Dzikie zwierzęta pomagają w siewie i sadzeniu

Kiedy w porannej rosie pajęczyny wiszą w krzewach i zaroślach jak zagubione siatki na włosy starszych pań, nadszedł babie lato. W przyrodzie otwierają się jesienne kwiaty: astry, jeżówki i rozchodniki wyczarowują w krajobrazie ostatnią grę barw przed zimą. „Zaczyna się barwna pora roku; dla Dzikie zwierzęta to także czas wytężonej pracy”, mówi Eva Goris, rzeczniczka prasowa Deutsche Wildtier Stiftung. „Zbierają teraz zapasy jedzenia na zimę.”

Zapominalscy ogrodnicy natury

Jedni działają według planu i napełniają spiżarnie w swoich norach, inni są raczej niezorganizowani i przy okazji pomagają przyrodzie. Wiewiórka, mysz leśna, orzechówka i sójka należą do «zapominalskich ogrodników». Chowają między innymi żołędzie, bukiew, szyszki, orzechy laskowe i kasztany, chcąc założyć tajne zapasy żywności na ubogą w pokarm zimę. «Ale w końcu nie odnajdują wszystkich swoich kryjówek i w ten sposób wbrew własnej woli stają się kształtowaczami krajobrazu i przyrody», mówi Goris. To, czego nie znajdą i nie zjedzą, wiosną wyrasta w nową roślinkę.

Naturalne odnawianie lasu dzięki dzikim zwierzętom

Ten naturalny proces nazywa się «naturalnym odnowieniem». Zapominalscy ogrodnicy pełnią ważną funkcję w ekosystemie. Mysz leśna przy okazji dba też o rozprzestrzenianie zarodników grzybów, które przenosi w swoim futrze. Odpowiada również za rozmnażanie owoców leśnych, takich jak jeżyny i borówki. Owoce te znajdują się w jej jadłospisie, a pod koniec procesu trawienia nasiona trafiają z odchodami do gleby leśnej, by ponownie wykiełkować.

Jeszcze do października stół dla dzikich zwierząt jest suto zastawiony. «Latający leśnicy, tacy jak sójka, odgrywają w ten sposób rolę w naturalnym odnawianiu lasu.» Więcej na temat Bioróżnorodność.