Ubój na pastwisku: czy to jeszcze ochrona zwierząt?

Ostatni dzień w życiu zwierzęcia pastwiskowego może upłynąć bez stresu na kolejne dziesięć lat.

Małżeństwo rolników, Claudia Wanger i Nils Müller, po sześciu latach starań o zezwolenie, dzięki dużym własnym inwestycjom oraz wsparciu FiBL i fundacji Vier Pfoten osiągnęli swój cel: zachowują odpowiedzialność za swoje zwierzęta do samego końca – aż do śmiertelnego strzału.

Dla rolników Claudii Wanger i Nilsa Müllera do hodowli zwierząt gospodarskich zgodnej z potrzebami gatunku bezwzględnie należy również możliwość stosowania alternatywnych koncepcji uboju, takich jak ubój pastwiskowy. Od 2013 roku, przy wsparciu przyjaciół i organizacji, walczą o prawne uznanie tej przyjaznej zwierzętom i mało stresującej metody. Z sukcesem: 5 grudnia 2018 roku otrzymali dziesięcioletnie zezwolenie prawne na ubój pastwiskowy w swoim gospodarstwie.

Wspierane jest lokalne rzemiosło

W trwającym latami przeciąganiu liny z urzędami małżeństwo rolników wspierał Eric Meili, doradca ds. hodowli zwierząt z Instytutu Badawczego Rolnictwa Ekologicznego FiBL. «Wypas bydła zgodny z potrzebami gatunku może teraz zostać konsekwentnie doprowadzony do końca«, mówi Eric Meili. «Ubój pastwiskowy tworzy ponadto nową niszę rynkową. Zespół złożony z rolnika, rzeźniczki, myśliwego i lokalnej ubojni przywraca na wieś sensowną pracę.»

Że ubój pastwiskowy może otworzyć perspektywy przed wieloma rolnikami, jest przekonany także rolnik Nils Müller: «Innowacyjne metody, wysokiej jakości produkty i praca, którą doceniają konsumenci – w tym tkwi przyszłość szwajcarskiego rolnictwa. Nie możemy stawiać wyłącznie na system z kilkoma dużymi rzeźniami.»

Cierpienie zwierząt zostaje zredukowane do minimum

«Dla nas ważne jest, aby ubój pastwiskowy znacząco zmniejszył cierpienie zwierząt. Ochrona zwierząt nie powinna kończyć się na ogrodzeniu pastwiska, lecz być zapewniona aż do końca życia. Wierzymy, że projekt uboju pastwiskowego wytycza nowe kierunki. Coraz więcej konsumentów na całym świecie odrzuca przemysłową hodowlę intensywną i produkty budzące wątpliwości etyczne. Dzięki temu projektowi Szwajcaria ma wielką szansę stać się pionierem w dziedzinie ochrony zwierząt i konsumentów.«

Sabine Hartmann, dyrektorka działu naukowego fundacji Vier Pfoten

Ubój pastwiskowy w gospodarstwie „Zur Chalte Hose”

Pojedyncze bydlę jest odstrzeliwane na pastwisku w obecności stada. Reszta stada pozostaje spokojna również po strzale. Zwierzę jest wykrwawiane na miejscu, a następnie patroszone i rozbierane w pobliskiej ubojni. Dotychczasowe doświadczenia z 31 odstrzałów pokazują, że metoda działa bez zarzutu pod względem dobrostanu zwierząt i bezpieczeństwa żywności. W przypadku uboju na pastwisku odpada ogromny stres związany z oddzieleniem od stada, transportem, obcym otoczeniem i wreszcie unieruchomieniem przed strzałem bolcem. Mniejszy stres bezpośrednio przed ubojem i w jego trakcie zawsze oznacza też lepszą jakość mięsa.

Bez pomocy na starcie dwóch pionierów z Niemiec, Ernsta-Hermanna Maiera z gospodarstwa Uria-Hof i Gerda Kämmera ze spółdzielni Bunde Wischen, projekt nie posunąłby się tak szybko do przodu. Podziękowania należą się także organizacji ochrony zwierząt Vier Pfoten, która sfinansowała dla projektu uboju na pastwisku zarówno ekspertyzy prawne, jak i doradztwo naukowe FiBL. Dziękujemy również fundacji Stiftung für das Tier im Recht, ubojni Küsnachter Berg i okolice, rzeźnikowi wędrownemu Patrickowi Föllmiemu, który jest z nami od pierwszej chwili, oraz urzędowi weterynaryjnemu kantonu Zurych.

Uwaga IG Wild beim Wild

Przejdź na weganizm – w tym leży przyszłość zdrowego rozsądku. Mięso nigdy nie może być produktem wysokiej jakości, co wiadomo z niezliczonych badań. Dziś mięso służy jedynie obżarstwu i interesom. Tutaj słowo Ochrona zwierząt jest oczywiście nadużywane, bo ubój na pastwisku nie chroni żadnego zwierzęcia przed nienaturalną i przedwczesną śmiercią, co nie jest zgodne z potrzebami gatunku, lecz jest zbrodnią. («W dniu X Müller i Wanger wpuszczają na wybieg „dojrzałe do uboju” młode bydło w wieku 18 i 22 miesięcy, do 15 sztuk. Krowy i cielęta pozostają na pastwisku lub na placu przed nim. Müller z góry nie wie, które zwierzę zastrzeli. Decyduje się spontanicznie na to, które stoi w odpowiedniej do strzału pozycji, ponieważ strzał musi wejść w czaszkę od przodu«).

Sensowna praca wygląda inaczej. „Ładniejsze zabijanie” to ochrona zwierząt dla tych, którzy je wykorzystują.