Dierenmishandelende jachtmethodes: geduld en bevorderd

Het is ongelooflijk hoeveel dierenmishandeling nog altijd verbonden is met de recreatieve jacht in het Duitstalige gebied.

Jachtverenigingen, de grootste lobbyorganisatie van de recreatieve jagerij, tolereren of propageren zelfs veel van de misstanden op het gebied van dierenwelzijn. De verantwoordelijke besluitvormers zijn niet alleen medeweters, hun instanties zijn degenen die meestal de eisen van de lobbyisten een-op-een vastleggen in wetten en verordeningen. Wetenschappelijk onderbouwde inzichten spelen tot op de dag van vandaag vrijwel geen rol; het gaat er slechts om de achterban van landbouw-, bosbouw- en natuurgebruikers tevreden te houden.

Ook in conflictsituaties (natuurbescherming, bosomvorming, ziektes bij wilde dieren, economische schade) is de door plezier gedreven recreatieve jacht geen oplossing. Dat blijkt onder andere uit de ontwikkeling van de populaties wilde zwijnen of herten, die ondanks – of juist door – de intensieve recreatieve jacht al decennialang toenemen. De natuur is een dynamisch, aan eigen wetten onderworpen systeem dat in beginsel tot zelfbehoud in staat is, maar ook gevoelig is voor verstoringen.

Dierenmishandeling in het «reguliere bedrijf» van de recreatieve jacht

Hieronder een overzicht van de praktijken die bij het «reguliere bedrijf» van de recreatieve jacht worden getolereerd dierenmishandeling:

• In Engeland is de trefzekerheid van recreatieve jagers onderzocht op bewegende papieren silhouetten van een vos. Aan de hand van de plaats van de inschotgaten en de berekende indringdiepte van de kogels werd afgeleid dat onder normale terreinomstandigheden om de andere vos slechts gewond zou zijn geraakt door een schotverwonding.
• Meer feiten over de ontoereikende schietvaardigheid van veel recreatieve jagers komen van de Tierärztliche Vereinigung für Tierschutz (TVT): De dierenartsen berichten over onderzoeken waaruit blijkt dat na drijfjachten twee derde van de wilde zwijnen niet direct dodelijke schoten vertoont: in de rug, in de buik of in de poten.
• Bij reeën vertoonde volgens de TVT ongeveer 60% van de vrouwelijke dieren buikschoten.
• Bij de recreatieve jacht op eenden, ganzen en kraaiachtigen wordt vaak met hagel in de vogelzwermen geschoten. Talrijke dieren worden slechts “aangeschoten” met hagel en bezwijken vaak onopgemerkt aan hun verwondingen. Volgens onderzoeken uit Denemarken, Zweden en Engeland worden bij de recreatieve jacht op watervogels op 10 gedode dieren tot 7 dieren met hagel verwond. Het IZW (Leibniz Institute for Zoo & Wildlife Research, Berlijn) meldt, afhankelijk van de soort, tussen de 20 en 45 procent aangeschoten volwassen vogels! Deze bewering geldt vermoedelijk voor alle vogelsoorten die in zwermen voorkomen.
• De Opleiding van jachthonden met speciaal daarvoor gevangen vossen in kunstmatige vossenbouwen, op het hazenspoor of met de levende, vliegonbekwaam gemaakte eend.
• Dwang en geweld bij de jachthondenopleiding.
• Dierenmishandelende huisvestingsvorm van jachthonden het hele jaar door in een kennel bij de recreatieve jager.
• De Houden van vossen of wilde zwijnen voor de opleiding van jachthonden in niet-diervriendelijke kennels.
• De Bouwjacht, waarbij scherpe jachthonden voor beide partijen bloedige gevechten leveren met vossen en dassen; deze wordt uitgeoefend – legaal – wanneer de hoogzwangere vos in het vossenhol haar jongen verwacht, of – in strijd met de wet, maar gedoogd – wanneer de vos met haar enkele dagen of weken oude welpen aan het hol gebonden is.
• Het Doden van voor de opfok noodzakelijke reuen (mannelijke vossen) tijdens de paartijd.
• Vossenjacht tijdens de opfoktijd van de jongen. Vaak worden reuen en teven (vrouwelijke vossen) die nodig zijn voor de opfok, in deze periode afgeschoten.
• Het Opjagen van wilde dieren door honden en jachthonden die niet onder controle zijn en die tijdens een drijf- of drukjacht wilde dieren aanvallen/verscheuren.
• De verstoring van wilde dieren door grootschalige drijfjachten tijdens de wintermaanden.
• De Recreatieve jacht in de nacht met schijnwerpers en nachtzichttechniek.
• De Vangst met dodelijke klemvallen, waarbij veel dieren, omdat ze groter of kleiner zijn dan voor de val bedoeld, zwaar verwond raken.
• De Vangst met levende vallen, die regelmatig ook plaatsvindt tijdens de opfoktijd van jongen.
• Het Uitzetten van gefokte fazanten, patrijzen, eenden met het oog op de recreatieve jacht.
• drijfjachten, waarbij talrijke dieren aanvankelijk slechts aangeschoten of verwond worden.
• Jacht op veldhazen: hierbij wordt gedurende de gehele jachtperiode aanvaard dat moederdieren die nodig zijn voor het nageslacht worden doodgeschoten.De jonge dieren verhongeren.
• Recreatieve jacht op wasberen tijdens de opgroeiperiode van de jongen. Wasbeerjongen zijn zeer lang afhankelijk van de ouderdieren. Recreatieve jagers op wasberen en jachtverenigingen trekken zich daar niets van aan.
• Ontbrekend of niet onmiddellijk uitgevoerd Nazoeken van aangeschoten dieren.
• Drijfjachten op reeën, volgens de Dierenartsenvereniging voor Dierenwelzijn kunnen reeën in beweging vanwege hun soorttypische sprongen niet met zekerheid geraakt worden.
• Het schieten van zogende moederdieren komt bij drijfjachten steeds weer voor; het treft vooral wilde zwijnen of ook hindes, waarvan de jongen dan verhongeren, doodvriezen of gewoon achterblijven in hun ontwikkeling.
• Gezelschapsjachten in de winter, vooral bij aanhoudend koude temperaturen onder -10 graden, bij ontoegankelijk voedsel door een dichte sneeuwlaag, bij bevroren korstsneeuw.
• Opheffen van gesloten seizoenen, bijvoorbeeld voor de recreatieve jacht op wilde zwijnen, zonder dat daar een navolgbare, redelijke reden voor is.
• Bejaging van ouderdieren die nodig zijn voor het grootbrengen van jongen, zoals bijvoorbeeld in Beieren of Nedersaksen wettelijk is toegestaan voor bepaalde diersoorten.

