Rabarbar: słodko-kwaśna pokusa

Rabarbar to roślina z rodziny rdestowatych, botanicznie zaliczana do warzyw.

Smak rabarbaru przypomina jednak jabłko i cytrynę, a także w przygotowaniu bardziej przypomina owoc: w naszym kraju kwaśny rabarbar je się przede wszystkim posłodzony – w cieście, jako kompot, dżem czy zapiekankę, przetwarza się go też na sok. Obowiązuje przy tym zasada: im bardziej czerwone to czerwono-zielone warzywo, tym słodsze.

Proste przygotowanie

Przygotowanie rabarbaru jest bardzo proste: łodygi kroi się na kawałki i dusi z odrobiną cukru przez około 10 minut. Włókniste i bardzo twarde łodygi warto wcześniej obrać lub nożem usunąć twarde włókna. Po ugotowaniu rabarbar łatwo poddaje się dalszej obróbce i można go zamrozić. Dzięki temu można korzystać z obfitego źródła witaminy A i C oraz potasu również zimą.

Liści nie wolno spożywać, ponieważ zawierają toksyczny kwas szczawiowy. Ze względu na obecność kwasu szczawiowego rozsądniej jest w ogóle zrezygnować ze spożywania surowego rabarbaru.

Ziołowe lekarstwo z efektem ochrony roślin

Rabarbar pierwotnie pochodzi z regionu Himalajów. Dziś to chętnie rosnące warzywo można pozyskać w sezonie od kwietnia do czerwca z własnego ogrodu lub z krajowych upraw. Powierzchnia upraw w Szwajcarii w 2022 roku wynosiła dobre 100 hektarów. Więcej na temat ochrony środowiska i przyrody.

Nazwa rabarbar pochodzi z łaciny i oznacza mniej więcej „obcy” lub „zagraniczny” (barbarus) „korzeń” (rheum). Rabarbar, jako niskokaloryczne warzywo, to nie tylko słodka pokusa, ale może też służyć jako środek ochrony roślin. Wywar z rabarbaru działa na przykład przeciwko zarazie ziemniaczanej i może odstraszać mszyce. Ponadto rabarbar, wspomagający trawienie, był stosowany jako lekarstwo już 4’800 lat temu w Chinach.