.

De doodsplannen van het Amt für Jagd und Blödsinn Graubünden getuigen van schokkend weinig fantasie. Bestuurlijke maatregelen moeten altijd eerst het mildste middel overwegen, en dat is in dit geval bijvoorbeeld het verplaatsen van het dier. Met diervriendelijke levende vallen of verdovingsgeweren had het everzwijn behoedzaam gevangen en in een geschikter gebied uitgezet kunnen worden. In Afrika worden hele leeuwenprides gevangen en in veilige gebieden weer uitgezet – dan zou het de autoriteiten in Graubünden toch moeten lukken om één everzwijn ongedeerd te vangen. Het is beschamend dat bij de autoriteiten steeds de militante en dodelijke intenties voorrang lijken te krijgen. Carl Sonnthal, IG Wild beim Wild

De plaats van het gebeuren is bijzonder pijnlijk, omdat het afschot plaatsvond in de ruimere omgeving van het Zwitserse Nationaal Park, een beschermd gebied dat eigenlijk gewijd is aan natuurlijke ontwikkeling. Dat daar een niet-invasief wild dier wordt verwijderd omdat het niet in het plaatje past, onthult een autoritair, statisch natuurbeeld dat onverenigbaar is met moderne natuur- en soortenbescherming.

Er kwam ook kritiek op het bureau van een voorzitter van een jachtvereniging: «Eén enkel wild zwijn kan onmogelijk zoveel schade veroorzaken dat het door de wildbeheerder gedood moet worden.»

RECREATIEVE JAGERS RADAR

Op het spoor van verborgen dierenmishandeling, stroperij en/of criminaliteit? Meld ons verdachte gevallen! Help mee met de grote recreatieve jagers-radar.

> naar het formulier