Jachtwet beschermt wilde dieren niet tegen willekeur

Zelfs een op zich vooruitstrevende Jachtwet beschermt de wilde dieren niet tegen de willekeur van de recreatieve jagers. Hoewel op papier precies is vastgelegd welke diersoorten volgens een redelijke reden in de zin van de dierenwelzijnswet jachtperioden zouden moeten hebben en welke niet, zetten beslissingsbevoegden zich daar willekeurig overheen.

Meer hierover in het dossier: Jacht en dierenwelzijn

Natuurramp recreatieve jagers

In de chaos waarin de natuur zich bevindt na decennialang “beheer en onderhoud” door hobby-jagers, is het aandeel bedreigde soorten in geen enkel land ter wereld zo groot als in Zwitserland. Deze huurmoordenaars veroorzaken al decennia een ecologisch onevenwicht in het cultuurlandschap, met soms dramatische gevolgen (beschermingsbos, ziekten, landbouwschade en nog veel meer). Meer dan een derde van de planten-, Wilde dieren en schimmelsoorten geldt als bedreigd. Zwitserland staat Europa-breed ook onderaan wat betreft het aanwijzen van beschermde gebieden voor biodiversiteit. Het zijn steeds weer dezelfde kringen van recreatieve jagers met hun lobbywerk die via politiek, media en wetgeving al decennialang verantwoordelijk gehouden moeten worden. Zij zijn het die notoir moderne, ethische verbeteringen op het gebied van dierenwelzijn blokkeren en serieuze dier- en soortenbescherming saboteren. Recreatieve Jagers verzetten zich stelselmatig tegen meer nationale parken in Zwitserland, omdat het hen niet gaat om natuur, biodiversiteit, soortenbescherming of Dierenbescherming, maar om het in stand houden van hun perverse, bloedige hobby.

