Ibis czubaty znów gniazduje w Niemczech

Dzikie pióra, ale za to elegancja – ibis czubaty ma w sobie coś z utalentowanego pianisty koncertowego, który przegrał całą noc.

Zachowuje dobre maniery: gdy jeden ibis czubaty spotyka drugiego, oba odchylają głowy do tyłu i się kłaniają. Przy tym z nieopierzonych, czerwono zabarwionych gardeł wydobywa się chrapliwe «ChruuChruu». Sięgający nawet 15 centymetrów dziób jest niezwykle wrażliwy: znajdują się w nim narządy dotykowe, które pomagają wyszukiwać w ziemi robaki i inne przysmaki.400 lat temu ibis czubaty, zwany też ibisem grzebieniastym, został wytępiony w całej Europie – ale teraz wraca.W ramach europejskiego wspólnego projektu LIFE w Niemczech, Austrii, Włoszech i Szwajcarii mają zostać osiedlone kolonie lęgowe tego wędrownego gatunku, wpisanego na Czerwoną Listę IUCN jako zagrożony.

Aby ibis czubaty jako dziki gatunek synantropijny poczuł się u nas jak w domu, musi na nowo nauczyć się swojego dawnego zachowania, czyli odlotu na zimę. Jeśli młody ibis czubaty nie znajdzie w pierwszym roku życia trasy przelotu do swoich zimowych kwater w Toskanii, okno czasowe do nauki się zamyka i nigdy nie zdoła stanąć na własnych nogach.

Profesor dr Klaus Hackländer, przewodniczący zarządu Deutsche Wildtier Stiftung

Aby móc dokładnie śledzić lot każdego Geronticus eremita , ibisy czubate noszą podczas lotu małe nadajniki-plecaki. «Wspieramy zakładanie nadajników i przy każdym ptaku mamy nadzieję, że wszystko pójdzie dobrze«, mówi profesor Hackländer.

Linie energetyczne mogą oznaczać śmierć ptaka, podobnie jak złe warunki pogodowe czy nielegalne odstrzały nad krajami śródziemnomorskimi, które wciąż się zdarzają! Partnerem Deutsche Wildtier Stiftung jest ogród zoologiczny Tiergarten Schönbrunn w Wiedniu oraz austriacki Waldrappteam. «Tutaj już 11. pokolenie piskląt zostało wychowane ręcznie i później wypuszczone na wolność«, mówi Hackländer. Ale w międzyczasie w ramach projektu istnieją już dziko żyjące ibisy czubate, które lęgną się na obszarach rozrodczych w Bawarii, Salzburgu i Badenii-Wirtembergii. W tym roku wygląda to dobrze. W niszach murów zamkowych w Burghausen wykluło się 16 piskląt w pięciu gniazdach. W tym samym czasie w Überlingen nad Jeziorem Bodeńskim w trzech gniazdach wciąż wysiadywane są jaja. Ale i tam wkrótce wyklują się pierwsze pisklęta. «Jeśli będą się dobrze rozwijać, będziemy o krok bliżej naszego celu, jakim jest ustanowienie cudownego ibisa czubatego«, mówi Hackländer.