Wilk przybył, by zostać

W 2021 roku w regionie alpejskim żyło ponad 250 watah wilków.

Wraz z dalszym wzrostem w tym roku wkrótce zasiedlona zostanie już połowa dostępnego siedliska. Pełne zasiedlenie zostanie osiągnięte już za kilka lat. Wzmocniona regulacja populacji wilka, czy to prewencyjna, czy reaktywna, nie zmieni już nic w tej rzeczywistości. Konsekwentna, powszechna ochrona stad będzie w każdym przypadku koniecznością.

Cały łuk alpejski obejmuje obszar około 200’000 km². Chociaż badania naukowe wskazują, że tylko połowa tego obszaru stanowi odpowiednie siedlisko dla wilka, zdolność adaptacyjna tego drapieżnika była już wielokrotnie niedoszacowywana. Jego obecne rozmieszczenie w Alpach Zachodnich pokazuje, że zasiedlone mogą zostać niemal wszystkie obszary Alp. Watahy wilków są terytorialne, a ich terytoria w Alpach mają powierzchnię od około 200 do 400 km². Na obszarach brzeżnych możliwe są nakładanie się terytoriów. Przy średniej wielkości terytorium wynoszącej 250 km² dostępne jest zatem siedlisko dla około 800 watah wilków.

Rozprzestrzenianie się wilka jest już niemal w połowie zakończone

Od powstania pierwszej watahy w francusko-włoskich południowo-zachodnich Alpach w 1993 roku populacja wilków stale rosła. Po początkowo powolnym wzroście populacja rozwija się obecnie wykładniczo, z rocznym przyrostem wynoszącym od 25 do 30%. Analiza wszystkich danych monitoringowych z krajów alpejskich pokazuje, że w 2021 roku w Alpach żyło około 250 watah wilków. W tym roku, ze względu na tempo wzrostu, należy się już spodziewać ponad 300 watah, co oznacza, że wkrótce zasiedlona będzie już połowa dostępnego siedliska. Nie powinno to jednak przesłaniać faktu, że wzrost ten jest ograniczony w czasie — mianowicie do momentu nasycenia siedliska. Przy utrzymującym się wzroście nastąpi to za około pięć lat. Populacja wilków zacznie się wówczas regulować samoistnie i przestanie dalej rosnąć.

Konsekwentna ochrona stad bez alternatywy

Ze względu na dobre siedliska i bardzo wysokie populacje zwierzyny w całych Alpach, nawet wzmożone działania regulacyjne trudno spowolnią wzrost populacji. Dalsze szybkie, powszechne rozprzestrzenianie się wilka jest najbardziej prawdopodobnym scenariuszem i praktycznie nie można go już zatrzymać. Ze względu na mobilność dzikich zwierząt nie będzie można wyznaczyć obszarów wolnych od wilków. Powszechna i konsekwentna ochrona stad dla zagrożonych zwierząt gospodarskich jest bezwarunkową koniecznością i nie da się jej zastąpić szybszymi odstrzałami. Zaniechanie ochrony stad prowadzi hodowlę zwierząt gospodarskich jedynie w ślepy zaułek, jak podaje Gruppe Wolf Schweiz.

Dossier: Wilk w Szwajcarii: fakty, polityka i granice polowania