Wist u …

• dat in Zwitserland onschuldige jonge wolven geliquideerd worden?
• dat recreatieve jagers bij de beoordeling van de kwaliteit van wildvlees liegen, en dat verwerkt wildvlees volgens de WHO net als sigaretten, asbest of arseen kankerverwekkend is?
• dat volgens onderzoek nergens de loodbelasting van steenarenden en lammergieren hoger is dan in de Zwitserse Alpen, vanwege de munitie van recreatieve jagers?
• dat de Jachtethiek van recreatieve jagers lijnrecht in strijd is met de dierenwelzijnswet, een fata morgana is?
• dat jacht oorlog is, waarbij dierlijke concurrenten simpelweg geliquideerd worden?
• dat er ontelbare illegale en niet-gemarkeerde hoogzitten in onze natuur staan, die soms zo verrot zijn dat ze een gevaar vormen voor kinderen, en mensen om het leven kunnen komen?
• dat jaar na jaar talloze mensen door jagerswapens gedood of verwond worden, soms zo ernstig dat ze in een rolstoel belanden of ledematen worden geamputeerd?
• dat in Zwitserland jaarlijks ongeveer 120’000 volkomen gezonde reeën, herten, vossen, marmotten en gemzen meestal zinloos worden gedood?
• dat het door de recreatieve jagers vandaag nauwelijks nog mogelijk is om in harmonie met wilde dieren te leven, wilde dieren te zien?
• dat hagelladingen hazen laten schreeuwen als kleine kinderen en dat bij “geschoten” reeën en herten de ingewanden worden verscheurd, zodat ze tijdens hun vlucht sporen achterlaten voor het naspeuren?
• dat de bewering van recreatieve jagers dat de wrede wildmassacres nodig zijn om populaties te reguleren, wetenschappelijk weerlegd is?
• dat recreatieve jagers openlijk toegeven dat het bij de jacht draait om “de lust om te doden” en “de vreugde van het buit maken”, een ziekelijke passie?
• dat recreatieve jagers geen zesde zintuig hebben en toch regelmatig beweren dat ze alleen zieke en zwakke dieren schieten, wat in de praktijk natuurlijk niet klopt?
• dat recreatieve jagers naar het buitenland reizen voor trofeejacht, ver weg van alle soorten- en jachtbeschermingsbepalingen, en dat er zelfs Zwitserse recreatieve jager-reisorganisaties zijn voor zulk debiel jachtvermaak?
• dat de overgrote meerderheid geen erkende beroepsjagers zijn, maar de jacht als hobby-, sport- en vrijetijdsvermaak beoefenen, wat niet zedelijk is en eigenlijk in strijd is met de dierenwelzijnswet?
• dat 99,07% van de beschaafde mensen in Zwitserland geen recreatieve jagers zijn, dus slechts 0,3% recreatieve jagers plezier beleven aan deze bloedige activiteiten?
• dat deze wildendoders niet op basis van wetenschappelijke rechtvaardigingen jagen?
• dat beschermde soorten eigenlijk niet in het jachtrecht thuishoren, omdat recreatieve jagers overweldigd zijn door soortenbescherming en telkens weer dieren van de Rode Lijst, zoals lynx, wolf, veldhaas, patrijs, kwartel, enzovoort, voor de lol afschieten?
• dat recreatieve jagers bepaalde diersoorten gericht decimeren om geen concurrentie te hebben voor hun tegennatuurlijke gedrag (vos, lynx, wolf, roofvogels, enzovoort)?
• dat het wild sterft nog voordat de recreatieve jager ook maar één schot heeft kunnen lossen, dat dit voorkomen moet worden, en dat dit wel de kerngedachte is van beheer en onderhoud én jachtplanning?
• dat bij wilde zwijnen (en vossen) normaal gesproken alleen de leidende zeug jongen krijgt, maar dat door het afschieten van deze zeug alle vrouwelijke dieren binnen de groep zich gaan voortplanten, en we mede daardoor een overschot aan wilde zwijnen hebben?
• dat weidedieren – herten, reeën, enzovoort – oorspronkelijk vooral overdag actief waren op akkers en weiden, net als geiten, schapen, koeien, enzovoort, en niet in het bos?
• dat de wolf van levensbelang is voor de gezondheid van wilde hoefdieren op lange termijn, omdat hij bijvoorbeeld met ongelooflijke precisie zieke of zwakke dieren buitmaakt en daarmee de recreatieve jagers ver overtreft?
• dat vossen na de zinloze jacht meestal in het afval belanden?
• dat vossen tegenwoordig vooral bejaagd worden zodat er meer hazen, enzovoort, in de braadpan van de recreatieve jagers belanden? Dat de vos echter voor meer dan 90% niet leeft van hazen, en nooit een gezonde haas te pakken krijgt?
• dat men tegen recreatieve jagers op het gebied van dierenwelzijn niet alleen met zachtaardigheid, straatfeesten, gebedskettingen, enzovoort kan optreden (op een grove knoest hoort een grove wig)?
• dat recreatieve jagers met hun jagerslatijn respectloos de spot drijven met levende wezens?
