Australiërs kennen hun bedreigde soorten niet

Australië is het op drie na slechtste land ter wereld als het gaat om het uitsterven van soorten en behoort wereldwijd tot de drie landen met de meest bedreigde soorten.

Hoewel de federale begroting momenteel 224 miljoen dollar reserveert voor de bescherming van deze soorten, heeft een nieuwe studie van de University of South Australia (UniSA) aangetoond dat het publiek nauwelijks bekend is met de meest bedreigde diersoorten van Australië – een factor die hoogstwaarschijnlijk in belangrijke mate bijdraagt aan de huidige uitroeiingscrisis.

Meer dan 90 procent kent bedreigde soorten niet

De onderzoekers ondervroegen meer dan 300 dierentuinbezoekers en andere gemeenschapsleden om hun kennis te peilen over zeven bedreigde soorten die de komende tien jaar met uitsterven worden bedreigd – de Tasmaanse duivel, het Leadbeater-buideldiertje, de oostelijke bandhoningeter, de helmhoningeter, de zuidelijke corroboreekikker, de wandelende tak van Lord Howe-eiland en de oranjebuikparkiet. De onderzoekers ontdekten dat meer dan 90% van de mensen zes van deze zeven soorten niet kende, met uitzondering van de iconische Tasmaanse duivel.

«Er zijn grote hiaten in de kennis van het publiek over inheemse Australische dieren. Minder dan acht procent van de mensen kon zes van de zeven bedreigde soorten correct benoemen aan de hand van foto's», aldus hoofdauteur van de studie Elisa Pearson, een natuurbeschermingspsychologe aan de UniSA.

«Met uitzondering van de Tasmaanse duivel, die door 86% van de respondenten werd herkend, is de bekendheid en kennis over onze bedreigde soorten beperkt. Er ontstaat ook vaak verwarring, vooral met de oostelijke chipmunk, die dikwijls wordt verward met een bilby.»

Sympathie bepaalt het lot van soortenbescherming

De onderzoekers wijzen op een duidelijk verband tussen de bekendheid van een diersoort, de sympathie ervoor en de steun voor soortenbescherming, en beargumenteren dat mensen veel eerder bereid zijn te doneren voor het behoud van de Australische cultdieren kangoeroe, koala en wombat, hoewel deze eigenlijk niet bedreigd zijn. De sympathiekste Australische dieren – de koala en de kangoeroe – weerspiegelen ook het ‘gelijkenisprincipe’, dat stelt dat mensen de neiging hebben dieren te verkiezen die meer op henzelf lijken, en dat, wanneer slechts een beperkt aantal soorten behouden kan worden, zoogdieren altijd worden verkozen boven andere soorten, ongeacht hun beschermingsstatus.

«Behalve de sympathiefactor toonde onze studie aan dat het vermogen om soorten te herkennen de bereidheid van mensen om hun behoud te steunen vergroot, dus dat is een aanknopingspunt waar we mee aan de slag moeten», aldus dr. Pearson.

Insecten als verliezers van de publieke waarneming

Bedreigde insecten worden helaas door bijna 85% van de mensen niet gemogen, een factor die hun overleven ernstig in gevaar brengt. Volgens de wetenschappers zou deze perceptie echter kunnen veranderen door slimme marketinginitiatieven. Het probleem speelt ook bij de biodiversiteitscrisis in Europa, waar minder bekende soorten vaak het onderspit delven.

«De LHI-wandelende tak heeft een aantal buitengewone eigenschappen, zoals haar veerkracht en haar overleven tegen alle verdrukking in, haar vermogen om zich zonder mannetjes voort te planten, haar neiging om overdag grote sociale groepen te vormen, of zelfs het feit dat haar voetzolen hartvormig zijn. Als mensen deze feiten zouden kennen, zou de sympathiefactor waarschijnlijk enorm toenemen», besloot dr. Pearson.

De resultaten onderstrepen het belang van gerichte publieksvoorlichting voor de bescherming van bedreigde wilde dieren. Alleen wanneer mensen bedreigde soorten kennen en een emotionele band opbouwen, groeit de bereidheid om zich in te zetten voor hun behoud.