Mongolia naliczyła 953 pantery śnieżne

WWF policzył w Mongolii rzadkie pantery śnieżne.

Niedawno opublikowany spis to nie tylko pierwsze ogólnokrajowe badanie liczebności tej populacji, lecz zarazem wyznacza nowe standardy w naukowym monitoringu zwierząt. W latach 2018–2020 przeanalizowano tysiące zdjęć z fotopułapek i obserwacji terenowych, łącząc je z modelowaniem komputerowym. Na podstawie tych danych WWF szacuje łączną liczebność na 953 dorosłe osobniki i ocenia ją jako stabilną.

„Pantery śnieżne utrzymały się w Mongolii. To wielki sukces dla ochrony gatunkowej. Nie możemy jednak spocząć na laurach, ponieważ te wielkie koty nadal są zagrożone. Nowo zdobyta wiedza o ich rozmieszczeniu pomoże nam w przyszłości planować działania ochronne jeszcze skuteczniej i bardziej celowo. Jednocześnie ten spis jest pod względem metodyki najnowocześniejszy na świecie."

Markus Radday, referent ds. regionu w WWF Niemcy

Spis lamparta śnieżnego rozpoczął się w maju 2018 roku i zakończył w październiku 2020 roku. Wspólnie z partnerami WWF zinwentaryzował i naniósł na mapy wszystkie potencjalne siedliska w Mongolii oraz rozmieścił 1475 fotopułapek. W 1017 wybranych obszarach próbnych w wysokich górach prowadzono obserwacje terenowe, aby potwierdzić obecność leopardów śnieżnych. Należą do nich znaki wyznaczające terytorium, odgłosy i odciski łap. Zliczono również zwierzęta stanowiące ofiary leopardów śnieżnych, czyli muflona argali i koziorożca syberyjskiego. W sumie fotopułapki zarejestrowały 242 różne leopardy śnieżne. Na podstawie tych danych obliczono liczebność populacji dla całego zasięgu występowania.

Po raz pierwszy w Mongolii połączono w ten sposób dane z fotopułapek – znacznie ponad 500 000 zdjęć i nagrań wideo – ze śladami zebranymi na danych obszarach i zliczeniami zwierząt-ofiar oraz z geograficznym modelowaniem komputerowym. W ten sposób powstały miliony zestawów danych, które trzeba było opracować metodami statystycznymi. Pomagało w tym 500 strażników, inne organizacje pozarządowe zajmujące się ochroną przyrody, naukowcy oraz studenci Narodowego Uniwersytetu Mongolii.

Zgodnie z wynikami w Mongolii żyje obecnie 953 leopardów śnieżnych. Odpowiada to wartości o najwyższym prawdopodobieństwie statystycznym w przedziale od 806 do 1127 osobników występujących na tym obszarze. „Dotychczas zakładaliśmy, że liczba ta mieści się między 500 a 1000 osobników. Nowa wartość znajduje się przy górnej granicy tego szacunku. To daje powody do optymizmu” – mówi Radday. Ponadto badanie dowiodło, że powierzchnia całego zasięgu występowania wynosi 328 844 km², czyli jest około trzy razy większa, niż dotąd sądzono. Obejmuje ona między innymi całe pasma gór Ałtaj i Sajany w Mongolii oraz większą część gór Changaj.

Z szacowaną liczbą od 4000 do 6400 osobników żyjących w wysokich górach Azji lampart śnieżny należy do najrzadszych dużych kotów na świecie. Zagrażają mu zwłaszcza kłusownictwo, dotyczące zarówno samych zwierząt, jak i ich ofiar. W poszukiwaniu pożywienia leopardy śnieżne upolowują więc także zwierzęta gospodarskie, które pasterze pędzą w góry. Coraz częściej prowadzi to do konfliktów między zwierzętami a ludźmi, które dla dużych kotów nierzadko kończą się śmiercią. Dlatego WWF pomaga pasterzom w ochronie ich zwierząt, na przykład za pomocą ogrodzeń. „Na dłuższą metę musimy jednak zwiększyć akceptację dla lamparta śnieżnego i zawrzeć porozumienia z hodowcami stad” – wyjaśnia Radday. Przyczynią się do tego nowo zebrane dane: „Możemy teraz dokładniej określić, gdzie dokładnie występują duże koty i gdzie znajdują się potencjalne punkty zapalne takich konfliktów.” Przynosi to korzyści nie tylko ochronie lamparta śnieżnego, ale także jego środowisku. Ten duży kot jest bowiem wskaźnikiem nienaruszonych ekosystemów górskich. „Jeśli lampartowi śnieżnemu dobrze się wiedzie, dotyczy to także jego siedliska.”

Tło:

Badanie liczebności lampartów śnieżnych zostało przeprowadzone w ramach inicjatywy Population Assessment of the World’s Snow Leopards (PAWS). Na drugiej Światowej Konferencji w sprawie Lamparta Śnieżnego w 2017 roku dwanaście krajów, w których występuje ten zagrożony gatunek, zobowiązało się do oszacowania swojej populacji do 2023 roku. Po Bhutanie Mongolia jest drugim krajem, w którym badanie zostało teraz zakończone. Po Chinach ma ona drugą co do wielkości populację lampartów śnieżnych na świecie.