Klöckner wzywa do użycia trucizny z powodu plagi myszy

Liczy się każdy lis: federalna minister rolnictwa Julia Klöckner uznaje myszy polne w Turyngii, Saksonii-Anhalt i Dolnej Saksonii, jak podaje doniesienie medialne , za prawdziwą „plagę”. Rozwiązanie widzi w poszerzeniu pola manewru krajów związkowych w zwalczaniu myszy.

Trwa już dyskusja o awaryjnym dopuszczeniu rodentycydów; „chemiczne zwalczanie myszy” jest rzekomo „kwestią egzystencjalną”. PETA ostro krytykuje planowane wyjątkowe zezwolenia na stosowanie zatrutych przynęt i na początku tego tygodnia w piśmie do ministerstw rolnictwa w Erfurcie, Magdeburgu i Hanowerze wezwała do zignorowania propozycji Klöckner i zamiast tego do zakończenia polowań na lisy w swoim kraju związkowym jako najbardziej skutecznego środka: według badań każdy lis zjada rocznie około 3000 do 5000 myszy.

Myśliwi rekreacyjni natomiast bezlitośnie ścigają te pożyteczne zwierzęta, ponieważ postrzegają je jako żywe tarcze lub konkurentów. Samej tylko w Turyngii myśliwi zabili w sezonie łowieckim 2018/2019 ponad 13 000 lisów. W Saksonii-Anhalt liczba zabitych lisów wyniosła ponad 16 000, a w Dolnej Saksonii aż ponad 50 000 lisów straciło życie w wyniku łowiectwa rekreacyjnego.

PETA apeluje do Federalnego Ministerstwa Rolnictwa oraz właściwych ministerstw krajowych o powstrzymanie ekologicznego szaleństwa, wspieranie naturalnych wrogów myszy i niewprowadzanie trucizny do przyrody.

„Z ekologicznego i etycznego punktu widzenia jest nie do zaakceptowania, że wskutek bezsensownego zabijania lisów co roku ginie dziesiątki tysięcy naturalnych wrogów myszy, a jednocześnie na pola mają być rozsypywane tony zatrutej przynęty. Dlatego apelujemy do ministrów rolnictwa krajów związkowych Turyngii, Saksonii-Anhalt i Dolnej Saksonii, aby zignorowali propozycję federalnej minister rolnictwa, a zamiast tego natychmiast zakończyli polowania na lisy i chronili środowisko».

Nadja Michler, referentka ds. dzikich zwierząt w PETA.

Co prawda z punktu widzenia biologii populacji lisy i ptaki drapieżne same nie są w stanie utrzymać w ryzach dużej populacji myszy. Jednak kilka leśnych instytutów badawczych podkreśla, że oszczędzanie lisów i innych drapieżników może opóźnić lub zapobiec zbyt silnemu rozmnażaniu się myszy w lesie.

W latach 2015–2018 w Niemczech w rolnictwie stosowano rocznie, według danych Federalnego Urzędu Ochrony Środowiska, od stu do kilkuset ton tzw. rodentycydów (trucizn chemicznych). Obecnie dopuszczonych jest około dziesięciu różnych substancji trujących. Szczególnie w Turyngii poważnie zagrożony jest ponadto chomik europejski, dlatego użycie trucizn byłoby już z samego punktu widzenia ochrony gatunkowej całkowicie nieodpowiedzialne.

W całych Niemczech myśliwi rekreacyjni zabijają rocznie ponad 400 000 lisów. Ścigają je za pomocą pułapek, strzelb i polowania norowego. Postrzelone zwierzęta często uciekają z otwartymi ranami albo umierają w pułapkach powoli i w męczarniach. Tymczasem lisy nie tylko żywią się niepopularnymi wśród rolników myszami, lecz także zapewniają przetrwanie gatunkom, na które polują, chwytając osłabione i chore zwierzęta i tym samym od razu eliminując ogniska chorób. Związki łowieckie najczęściej twierdzą, że lisy zagrażają populacjom niektórych gatunków zwierzyny drobnej, takich jak kuropatwy czy zające. Eksperci są jednak zgodni, że drastyczny spadek liczebności tych gatunków wynika ze zindustrializowanego rolnictwa i związanej z nim utraty siedlisk. Dodatkowo sami myśliwi w Niemczech zabijają co roku około 190 000 zajęcy polnych.

W Luksemburgu polowanie na lisy jest zakazane już od kwietnia 2015 roku. PETA domaga się również dla Niemiec ogólnokrajowego zakazu polowania na lisy i uruchomiła w tej sprawie odpowiednią Petycja kampanię. Nie ma bowiem żadnego powodu do polowania na te zwierzęta ani z punktu widzenia biologii dzikich zwierząt, ani ze względów zdrowotnych.

„Myśliwi celowo przypisują lisom zły wizerunek, aby móc nadal oddawać się swojemu krwawemu hobby” – mówi Michler. Wyrażane jeszcze miejscami obawy wobec drapieżników opierają się na założeniach, które dawno obalono. Niemcy od 2008 roku są wolne od lądowej wścieklizny, a bąblowiec wielojamowy należy do najrzadszych pasożytniczych chorób w Europie. Polowanie na lisy nie ma ponadto żadnego regulującego ani redukującego wpływu na populację, ponieważ straty są szybko wyrównywane przez napływ osobników z zewnątrz i wzrost liczby urodzeń. Populacje lisów regulują się same dzięki strukturom społecznym, dostępności pokarmu i chorobom.