Łowiectwo rekreacyjne jako wydarzenie: odstrzał jako program rozrywkowy
Kto przegląda odpowiednie magazyny łowieckie w Szwajcarii, nie znajdzie tam tylko terminów. Znajdzie opowieść. Łowiectwo jest tam przedstawiane jako mieszanka tradycji, wycieczki rodzinnej, targu, wystawy i szkolenia. Z gastronomią festynową, tombolą, programem dla dzieci i “warsztatami” zabijanie dzikich zwierząt otrzymuje ramę, która czyni je niegroźnym i oczywistym.
Zwraca uwage, jak szerokie jest spektrum: treningi strzeleckie i seminaria strzelania na dlugi dystans, wystawy trofeów, targi futer i skór, targi łowieckie, loteria, festyny sygnalistów myśliwskich.
Łowiectwo rekreacyjne jest w ten sposób prezentowane nie tylko jako «rzemioslo», lecz jako oferta kulturalna, majaca budowac spoleczna akceptacje.
1) Strzelanie jako norma: trening, “instruktaż” i strzał na dużą odległość
Kilka terminów dotyczy wprost strzelania: kurs instruktazowy na strzelnicy łowiecko-sportowej Selgis (13.12.2025) oraz publiczny trening rzutków (28.01.2026) na tym samym obiekcie.
Później następują od razu dwa seminaria w Bülach: “Łowiecki strzał na dużą odległość” (26.03.2026) i “Strzał dobijający z broni krótkiej i długiej” (29.03.2026). Tutaj widać problematyczne przesunięcie: zamiast rozmawiać o spokoju dzikich zwierząt, siedliskach czy zapobieganiu konfliktom, głównym tematem staje się zasięg, technika i skuteczność strzału. Przy “strzale na dużą odległość” dystans jest wręcz opisany jako cel nauki. Właśnie tam zaczyna się etyczny wypaczenie, ponieważ z każdą dodatkową odległością zmniejszają się możliwości kontroli, a rośnie ryzyko błędnych trafień i niepotrzebnego cierpienia. Rama wydarzenia przesuwa uwagę ze zwierzęcia na osiągnięcia sportowe.
2) Futro i skóra jako atrakcja: targi, nagrody, handel
Kalendarze wymieniają szereg targów skór i futer: między innymi “Tradycyjny targ skór” w Altstätten z nagrodą za najpiękniejsze skóry lisów (05.02.2026), “Zentralschweizer Fäälimärt” w Sursee (10.02.2026), “Glarner Pelzfellmarkt” (14.02.2026), “Zürcher Fellmarkt” (28.02.2026), “Targ skór strażników łowieckich Aargau” (28.02.2026), “Oberwalliser Pelzfellmarkt” (28.02.2026) oraz “Fellmarkt Thusis” (14.03.2026).
Przekaz jest jasny: zwierzęta stają się surowcami, skóry przedmiotami kolekcjonerskimi, a obchodzenie się z nimi ulega folkloryzacji. Kiedy skóry lisów są nagradzane, martwe zwierzę zostaje przekształcone w konkurs piękności. To nie jest “tradycja”, to estetyzacja przemocy.
3) Wystawy trofeów: łowiectwo jako pokaz i symbol statusu
W kalendarzu znajduje się kilka formatów wystaw trofeów: kantonalna berneńska wystawa trofeów w Thun (31.01.2026), wystawa trofeów kantonu Schwyz (28.02.2026), wystawa trofeów kantonu Nidwalden (07.03.2026) oraz wystawa trofeów kantonu Uri (21.03.2026, wraz z targiem skór w Uri).
Trofea nie są neutralnymi „danymi”. Są symbolicznymi dowodami odstrzału. Kiedy są publicznie wystawiane, śmierć zostaje przedstawiona jako osiągnięcie. Gastronomia festynowa i tombola wzmacniają ten efekt: całość zamienia się w wiejskie święto, podczas którego kluczowe pytanie moralne – dlaczego czujące dzikie zwierzę stało się przedmiotem – ginie w zgiełku towarzyskiej zabawy.
Niezaleznie od tego, jak myśliwi uzasadniaja gospodarke łowiecka i regulacje populacji, kalendarz wydarzeń ukazuje druga plaszczyzne: łowiectwo jest inscenizowane jako oferta rekreacyjna i kulturalna.
4) Targi, rynek, «wieczór kulturalny»: łowiectwo rekreacyjne jako ofensywa PR
Dzięki „Targom Łowieckim Szwajcaria” w Spreitenbach (08.03.2026) łowiectwo jest promowane jako „miejsce spotkań” wraz z warsztatami i wykładami. Takie targi to coś więcej niż handel. Są maszynami akceptacji: sprzęt, kulinaria, „tradycja spotyka przyszłość”. Czego przy tym często brakuje, to przejrzystości w kwestii liczby odstrzałów, chybionych strzałów, amunicji ołowiowej, zakłóceń na obszarach chronionych, stresu dzikich zwierząt wywołanego przez psy, presji polowań grupowych czy roli łowiectwa rekreacyjnego w konflikcie z ochroną gatunkową i ochroną zwierząt.
