Polityka wobec wilków: Niemcy obniżają status ochrony

Tym samym rząd niemiecki zmienia swój dotychczasowy kurs w polityce wobec wilków.

Wraz z tą decyzją słabszy status ochrony nie jest jeszcze wiążąco zapisany w prawie UE.

Przewiduje się, że status ochrony wilka zostanie obniżony ze „ściśle chronionego” na „chroniony”. Dzięki temu wilki najprawdopodobniej będzie można łatwiej odstrzeliwać, choć szczegóły nie są jeszcze ustalone.

Teraz następuje dłuższy proces – dzisiejsza decyzja przedstawicieli państw UE to pierwszy krok w kierunku obniżenia statusu ochrony. Gdy decyzja zostanie również formalnie przyjęta na szczeblu ministerialnym, UE może złożyć odpowiedni wniosek o obniżenie statusu ochrony wilka w tzw. Stałym Komitecie Konwencji Berneńskiej. Jest to przyjęta w 1979 roku umowa międzynarodowa Rady Europy dotycząca ochrony europejskich dzikich zwierząt i roślin.

Jeśli w Stałym Komitecie znajdzie się większość popierająca zmieniony status ochrony, Komisja Europejska może przedstawić propozycję zmiany statusu ochrony wilka w prawie UE. Ta propozycja ponownie wymaga większości wśród państw UE oraz większości w Parlamencie Europejskim. Zmiany w tym projekcie są możliwe.

Dyskusja w Niemczech jest obecnie wysoce emocjonalna

Poprzez tę zmianę kursu rząd niemiecki reaguje również na dyskusję, która prowadzona jest w coraz bardziej agresywny sposób. W ostatnim czasie nasiliły się przypadki zagryzania zwierząt gospodarskich, takich jak owce i bydło, co staje się problemem dla wypasu pastwiskowego – uznawanego przecież za cel zrównoważonego rolnictwa. Jak podawano ostatnio, środki ochrony stad mające odstraszać wilki są coraz częściej pokonywane.

Choć pojawiają się doniesienia o wilkach, które docierają aż do obór, prawdziwym problemem jest tak zwane odstrzeliwanie – w praktyce zabijanie pojedynczych zwierząt. Obrońcy wilków składają skargi do sądów administracyjnych, uniemożliwiając w ten sposób odstrzał. Hodowcy zwierząt w krajach związkowych takich jak Brandenburgia czy Dolna Saksonia są oburzeni. Domagają się zarządzania populacją, a nawet wyznaczenia „stref wolnych od wilków".