Slachting op de weide: is dit nog dierenwelzijn?

De laatste dag in het leven van een weidedier kan de komende tien jaar stressvrij eindigen.

Het boerenechtpaar Claudia Wanger en Nils Müller heeft na zes jaar strijd om de vergunning, dankzij grote eigen investeringen en met de steun van het FiBL en de stichting Vier Pfoten, zijn doel bereikt: ze behouden de verantwoordelijkheid voor hun dieren tot het einde – het dodelijke schot.

Voor het boerenechtpaar Claudia Wanger en Nils Müller hoort bij een diervriendelijke veehouderij absoluut ook de mogelijkheid van alternatieve slachtmethoden zoals de weideslacht. Sinds 2013 strijden zij, met steun van vrienden en organisaties, voor de wettelijke erkenning van deze diervriendelijke en stressarme methode. Met succes: op 5 december 2018 ontvingen zij de tienjarige wettelijke vergunning voor weideslacht op hun boerderij.

Lokaal ambacht wordt gestimuleerd

Tijdens het jarenlange touwtrekken met de autoriteiten werd het boerenechtpaar ondersteund door Eric Meili, adviseur diergezondheid en veehouderij bij het onderzoeksinstituut voor biologische landbouw FiBL. «De diervriendelijke weidegang van de runderen kan nu consequent worden voltooid«, zegt Eric Meili. «De weideslacht creëert bovendien een nieuwe marktniche. Een team van boer, slager, jager en lokaal slachthuis brengt weer zinvol werk terug naar het platteland.»

Dat de weideslacht veel boeren nieuwe perspectieven kan bieden, daarvan is ook boer Nils Müller overtuigd: «Innovatieve methoden, hoogwaardige producten en werk dat door de consumenten wordt gewaardeerd – daarin ligt de toekomst van de Zwitserse landbouw. We kunnen niet uitsluitend inzetten op een systeem met enkele grote slachthuizen.»

Dierenleed wordt tot een minimum beperkt

«Voor ons is het belangrijk dat het dierenleed door de weideslacht aanzienlijk wordt verminderd. Dierenbescherming moet niet ophouden bij het weidehek, maar gewaarborgd zijn tot het einde van het leven. Wij geloven dat het project weideslacht baanbrekend is. Steeds meer consumenten wereldwijd wijzen industriële intensieve veehouderij en ethisch twijfelachtige producten af. Met dit project heeft Zwitserland een grote kans om een voorloper te worden op het gebied van dieren- en consumentenbescherming.«

Sabine Hartmann, directeur van de wetenschappelijke afdeling van de stichting Vier Pfoten

De weideslacht op de boerderij «Zur Chalte Hose»

Een enkel rund wordt telkens in het bijzijn van de kudde op de weide geschoten. De rest van de kudde blijft ook na het schot rustig staan. Het rund wordt ter plekke uitgebloed voordat het in een nabijgelegen slachtlokaal wordt ontweid en versneden. De ervaringen tot dusver met 31 afschotten laten zien dat de methode op het gebied van dierenwelzijn en voedselveiligheid onberispelijk functioneert. Bij weideslacht vervalt de enorme stress door het afzonderen uit de kudde, het transport, de vreemde omgeving en ten slotte de fixatie voor het bolzetschot. Minder stress direct voor en tijdens het slachtproces betekent altijd ook een betere vleeskwaliteit.

Zonder de starthulp van de twee pioniers uit Duitsland, Ernst-Hermann Maier van de Uria-Hof en Gerd Kämmer van de coöperatie Bunde Wischen, was het project niet zo snel zo ver gekomen. Dank gaat ook uit naar de dierenwelzijnsorganisatie Vier Pfoten, die voor het project weideslacht zowel het juridische onderzoek als het wetenschappelijke advies van het FiBL heeft gefinancierd. Dank gaat ook uit naar de Stiftung für das Tier im Recht, het slachtlokaal Küsnachter Berg en omgeving, de Störmetzger Patrick Föllmi, die vanaf het eerste uur erbij is, en het veterinaire bureau van het kanton Zürich.

Opmerking van IG Wild beim Wild

Go vegan – daarin ligt de toekomst van de gezonde menselijke verstand. Vlees kan nooit een product van hoge kwaliteit zijn, zoals uit ontelbare studies blijkt. Vlees dient tegenwoordig alleen nog voor overdadig eten en geldklopperij. Hier wordt het woord Dierenbescherming duidelijk misbruikt, want bij weideslacht wordt geen enkel dier beschermd tegen de onnatuurlijke en voortijdige dood, wat niet diergericht is, maar een misdaad. («Op dag X laten Müller en Wanger de «slachtrijpe» jonge runderen van 18 en 22 maanden oud, tot wel 15 dieren, de weide op. De koeien en kalveren blijven op de weide of op het voorterrein. Müller weet van tevoren nog niet welk dier hij wil schieten. Hij kiest spontaan het dier dat in een geschikte positie voor het schot staat, want dat moet frontaal in de schedel doordringen«).

Zinvol werk ziet er anders uit. Mooier doden is dierenwelzijn voor dierenuitbuiters.