Hobbystyczne polowanie to brak kultury

Kultura przemocy myśliwych rekreacyjnych

Współczesny myśliwy rekreacyjny znany jest ze swojego rozdwojonego sposobu myślenia i zaburzonej świadomości.

Myśliwi rekreacyjni są słusznie trzymani na krótkiej smyczy przez obrońców przyrody i obrońców praw zwierząt, polityków itd. Każdy myśliwy rekreacyjny stanowi zakłócenie i obniżenie jakości życia w środowisku naturalnym. Na obszarach, gdzie nie prowadzi się polowań, można Dzikie zwierzęta obserwować z bliska nawet w ciągu dnia, bez uciekania w panicznym strachu.

Większość dzisiejszych myśliwych rekreacyjnych to postaci anachroniczne, a przy bliższej analizie okazuje się, że hołdują ideologii czystej przemocy. Myśliwi rekreacyjni są nastawieni militarnie. Z ich punktu widzenia mordują istoty niższego rzędu lub czynią to dla trofeum. Zabijanie jest opiewane i celebrowane prymitywnymi, sekciarskimi rytuałami oraz alkoholem.

Zwłaszcza stowarzyszenie JagdSchweiz kultywuje przede wszystkim brak szacunku i kulturę przemocy - dokładne przeciwieństwo tego, do czego powinien dążyć kulturalny człowiek w naszym społeczeństwie.

Nienaukowe teorie

Myśliwi rekreacyjni chętnie wzorują się na ludziach epoki kamienia i są podatni na nienaukowe teorie, kłamstwa oraz dzikie fantazje. Wciąż twierdzą, że polowanie i spożywanie mięsa odegrały decydującą rolę w ewolucji człowieka. Tymczasem współczesna nauka wie już, że człowiek jest przede wszystkim roślinożercą, a nie mięsożercą.

W ostatnich dziesięcioleciach spożycie mięsa wzrosło do niewyobrażalnych rozmiarów, a mimo to ludzki mózg nie rośnie, lecz się kurczy! Ewolucyjny wzrost ludzkiego mózgu miał znacznie więcej wspólnego z odkryciem ognia.

Że można inaczej, pokazuje Genewa

Kanton Genewa, wolny od myśliwych rekreacyjnych od 1974 roku, nie ma tych domowej roboty problemów z dzikimi zwierzętami, wywołanych przez nieprofesjonalnych myśliwych rekreacyjnych i egoistyczne administracje łowieckie. Na przykład w 2011 roku nie zastrzelono ani jednego lisa rudego, kuny, sarny, jelenia szlachetnego, borsuka itd.

Niepodważalne dowody na więcej bioróżnorodności to obszary, w których zakazano polowań, jak rozległy Park Narodowy Gran Paradiso we Włoszech (wolny od polowań od 1922 roku). Wielkość populacji zwierząt oraz szkody wyrządzane przez zgryzanie przez dzikie zwierzęta nie są na obszarach wolnych od polowań większe niż na obszarach, na których się poluje.

Aktualny stan wiedzy w zakresie ekologii i biologii dzikich zwierząt, a także przykłady z praktyki wskazują, że gęstość populacji dzikich zwierząt reguluje się dynamicznie, bez interwencji człowieka, na podstawie dostępności pożywienia, terytorialności, klimatu, chorób, zasobów oraz czynników społecznych i fizjologicznych, o ile populacja nie jest przestrzeliwana. Presja łowiecka zwiększa wskaźniki reprodukcji niektórych zagrożonych populacji zwierząt.

Krajobraz kulturowy oznacza również praktykowanie kultury niestosowania przemocy wobec żywych istot. Polowanie na żywe istoty jest niekulturą, tak jak sodomia, walki byków czy wojna.