5) Religia i tradycja: msza świetego Huberta i święto sygnalów myśliwskich
Msza świętego Huberta w Schlierbach (29.12.2025) oraz Federalne i Międzynarodowe Święto Muzyki Myśliwskiej w Liestal (30.05.2026) łączą łowiectwo z rytuałem i wspólnotą. To może być ludzko integrujące, bez wątpienia. Jest to jednak także strategia: kto nadaje łowiectwu wymiar religijny lub kulturowy, ten uodparnia je na krytykę. Wtedy sprzeciw łatwo zaczyna wyglądać jak atak na „tradycję”, choć w rzeczywistości chodzi o cierpienie zwierząt, wpływ ekologiczny i kontrolę demokratyczną.
6) Łowiectwo staje się programem rodzinnym: koncert dla dzieci i „program przedpołudniowy”
Podczas przeglądu poroży jeleni szlachetnych w St. Gallen (07.03.2026) wspomniano o programie rodzinnym, w tym o koncercie dla dzieci. Kiedy łowiectwo jest osadzane w formatach dla dzieci, powstaje wcześnie pewien obraz: łowiectwo to przyrodoznawstwo, święto ludowe i przygoda. Rzeczywistość jest jednak inna: łowiectwo oznacza strach, ucieczkę, zranienie, śmierć. Programy dla dzieci na wystawach łowieckich nie są więc niewinną „edukacją”, lecz kształtowaniem narracji.
7) Loteria i „strzelanie do prosiakow”: smierc jako zabawa
Loteria myśliwska (01.01.2026) oraz strzelanie do świni w Wittenbach (07.02.2026), połączone z ucztą mięsną i nagrodą mięsną, pokazują kolejny etap trywializacji. Tutaj łowiectwo rekreacyjne ostatecznie staje się formatem zabawy i konsumpcji. Szczególnie przy strzelaniu do świni rzuca się w oczy język punktów i trafień. To, co ćwiczy się na tarczach, kończy się na zewnątrz na ciele zwierzęcia.
Co my, jako opinia publiczna, mozemy zrobic
Te wydarzenia są publiczne lub półpubliczne i właśnie dlatego są istotne społecznie. Kto krytykuje łowiectwo rekreacyjne, nie musi odwracać wzroku. Można się przyglądać i zadawać konkretne pytania – uprzejmie, ale wytrwale:
- Jakie standardy obowiązują, aby zapobiegać błędnym odstrzałom i poszukiwaniom postrzałków, i jak są one kontrolowane?
- W jaki sposób cierpienie zwierząt jest realistycznie omawiane w szkoleniu, a nie tylko technika?
- Jaką rolę odgrywają dziś w ogóle targi futer i skór, i dlaczego skóry są nagradzane?
- Dlaczego wystawia się trofea, zamiast prowadzić debatę na temat etyki i konieczności?
- Gdzie na podiach są niezależne głosy ochrony zwierząt, a nie tylko referaty związane z łowiectwem?
Kalendarze wydarzeń pokazują: łowiectwo rekreacyjne aktywnie pracuje nad swoim wizerunkiem. Kto poważnie traktuje ochronę zwierząt, nie powinien oddawać tej sceny bez walki.
Więcej na temat łowiectwa hobbystycznego: W dossier Rola i krytyka hobbystycznych myśliwych przyglądamy się wykształceniu, władzy i samoocenie myśliwych rekreacyjnych. Co na ten temat mówią badania, pokazuje Łowiectwo w faktach: stan badań.
Stanowisko IG Wild beim Wild: IG Wild beim Wild odrzuca łowiectwo rekreacyjne. Naszym wzorem jest kanton Genewa, który od 1974 roku obywa się bez łowiectwa rekreacyjnego: bez sezonów polowań, bez psów myśliwskich, bez polowań nagonkowych, bez ambon myśliwskich, bez okrucieństwa wobec zwierząt i przestępczości, które gdzie indziej towarzyszą sezonowi polowań. To, co działa tam od ponad pięćdziesięciu lat, obala każdy stanowisko JagdSchweiz. Związek, który opiera swoją politykę na twierdzeniach obalanych we własnych dokumentach, nie jest organizacją branżową, lecz fabryką dezinformacji.
Wszystkie wpisy są przygotowywane przez IG Wild beim Wild oraz zewnętrznych współautorków i współautorów. Badania, struktura i procesy redakcyjne mogą być przy tym wspierane przez narzędzia oparte na sztucznej inteligencji.
Wesprzyj naszą pracę
Dzięki Twojej darowiźnie pomagasz chronić zwierzęta i sprawić, by ich głos został usłyszany.
Przekaż darowiznę teraz →
