Przyczyną śmierci sarny w 66% przypadków jest polowanie
Liczba koźląt, które według statystyki łowieckiej są co roku zabijane przez myśliwych rekreacyjnych, jest dwukrotnie wyższa niż liczba tych, które giną w wypadkach (10'790 / 4'899). Koźlęta łatwiej jest ustrzelić i są one bardziej cenione przez myśliwych rekreacyjnych niż starsze zwierzęta.
Przyczyną śmierci sarny w 66% przypadków jest polowanie
Sarny, zwierzęta pasące się, stały się aktywne o zmierzchu i w nocy, ponieważ zepchnęli je do tego myśliwi rekreacyjni.
W przeciwnym razie sarny w nocy spałyby, zamiast wędrować w poszukiwaniu pożywienia i na przykład zderzać się z samochodami.
Rok w rok na szwajcarskich drogach i torach dochodzi do ponad 20’000 wypadków z udziałem dzikich zwierząt. Dla ludzi zderzenia samochodu z dzikich zwierząt kończą się wprawdzie zazwyczaj szczęśliwie, mimo to według Federalnego Urzędu Statystycznego w zeszłym roku 78 osób zostało lekko lub ciężko rannych w wypadkach ze zwierzętami.
Znakowanie koźląt w Szwajcarii
Projekt «Rehkitzmarkierung Schweiz» powstał w czasie, gdy sarna w Europie była przedmiotem wielu projektów badawczych. Coroczne znakowanie koźląt sarny prowadzono w Szwajcarii nieprzerwanie od 1971 roku. W ten sposób powstał unikatowy zbiór danych z wieloletnich obserwacji.
W 2017 roku oznakowano 627 koźląt sarny w 14 kantonach. W tym samym roku zgłoszono również 108 oznakowanych kozłów, 69 kóz oraz 8 saren o nieznanej płci, jak wynika z badania Wildtier Schweiz.
Odnalezione sarny mają średnio niespełna 2 lata, choć ich oczekiwana długość życia wynosi ponad 10 lat.
66 % przyczyn śmierci to łowiectwo rekreacyjne
Przyczyną śmierci saren w 66 % jest łowiectwo rekreacyjne, w 12 % ruch drogowy, a w 10 % pojazdy do koszenia. W 2017 roku odstrzelono około 44’124 saren (młode kozy 5’607, młode koziołki 5’183, kozy 14’182, kozły 19’025). Zwierzęta padłe w wyniku ruchu drogowego szacuje się na 9’148.
Sarny nie przemieszczają się już, jak dawniej, po otwartych polach, ponieważ tam łatwiej je odstrzelić. Dlatego wolą pozostawać pod osłoną lasu i tam zdobywają pokarm (zgryzanie pąków). Również Dzik, właściwie mieszkaniec lasu, «szaleje» na łąkach i polach, a jeleń szlachetny wycofuje się do lasu.
Wskutek licznych strat wśród młodych zwierząt (łowiectwo rekreacyjne i zwierzęta padłe) zwierzęta rodzą więcej potomstwa, co zamyka błędne koło.
Urs Arter, Wildtierschutz Schweiz
Więcej na ten temat, dlaczego łowiectwo rekreacyjne zawodzi jako kontrola populacji.
Więcej na temat łowiectwa rekreacyjnego: Co na ten temat mówią badania, pokazuje Łowiectwo w faktach: stan badań.
Stanowisko IG Wild beim Wild: IG Wild beim Wild odrzuca łowiectwo rekreacyjne. Naszym wzorem jest kanton Genewa, który od 1974 roku obywa się bez łowiectwa rekreacyjnego: bez sezonów polowań, bez psów myśliwskich, bez polowań nagonkowych, bez ambon myśliwskich, bez okrucieństwa wobec zwierząt i przestępczości, które gdzie indziej towarzyszą sezonowi polowań. To, co działa tam od ponad pięćdziesięciu lat, obala każdy stanowisko JagdSchweiz. Związek, który opiera swoją politykę na twierdzeniach obalanych we własnych dokumentach, nie jest organizacją branżową, lecz fabryką dezinformacji.
Dzikie zwierzęta potrzebują głosu
Raz w tygodniu: analizy, petycje i tło dotyczące łowiectwa rekreacyjnego. Bezpłatnie i z możliwością rezygnacji w każdej chwili.
Wesprzyj naszą pracę
Dzięki Twojej darowiźnie pomagasz chronić zwierzęta i sprawić, by ich głos został usłyszany.
Przekaż darowiznę teraz →
