Tessin broni się przed chrząszczem japońskim

Kózka japońska (Popillia japonica) to chrząszcz pochodzący z japońskiej wyspy Hokkaido, który w 2017 roku po raz pierwszy został znaleziony w Szwajcarii, w południowym Tessynie. Ze względu na ogromne szkody, jakie może wyrządzić w rolnictwie i na terenach zielonych, chrząszcz ten jest w Szwajcarii i Unii Europejskiej uznawany za priorytetowy organizm kwarantannowy i podlega obowiązkowi kontroli oraz zgłaszania do kantonalnej służby ochrony roślin.

W tym celu ruszyła kampania informacyjna dla społeczeństwa, w ramach której Ministerstwo Finansów i Gospodarki wezwało do stosowania się do wytycznych służby ochrony roślin.

To przede wszystkim białe pęczki włosków na boku i na ostatnim segmencie odwłoka wyróżniają tego owada, pisze szwajcarskie centrum kompetencyjne badań rolniczych Agroscope. Dorosłe osobniki osiągają długość około 1 centymetra i szerokość 0,5 centymetra. Dorosłe formy kózki japońskiej przypominają zwykłego chrząszcza ogrodowego. Głowa i górna część tułowia (przedplecze) są zielone lub metalicznie różowe, natomiast pokrywy skrzydłowe (elytry) mają barwę miedzianą.

Jeśli zostaną znalezione podejrzane larwy lub dorosłe osobniki, należy bezwzględnie skontaktować się ze służbą ochrony roślin (091 814 35 85 / beetle.jap(at)ti.ch) i przechowywać zwierzęta w zamkniętym pojemniku, aby można je było zidentyfikować i określić najlepszą strategię zwalczania. Obecność szkodnika można również zgłosić za pomocą formularza online pod tym Link odnośnikiem.

Larwy tego gatunku żywią się przede wszystkim korzeniami traw oraz terenami trawiastymi i murawami. Same chrząszcze zjadają setki różnych roślin, w tym winorośl, drzewa jabłoniowe i róże.

Na początku inwazji najskuteczniejszą metodą zwalczania jest ręczne wyłapywanie dorosłych osobników. Powinno się to robić wczesnym rankiem lub wieczorem. Gdy temperatura wzrasta, insekty zwiększają swoją aktywność w powietrzu i są trudniejsze do złapania.

Aby monitorować sytuację, rozstawiane są obecnie pułapki z substancjami zapachowymi. Insektycydy przeciwko temu szkodnikowi nie są dopuszczone do użytku w Szwajcarii – ale biologiczne metody zwalczania wydają się obiecujące.

Po raz pierwszy wykryty w 2014 roku w okolicach Mediolanu

Owad z rodziny żukowatych (Scarabaeidae) został na początku XX wieku po raz pierwszy zawleczony do USA, informuje Agroscope. Tam – w odróżnieniu od Japonii – powoduje on ogromne szkody. W latach 70. XX wieku chrząszcz został po raz pierwszy stwierdzony w Europie, a konkretnie na Azorach. W 2014 roku znaleziono go w okolicach Mediolanu, a trzy lata później po raz pierwszy w pobliżu granicy ze Szwajcarią. 

Ostatecznie latem 2020 roku, według Agroscope, po raz pierwszy stwierdzono ognisko zarażenia w regionie Mendrisiotto. Chrząszcza wykryto już również na dużych obszarach Sottoceneri. Jak podaje Agroscope, jak dotąd – “wbrew intensywnym staraniom” – nie udało się “wytępić chrząszcza”.

Więcej informacji oraz zgłaszanie występowania japońskiego chrząszcza: www.ti.ch/coleottero-giapponese.