• dat het als taboe geldt om grofwild bij een voederplaats of tijdens de paartijd neer te schieten, maar de recreatieve jager geen enkele scrupule heeft om dit bij de “buitconcurrent” vos te doen?
• dat recreatieve jagers in sommige kantons alleen op jacht gaan vanwege het malse vlees van een jong dier?
• dat recreatieve jagers drachtige moederdieren voor de ogen van hun jongen doodschieten, of alleen jonge dieren tijdens de opfoktijd (nazomerjacht)?
• dat recreatieve jagers het milieu, de natuur, mens en dier met hun munitie vergiftigen?
• dat wreedheid, barbaarsheid, gruwelijkheid, bloedvergieten en zinloos lijden geen cultuurgoed kunnen zijn in een beschaafde samenleving?
• dat recreatieve jagers jaarlijks ongeveer 10’000 reekitsen doodschieten?
• dat recreatieve jagers in strenge winters hongerende dieren met voer lokken, enkel om ze op laffe en verraderlijke wijze te kunnen doodschieten?
• dat recreatieve jagers opgehitste honden in holen jagen om vossen en dassen uit te roeien (bejaging van holen)?
• dat recreatieve jagers vreedzame wezens in kastvallen lokken, waarin ze soms dagenlang moeten lijden en op hun moordenaar wachten, of waarbij dieren vaak urenlang doodsangst en pijn moeten doorstaan (vallenjacht)?
• dat recreatieve jagers vreedzame wilde dieren tijdens hun slaap of terwijl ze zich zonnen, laf en vanuit een hinderlaag met ultramoderne precisiewapens doden of verwonden?
• dat recreatieve jagers onderscheidingen, huidenmarkten, prijsuitreikingen voor de trofeeëncultus, trofeeshows, bonthandel, enzovoort ondersteunen?
• dat recreatieve jagers minderjarige schoolkinderen vuurwapens in handen duwen en met hen oefenen om te doden?
• dat recreatieve jagers hun kwellende daden vaak in eenzaamheid verrichten, wat dierenmishandeling in de hand werkt?
• dat recreatieve jagers veel wilde dieren enkel zwaar verwonden en de slachtoffers vaak urenlang enorme pijn en angst moeten doorstaan, totdat een bloedhond hen vindt en ze worden doodgeschoten?
• dat recreatieve jagers (afgezien van vivisectie) dieren het meeste leed en misbruik toebrengen, ook door de manier waarop ze doden?
• dat de dieren- en natuurliefde van jagers zich niet verheugt in het bestaan van het geliefde object, maar er juist naar streeft het geliefde wezen met huid en haar te bezitten, en dat dit culmineert in het maken van een prooi door de daad van het doden?
• dat recreatieve jagers verbijtschade juist bevorderen door de jachtdruk, met name op predators zoals de vos, de lynx en de wolf?
• dat recreatieve jagers voor asociaal, onethisch en onchristelijk gedrag deur en poort openzetten?
• dat recreatieve jagers de bevolking normale, natuurlijke dierenobservaties en interacties onthouden?
• dat er geen groter en met munitie vervuild kwelproduct bestaat dan wildbraad?
• dat er landelijk in Zwitserland geen uniforme regeling bestaat wat betreft oogtests, schietpraktijk enzovoort van recreatieve jagers?
• dat er geen psychologische persoonlijkheidstest bestaat voor recreatieve jagers?
• dat er geen alcoholverbod bestaat voor recreatieve jagers wanneer ze met hun wapens op dieren schieten?
• dat recreatieve jagers schoolinstellingen binnendringen om hun jagerslatijn en hun geweld aan de kinderen op te dringen?
• dat een rechtbank in Bellinzona onlangs heeft bevestigd dat jachtverenigingen vrijwel alles bevorderen wat wreed, onnodig en harteloos is?
• dat de vereniging «JagdSchweiz» in de eerste plaats respectloosheid en een cultuur van geweld cultiveert – precies het tegenovergestelde van waar een beschaafd mens in onze maatschappij naar zou moeten streven.
• dat alleen al in het kanton Graubünden elk jaar meer dan 1’000 aanklachten en boetes tegen recreatieve jagers worden uitgevaardigd?

Interessengemeinschaft Wild beim Wild

IG Wild beim Wild is een non-profit belangenvereniging die zich inzet voor de duurzame en geweldloze verbetering van de relatie tussen mens en dier, waarbij de IG zich ook heeft gespecialiseerd in de juridische aspecten van de bescherming van wilde dieren. Een van onze belangrijkste doelen is het invoeren van een eigentijds en serieus wildbeheer in het cultuurlandschap, naar het voorbeeld van het kanton Genève – zonder recreatieve jagers, maar met integere wildbeheerders die de naam ook waardig zijn en handelen volgens een erecode. Het geweldsmonopolie hoort in handen van de staat te liggen. De IG ondersteunt wetenschappelijke methoden van Immunocontraceptie voor wilde dieren.