Bloemkool: een groente met geschiedenis

Bloemkool komt oorspronkelijk uit Klein-Azië en werd daar al in de 6e eeuw vermeld.

Met de kruisvaarders kwamen de zaden naar Italië, en sinds de 16e eeuw wordt bloemkool in heel Europa verbouwd – hier is de groente dus al ongeveer 500 jaar bekend.

Wereldwijd populair, lokaal verbouwd

Bloemkool is een van de populairste koolsoorten in heel Europa. De belangrijkste teeltgebieden in Europa liggen in Polen, Frankrijk, België en Nederland. Tegenwoordig is bloemkool echter wereldwijd verspreid: de grootste producenten China, India en de Verenigde Staten produceren samen meer dan 20 miljoen ton bloemkool. In Zwitserland wordt ongeveer 6.000 ton verbouwd – om de lokale vraag te dekken moet daarnaast ongeveer 10.000 ton worden geïmporteerd. In Zwitserland bedraagt het teeltoppervlak ongeveer 580 hectare, waarvan 100 hectare biologische landbouw.

Zon, ja – maar geen zonnebrand

Bloemkool is een zogenaamde sterke verbruiker en heeft daardoor veel voedingsstoffen nodig. In Zwitserland is het seizoen van mei tot november. Bloemkool houdt van humusrijke grond en een warme, zonnige plek. Toch moet bloemkool worden beschermd tegen te sterke zoninstraling: in tegenstelling tot de nauw verwante broccoli wordt hij daarom geoogst voordat de omwikkelende bladeren opengaan, of hij wordt afgedekt met folie om vergeling te voorkomen. De omwikkelende bladeren of de folie houden het zonlicht buiten, zodat er geen chlorofyl wordt gevormd en de bloemkool wit blijft. Er bestaan echter ook gele of paarse variëteiten, die vooral in Italië en Frankrijk populair zijn. Ook in Zwitserland wordt paarse bloemkool op kleine schaal verbouwd.

Bloemkool bevat veel mineralen, B-vitamines, vitamine C, calcium en daarnaast glucosinolaten. Bloemkool is licht verteerbaar en zowel rauw in salades of als dip, als gekookt, te consumeren. Als je tijdens het koken wat melk of citroensap toevoegt, behoudt de bloemkool zijn witte kleur. Meer bijdragen over plantaardige voeding en Educatie op wildbeimwild.com.