Extremisten terroriseren wilde dieren: recreatieve jagers als gevaar

In de herfst worden in talloze jachtgebieden dierenmishandelende drijfjachten uitgevoerd.

Telkens weer worden voor deze betreurenswaardige evenementen ook journalisten uitgenodigd en worden de media geïnstrumentaliseerd voor het geweldverheerlijkende gedachtegoed van de recreatieve jagers.

In de online-editie van de Winterthurer Zeitung verscheen op 7 november een artikel van Michael Hotz over drukjachten in het jachtgebied Rickenbach bij Winterthur met Urs Philipp.

De eerste van twee herfstjachten begon afgelopen dinsdag overigens behoorlijk spectaculair. Enkele minuten nadat Urs Philipp, die als een van de drie pachters in het jachtgebied Rickenbach de leiding heeft, de jacht met het aanblazen had geopend, schiet een reekalf door het struikgewas. De elf drijvers geven aanwijzingen waarheen het jonge dier zich beweegt. De vier meegebrachte honden volgen het vluchtende kalf. Geen van de 13 recreatieve jagers weet het te raken. Even later klinkt toch het eerste schot. Twee hoornstoten maken bekend om welk dier het gaat: er is een vos geschoten.

Michael Hotz, journalist Winterthurer Zeitung

Overtredingen van de dierenwelzijnswet

Deze daden staan haaks op meerdere Zwitserse dierenwelzijnswetten, zoals art. 26 en art. 4.

Niemand mag een dier ongerechtvaardigd pijn, lijden of schade toebrengen, het angst aanjagen of op andere wijze zijn waardigheid schenden. Het mishandelen, verwaarlozen of onnodig overbelasten van dieren is verboden.

Dat bij drukjachten en drijfjachten door de vele misschoten aanzienlijk meer dierenleed wordt veroorzaakt dan door gerichte afschoten vanuit de hoogzit, was Michael Hotz geen regel waard.

Of dat, over alle kantons en meerdere jaren bezien, bij ree en vos de vondsten van gestorven wild met schotwonden in het kanton Zürich constant het grootste aandeel van de vondsten uitmaken, volgens de Zwitserse dierenbescherming. Ook daarover bericht journalist Michael Hotz niet.

Vossenjacht is wildbiologisch zinloos

Hotz is blijkbaar ook niet bekend dat er al meer dan 30 jaar minstens 18 wildbiologische studies bestaan die bewijzen: de vossenjacht reguleert niet en deugt ook niet voor de bestrijding van ziekten. Integendeel! Voor vossen bestaat er geen afschotplanning; die worden door de extremisten zomaar zonder reden neergeschoten.

Ook zonder jacht zijn er niet plotseling te veel vossen, hazen of vogels. De ervaring leert dat men de natuur aan zichzelf kan overlaten. Puur pragmatisch bezien is de jacht op klein wild niet nodig.

Heinrich Haller, oud-directeur van het Nationaal Park Graubünden en wildbioloog

De Zwitserse hondsdolheidscentrale waarschuwt dat het terugdringen van vossenpopulaties door jagers niet mogelijk is en dat de recreatieve jacht ter bestrijding van hondsdolheid zelfs contraproductief is. Zoals we nu weten, kon de terrestrische hondsdolheid pas worden verslagen dankzij diervriendelijke vaccinatieaas; in Zwitserland geldt de ziekte sinds 1998 en in grote delen van Europa als uitgeroeid! Ook de vossenlintworm breidde zich volgens een studie juist uit in intensief bejaagd gebied, in plaats van te worden bestreden. Zoals andere studies indrukwekkend hebben aangetoond, kan ontwormingsaas het besmettingspercentage van vossen met de vossenlintworm effectief terugbrengen tot vrijwel nul procent. Wie bang is voor ziekten zoals de ziekte van Lyme of de zogenoemde vossenlintworm, zou zich daarom met klem moeten uitspreken tegen de recreatieve jacht. Er raken veel meer mensen gewond bij jachtongevallen.

