Bedreigde kikkers beleven populatie-explosie in Zwitserland

De populaties van alle bedreigde kikkersoorten in Zwitserland «explodeerden» toen wetenschappers een eenvoudige vijveraanlegactie startten.

Tot de profiteurs behoorden met name de boomkikkers, waarvan het aantal sinds 1999 is verviervoudigd, evenals het aantal gebieden waar ze voorkomen.

422 vijvers als reddingsprogramma in Aargau

Hoewel in het Zwitserse kanton Aargau strenge beschermingswetten gelden voor een reeks kikker-, salamander- en padsoorten, wilden de wetenschappers uitzoeken of het herstellen van leefgebieden nieuwe impulsen kon geven aan de voortdurend dalende populaties.

In 1999 werd in samenwerking met de regering van Aargau, non-profitorganisaties, vrijwilligers en landeigenaren een 20-jarig programma gestart voor de aanleg van 422 vijvers in vijf regio's van Aargau.

De meeste kikkers hebben kleine plassen nodig die op natuurlijke wijze ontstaan in de bochten van langzaam stromend water.

Herstel bij meer dan de helft van de soorten

Van de acht bedreigde soorten konden 52% hun regionale populaties vergroten en 32% stabiliseren.

«Verlies van leefgebied is een van de belangrijkste problemen, en alleen al door dit probleem aan te pakken konden we het verschil zien en het herstel van deze soorten inzetten», verklaarde de hoofdauteur van de studie, dr. Helen Moor, tegenover BBC News. «De belangrijkste boodschap is dat het de moeite waard is om iets te doen, zelfs als het overweldigend aanvoelt.»

Een van de soorten die zich bijzonder sterk heeft hersteld, is de boomkikker. Deze piepkleine kikker kan meerdere kilometers afleggen op zoek naar een geschikte plek om eieren te leggen.

Nieuwe vijvers als sleutel tot soortenbescherming

Kikkers hebben nieuwe vijvers nodig om naartoe te trekken, omdat roofdiersoorten uiteindelijk in bestaande vijvers doordringen om hun kikkervisjes te eten. De weinige plassen die er vóór het project waren, waren vaak al bezet door deze roofdieren.

De wetenschappers geloven dat deze eenvoudige maatregel van vijveraanleg kan bijdragen aan het herstel van amfibieënpopulaties in door de mens gedomineerde landschappen. Het voorbeeld laat zien dat Natuurbescherming zonder afschot effectief is – een principe dat ook het Model van Genève sinds 1974 met succes aantoont.