Rzepa jesienna: więcej niż dekoracja

Rzepy jesienne są w Szwajcarii lepiej znane jako lampiony Räbeliechtli podczas tradycyjnych pochodów niż jako żywność. W tym celu rzepę jesienną wydrąża się i ozdabia. Wewnątrz bulwy umieszcza się świeczkę, której światło tworzy nastrojową atmosferę w zimne i ciemne listopadowe noce.

Podczas pochodu uczniowie i przedszkolaki często śpiewają, a na koniec czeka ich ciepły napój. Niewiele wiadomo o pochodzeniu tego zwyczaju: prawdopodobnie chodzi o rodzaj dziękczynienia za plony, gdyż ostatnie płody rolne zbiera się z pól tuż przed zimą.

Podstawowe pożywienie w średniowieczu

Zupełnie inaczej było z rzepą w dawnych czasach: w średniowieczu rzepa jesienna była popularnym warzywem, a nawet podstawowym pożywieniem. Potem pojawił się ziemniak, a rzepa jesienna – zwana też „Räbe” – straciła na znaczeniu. Dziś jest w kuchni produktem niszowym, ale ma wiele do zaoferowania. Istnieją jednak projekty mające na celu ponowne ugruntowanie pozycji rzepy jesiennej jako produktu spożywczego.

Bogata w składniki odżywcze i wszechstronna

Rzepa jesienna składa się w około 90 procentach z wody. Dlatego zawiera niewiele kalorii. Za to jest bogata w błonnik, witaminę C, która wzmacnia układ odpornościowy, oraz w potas i wapń. Nienadająca się do spożycia na surowo, rzepa jesienna doskonale sprawdza się w smacznych zupach jednogarnkowych i potrawach duszonych. Świetnie pasuje na przykład do boczku. Liście i łodygi można gotować jak szpinak. Dieta oparta na roślinach z regionalnymi warzywami oszczędza zasoby i chroni dzikie zwierzęta.

Sezon na szwajcarską rzepę jesienną trwa od listopada do lutego.