Meerwaarde: Stop het bloedbad onder vossen en dassen in het kanton Zürich

Het Genève-model als voorbeeld

Daarom prijzen wij kanton Genève met een professioneel beheer van wilde dieren zonder recreatieve jagers, maar met integere wildbeheerders. Aan het Meer van Genève liggen wijngaarden en andere teelten, net als in de rest van Zwitserland. Daar hebben ze er blijkbaar echter menselijke en ethische benaderingen voor in de omgang met wilde dieren en slimme maatregelen om gewassen te beschermen. In Genève worden geen vossen, marters of dassen gereguleerd alleen maar omdat het jachtseizoen is. Dat blijkt ook uit de federale jachtstatistiek. In plaats daarvan zijn er praktische verjagingsmaatregelen en zinvolle voorlichting, hulp en bijscholing voor de bevolking door de wildbeheerders. Veiligheid, dierenwelzijn en ethiek zijn het motto.

Vlees van de laagste kwaliteit door drijfjachten

Wilde dieren leven in voortdurende angst vanwege recreatieve jagers zoals Urs Philipp. Vooral wanneer ze daadwerkelijk door hen worden bejaagd, produceren ze enorme hoeveelheden giftige hormonen, adrenaline enzovoort, die zich in het vlees verenigen met de andere reeds aanwezige gifstoffen en afvalstoffen. Drijfjachten, drukjachten of bewegingsjachten leveren het meest ondermaatse vlees op dat er bestaat, dat bovendien niet zelden ook nog is vervuild met munitiedeeltjes. Dit wordt vervolgens de plaatselijke bevolking in de maag gesplitst. Bewerkt wildvlees is volgens de Wereldgezondheidsorganisatie WIE net als sigaretten, asbest of arsenicum kankerverwekkend.

Helemaal absurd werd het in het artikel van Michael Hotz, toen hij de jachtpachter Urs Philipp met de volgende woorden citeert:

Wij recreatieve jagers houden van dieren en willen een bijdrage leveren aan de natuur en aan de samenleving.

Urs J. Philipp

's Avonds, na drie drijfjachten, hadden de recreatieve jagers zes vossen en twee reeën op hun lijst staan.

Roofdieren reguleren de reeënstand

De absurditeit en de hypocrisie van de recreatieve jacht kunnen niet duidelijker worden aangetoond. De zes vossen, oftewel roofdieren, hadden de reeënstand heel goed zelf kunnen reguleren. Opnieuw hebben 13 doders van wilde dieren en 11 drijvers zonder reden voor terreur en angst in een biotoop gezorgd. Wat zou het opleveren als je alle onzin van recreatieve jagers omrekent naar het aantal uren dat zij in hun jachtveld doorbrengen?

Onderzoek in verschillende landen en op verschillende momenten heeft aangetoond dat de invloed van de vos niet beperkt blijft tot de reeënpopulatie: voor het Berner Mittelland wordt geschat dat een vos in de maanden mei tot en met juli gemiddeld elf reekalfjes kan vangen. Daarmee wordt ook de wildschade door vraat verminderd.

Pachter Philipp is overigens afdelingshoofd van de kantonnale visserij- en Jachtbeheer en daarmee de hoogste Zürichse recreatieve jager.

In het kanton Zürich werden in het jachtseizoen 2018 2.463 vossen en 292 dassen zonder wetenschappelijke basis of wildbiologische deskundigheid en zonder enige reden door militante extremisten afgemaakt. Wie zinloos doodt, beschermt niet, en de beschaafde samenleving heeft er niets aan.

Wij hebben waargenomen dat vossenmoeders op plaatsen waar op de dieren wordt gejaagd, meer jongen ter wereld brengen. Met een afschot kan weliswaar plaatselijk even verlichting worden geschapen, maar binnen korte tijd worden de vrijgekomen territoria weer ingenomen. De natuur reguleert dit zelf.

Wildbeheerder Fabian Kern uit Zürich

Veel praktijkvoorbeelden, zoals nationale parken, Luxemburg of bijvoorbeeld de kanton Genève, hebben laten zien dat er geen enkel steekhoudend argument bestaat voor deze bloedbaden. Vrijkomend leefgebied wordt door deze dieren onmiddellijk weer ingenomen. Wetenschappelijk goed onderbouwd is dat de vossenstand zich grotendeels onafhankelijk van jachtmatige beïnvloedingspogingen ontwikkelt, omdat de bejaging juist de voortplantingscijfers de hoogte in jaagt.