Zagrożone żaby przeżywają eksplozję populacji w Szwajcarii

Populacje wszystkich zagrożonych gatunków żab w Szwajcarii „eksplodowały”, gdy naukowcy uruchomili prostą akcję budowy stawów.

Do beneficjentów należały w szczególności rzekotki drzewne, których liczba od 1999 roku wzrosła czterokrotnie, podobnie jak liczba obszarów, na których występują.

422 stawy jako program ratunkowy w kantonie Aargau

Choć w szwajcarskim kantonie Aargau obowiązują ścisłe przepisy ochronne dla szeregu gatunków żab, traszek i ropuch, naukowcy chcieli sprawdzić, czy odtworzenie siedlisk może dać nowy impuls stale zmniejszającym się populacjom.

W 1999 roku, we współpracy z rządem kantonu Aargau, organizacjami pozarządowymi, wolontariuszami i właścicielami ziemi, uruchomiono 20-letni program budowy 422 stawów w pięciu regionach kantonu Aargau.

Większość żab potrzebuje małych oczek wodnych, które powstają naturalnie na zakrętach wolno płynących wód.

Odbudowa populacji u ponad połowy gatunków

Z ośmiu zagrożonych gatunków 52% zwiększyło swoje regionalne populacje, a 32% je ustabilizowało.

„Utrata siedlisk jest jednym z głównych problemów i już samo zajęcie się nim pozwoliło nam zauważyć różnicę i zapoczątkować odbudowę tych gatunków”, wyjaśniła główna autorka badania, dr Helen Moor, w rozmowie z BBC News. „Najważniejsze przesłanie brzmi: warto działać, nawet jeśli wydaje się to przytłaczające”.

Jednym z gatunków, które odbudowały się szczególnie mocno, jest rzekotka drzewna. Ta niewielka żaba może przemierzyć kilka kilometrów w poszukiwaniu odpowiedniego siedliska do złożenia jaj.

Nowe stawy jako kluczowy element ochrony gatunków

Żaby potrzebują nowych stawów, do których mogą migrować, ponieważ drapieżniki w końcu wnikają do istniejących stawów, aby zjadać ich kijanki. Nieliczne oczka wodne, które istniały przed projektem, były często zajęte przez te drapieżniki.

Naukowcy uważają, że ten prosty środek w postaci budowy stawów może przyczynić się do odbudowy populacji ziemnowodnych w krajobrazach zdominowanych przez człowieka. Ten przykład pokazuje, że Ochrona przyrody bez odstrzału jest skuteczna – zasada, którą potwierdza również model genewski z powodzeniem od 1974 roku.