Myśliwi rekreacyjni silnie zatruwają nasze środowisko

Amunicja używana przez myśliwych rekreacyjnych powoduje niespodziewanie rozległe skażenie ekosystemów, i to nie tylko ołowiem, oraz stanowi zagrożenie dla środowiska i zdrowia ludzi.

Jest to najważniejszy wniosek raportu ekspertów, opublikowanego 12 września przez Europejską Agencję Chemikaliów (ECHA).

Obciążenie środowiska tonami ołowiu, które myśliwi rekreacyjni pozostawiają w przyrodzie, to ekoterroryzm. Europejska Agencja Chemikaliów szacuje, że z powodu łowiectwa rekreacyjnego w ekosystemach rozproszonych jest 21’000 ton ołowiu. ECHA obawia się w związku z tym z jednej strony powolnego skażenia wód gruntowych, z drugiej zaś ostrych zatruć u dziką zwierzyną.

Od jednego do dwóch milionów ptaków ginie każdego roku

Skutki dla środowiska dotyczą przede wszystkim dzikich zwierząt. ECHA szacuje «ostrożnie», że co roku od jednego do dwóch milionów ptaków, takich jak kuropatwy czy bażanty, ginie wskutek zatrucia ołowiem. Dzieje się tak albo przez bezpośrednie połknięcie kulek ołowiu, albo przez wtórne skażenie u ptaków drapieżnych.

Ołów to wysoce toksyczny metal ciężki. U ludzi również bardzo negatywnie wpływa na układ krążenia i może wywoływać ostre lub przewlekłe zatrucia, zwłaszcza po spożyciu Dziczyzna.

Szczególnie zagrożone: dzieci i kobiety w ciąży

«Podwyższone ryzyko występuje w grupach konsumentów, którzy co tydzień spożywają dziczyznę, zwłaszcza w domach myśliwych rekreacyjnych», mówi prezes BfR, profesor dr dr Andreas Hensel. «Szczególnie zagrożone są nienarodzone dzieci i dzieci do siódmego roku życia, u których nawet niewielka ilość pochłoniętego ołowiu może prowadzić do uszczerbku na zdrowiu.» Dlatego małe dzieci, kobiety w ciąży i kobiety planujące ciążę powinny w miarę możliwości nie jeść dziczyzny upolowanej za pomocą amunicji ołowianej.

Dzik, sarna i jeleń należą do produktów spożywczych o najwyższej zawartości ołowiu. Pociski odkształcają się lub rozpadają przy uderzeniu, cząstki ołowiu i najdrobniejsze odłamki odrywają się i wnikają głęboko w mięso. Są tam prawie niewidoczne. Więcej o problem dobrostanu zwierząt związany z łowiectwo rekreacyjne.